บทที่ 119 แมวป่าตัวนี้ช่างสง่างามจริงๆ!

คราวก่อนที่ล่าหมาป่ามาได้หลายตัว โจวอันเอาเนื้อหมาป่าไปทำน้ำแดงหมดแล้ว ถึงแม้เส้นใยของเนื้อหมาป่าจะหยาบไปสักหน่อย แต่พอนำมาทำน้ำแดง รสชาติก็ถือว่าอร่อยใช้ได้เลยทีเดียว โจวอันก็มีข้อดีตรงนี้แหละ ของใหญ่ก็ไม่เกี่ยง ของเล็กก็ไม่ขัด ในเมื่อมีเนื้อมาส่งถึงที่ จะมีเหตุผลอะไรให้เขาผลักไสไล่ส่งล่ะ? โจวอันรออยู่ในถ้ำตั้งนาน แต่กลับได้ยินแค่เสียงหมาป่าหอน ไม่เห็นตัวพวกมันโผล่มาเลยสักตัว

"ทำไมหมาป่าพวกนี้ถึงได้แต่หอนล่ะเนี่ย ทำไมไม่เข้ามาในถ้ำกันเลย!" โจวอันเดาว่าหมาป่าพวกนี้น่าจะได้กลิ่นของหมูป่า ก็เลยมารวมตัวกันอยู่แถวนี้ แต่ตอนนี้หมูป่าถูกโจวอันเก็บเข้าไปในมิติแล้ว กลิ่นของพวกมันก็เลยค่อยๆ จางหายไป หมาป่าพวกนี้ไม่ยอมโผล่หัวมาสักที ทำเอาโจวอันเริ่มจะร้อนใจขึ้นมานิดๆ แล้ว ดังนั้นโจวอันจึงควักเอาเนื้อหมีชุ่มเลือดชิ้นหนึ่งออกมาจากมิติ แล้วโยนไปที่ปากถ้ำ

"ฮี่ๆ มีไอ้เจ้านี่อยู่ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพวกมันจะไม่โผล่มา!" โจวอันกับเฮยเป้าซ่อนตัวอยู่ตรงซอกหลืบมุมหนึ่งในถ้ำ พยายามพรางตัวให้มิดชิดที่สุด หมาป่าเป็นสัตว์ตระกูลสุนัข ประสาทการดมกลิ่นไวมาก ไม่นานก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดที่โชยมาจากเนื้อหมีชิ้นนั้น รอไม่ถึงสองนาทีด้วยซ้ำ ที่ปากถ้ำก็มีฝูงหมาป่ามารวมตัวกัน ความสนใจของพวกมันพุ่งเป้าไปที่เนื้อหมีชิ้นนั้นจนหมด โดยไม่ทันสังเกตเห็นหนึ่งคนกับอีกหนึ่งแมวที่อยู่ภายในถ้ำเลยแม้แต่น้อย

เห็นได้ชัดว่าหมาป่าพวกนี้หิวโซจนตาลาย พากันรีบร้อนพุ่งเข้ามาแย่งชิงเนื้อหมีชิ้นนี้ มีหมาป่าสองตัวกัดเนื้อชิ้นนี้พร้อมกัน ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อให้กัน หมาป่าตัวอื่นๆ ก็อยากจะเข้ามาขอแบ่งปันด้วย แต่กลับรู้สึกว่าสอดปากเข้าไปไม่ได้ สถานการณ์จึงดูวุ่นวายชุลมุน อาศัยจังหวะชุลมุนนี้ โจวอันก็ยกปืนล่าสัตว์ในมือขึ้นมา กระสุนนัดแรกพุ่งตรงเจาะเข้าที่หัวของหมาป่าตัวหนึ่งอย่างจัง หมาป่าตัวนี้ส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะล้มตึงลงไปกองกับพื้น

ปืนล่าสัตว์เวลายิงจะมีเสียงดังมาก ยิ่งพอยิงในถ้ำ เสียงก็ยิ่งดังกึกก้องเข้าไปใหญ่ หมาป่าพวกนี้เห็นได้ชัดว่าตกใจกับเสียงปืน พากันลุกลี้ลุกลนเตรียมจะวิ่งหนีออกไปนอกถ้ำ โจวอันที่ถือปืนอยู่ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เหนี่ยวไกยิงรัวๆ อย่างไม่หยุดยั้ง ทันทีที่เสียงปืนดังขึ้น หมาป่าพวกนี้ก็ต้องวิ่งหนีแตกกระเจิงเอาชีวิตรอดอย่างแน่นอน โจวอันต้องพยายามยิงให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่อย่างนั้นถ้าปล่อยให้หนีไปได้คงน่าเสียดายแย่