ตอนที่ 105
บทที่ 105 จะได้ไม่ต้องมาขัดใจกันทีหลัง!
minibunny · 6,987 ตัวอักษร
สาเหตุที่โจวอันปฏิเสธโจวเหล่าจิ่ว ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง นั่นก็คือต้องการให้ชาวบ้านรู้ว่า ถ้าตั้งตนเป็นปรปักษ์กับเขาอย่างโจ่งแจ้ง วันข้างหน้าหากมีผลประโยชน์อะไร ก็อย่าหวังว่าจะได้มีส่วนร่วมแม้แต่นิดเดียว โจวเหล่าจิ่วเดิมทีวิ่งหน้าตั้งเข้ามาด้วยความตื่นเต้น ผลสุดท้ายไม่เพียงแต่จะไม่ได้งาน แต่กลับถูกด่าเปิงกลับมาแทน ในใจเขารู้สึกโมโหสุดๆ กำหมัดแน่นแล้วถ่มน้ำลายดังถุย
"ถุย! ข้าก็ไม่ได้อยากจะทำนักหรอกโว้ย!" พูดจบก็หันหลังเดินกลับบ้านไป ถึงปากจะบอกว่าไม่อยากทำ แต่มีแค่ตัวเขาเองเท่านั้นที่รู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าเขาต้องการงานนี้มากแค่ไหน ที่บ้านเขามีเด็กต้องเลี้ยงดูถึงหกคน ถึงแม้จะเป็นเด็กผู้หญิงซะห้าคน แต่ทุกคนก็ต้องอ้าปากกินข้าวกันทั้งนั้น โอกาสหาเงินดีๆ แบบนี้ ผลสุดท้ายกลับต้องมาพังทลายลงเพราะปากเสียๆ ของตัวเอง ในใจของเขารู้สึกเสียใจจนแทบคลั่ง!
พอเห็นโจวเหล่าจิ่วถูกโจวอันปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา โจวโก่วเซิ่งก็ถูมือไปมาด้วยความตื่นตระหนกเล็กน้อย เมื่อกี้เขาก็ตั้งข้อสงสัยกับโจวอันต่อหน้าเหมือนกัน โดยบอกว่าบ้านตัวเองมีลูกชายตั้งสี่คน ควรจะได้แบ่งที่ดินสร้างบ้านให้ใหญ่กว่านี้ ความจริงจะบอกว่าในใจเขาเกลียดชังโจวอันมากแค่ไหน มันก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นซะทีเดียว ก็แค่เด็กผู้ชายคนหนึ่งในหมู่บ้าน ที่ช่วงนี้พอจะมีฝีมือขึ้นมาบ้าง เมื่อกี้เห็นทุกคนกำลังผสมโรงกัน เขาก็เลยพูดตามน้ำไปบ้างเท่านั้นเอง ไม่นึกเลยว่าคำพูดที่หลุดปากออกไปเมื่อกี้ ตอนนี้กลับกลายมาเป็นตัวขัดขวางหนทางทำมาหากินของตัวเองซะได้ บ้านตัวเองมีลูกชายตั้งสี่คนนะ ถ้าปกติไม่เก็บหอมรอมริบเงินไว้เยอะๆ วันข้างหน้าหาเมียไม่ได้ ก็คงต้องครองตัวเป็นโสดกันพอดี!
โจวโก่วเซิ่งยืนครุ่นคิดตริตรองอยู่ในฝูงชนอยู่นาน สุดท้ายก็ขยับเข้าไปใกล้ๆ โจวอัน โจวโก่วเซิ่งฉีกยิ้มกว้าง รอยยิ้มนั้นช่างสดใสเบิกบานซะเหลือเกิน คำพูดที่เอื้อนเอ่ยออกมาก็อ่อนโยนสุดๆ ไม่เห็นเหมือนกับท่าทางแข็งกร้าวเมื่อกี้นี้เลยสักนิด
"ฮี่ๆ เสี่ยวอัน สิ่งที่ลุงโก่วเซิ่งพูดไปเมื่อกี้มันไม่ถูกต้องนัก เธออย่าเก็บไปใส่ใจเลยนะ! ลุงขอโทษเธอด้วย เธอพิจารณาดูหน่อยสิว่างานสร้างบ้านนี่ ลุงพอจะมาช่วยทำได้ไหม?" ถึงแม้น้ำเสียงของโจวโก่วเซิ่งจะไม่ได้ดังมาก แต่สีหน้าท่าทางกลับประจบประแจงสุดๆ ท่าทีในการขอโทษนี้ถือว่าดีมากแล้ว โจวอันก็ไม่จำเป็นต้องเก็บเอามาคิดเล็กคิดน้อยและไม่ยอมปล่อยผ่าน ท้ายที่สุดแล้วเขาก็แค่อยากให้คนในหมู่บ้านเคารพเขา ไม่ได้อยากจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับทุกคนซะหน่อย อีกอย่างโจวโก่วเซิ่งคนนี้ก็อยู่ในวัยฉกรรจ์ มีเรี่ยวมีแรง การให้เขามาช่วยทำงานก็ไม่ถือว่าขาดทุนอะไร
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
