บทที่ 121 บ้าเอ๊ย! นี่มันน้ำพุร้อนธรรมชาติจริงๆ ด้วย!

โพรงตัวแบดเจอร์นี้ไม่ใหญ่เท่าไหร่ โจวอันขุดออกมาได้แค่ห้าตัว ความจริงตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่ตัวแบดเจอร์จะจำศีลจริงๆ ต้องรอไปจนถึงช่วงกลางเดือนตุลาคมหรือพฤศจิกายนโน่นแหละถึงจะเริ่มจำศีล ตัวแบดเจอร์เป็นสัตว์สังคม พอถึงฤดูจำศีล โพรงหนึ่งอาจจะมีพวกมันอยู่รวมกันถึงสิบหรือยี่สิบตัว ถ้าเป็นครอบครัวตัวแบดเจอร์ขนาดใหญ่ บางทีอาจจะซุกตัวอยู่ในโพรงเดียวถึงสี่ห้าสิบตัวเลยทีเดียว

รังของตัวแบดเจอร์นั้นสร้างได้อย่างวิจิตรพิสดาร สามารถรองรับสมาชิกจำนวนมากขนาดนี้ได้สบาย พวกมันขุดโพรงลึกเหมือนอุโมงค์ ไม่เพียงแต่จะมีทางออกหลายทาง แต่ยังยาวมากอีกด้วย โพรงเหล่านี้ถูกสืบทอดกันมาแบบรุ่นสู่รุ่น พื้นที่ภายในจึงถูกขยายให้กว้างขึ้นเรื่อยๆ ภายในซับซ้อนวกวน บางโพรงอาจมีความยาวถึงหลายร้อยเมตรเลยทีเดียว เพราะโพรงมันซับซ้อนขนาดนี้ การจะจับพวกมันจึงไม่ใช่เรื่องง่าย

บนเทือกเขาฉางไป๋มีโพรงตัวแบดเจอร์อยู่เยอะมาก แต่ก่อนหน้านี้โจวอันไม่ค่อยได้ยุ่งกับพวกมันเท่าไหร่ เคยจับไปแค่ครั้งเดียวเอง ท้ายที่สุดแล้วโพรงมันซับซ้อนเกินไป ตัวแบดเจอร์มุดไปมุดมาแปเดียวก็หนีรอดไปได้แล้ว โจวอันตั้งใจว่าจะรอให้ถึงช่วงจำศีลจริงๆ ก่อน ค่อยมาขุดตัวแบดเจอร์บนเขา เพราะตัวแบดเจอร์ที่จำศีลแล้วจะไม่ค่อยขยับตัว ขอแค่ระบุตำแหน่งพวกมันได้ก็หนีไม่พ้นแน่ แต่กว่าจะถึงตอนจำศีล หิมะก็คงตกหนักจนปิดภูเขาไปแล้ว หิมะขาวโพลนจะปกคลุมปากโพรงจนไม่เหลือร่องรอย ต่อให้เป็นพรานเฒ่าผู้เจนจัด ก็ยากที่จะหาโพรงของพวกมันเจอในวันหิมะตก

แต่เรื่องนี้สำหรับโจวอันแล้วมันจิ๊บจ๊อยมาก ตัวเขาหาไม่เจอไม่เป็นไร แต่สัตว์วิเศษกับหมาล่าเนื้อหาเจอแน่นอน! ด้วยประสาทการดมกลิ่นอันยอดเยี่ยม พวกมันสามารถระบุตำแหน่งโพรงตัวแบดเจอร์ได้อย่างง่ายดาย ถึงตอนนั้นตัวแบดเจอร์จำศีลอยู่พอดี ขุดลงไปที่ไหนก็เจอที่นั่นแน่นอน โจวอันเฝ้ารอให้ถึงเวลาจำศีลของตัวแบดเจอร์ไวๆ เพราะถึงตอนนั้นเขาจะทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำเลยล่ะ!

หลังจากโจวอันดึงตัวแบดเจอร์ทั้ง 5 ตัวออกมาได้ เขาก็หิ้วขาพวกมันแล้วฟาดลงกับพื้นอย่างแรง กะโหลกของตัวแบดเจอร์กระแทกกับพื้นดินอย่างจังจนดับอนาถคาที่ พอเห็นโจวอันเก็บซากตัวแบดเจอร์เข้ามิติเก็บของ เฮยเป้าก็ดูจะไม่ค่อยเข้าใจนัก