บทที่ 129 งั้นก็อย่ามาหาว่าพวกพี่ใจโหดก็แล้วกันนะ!

ผู้คนที่เฝ้ารออยู่ในซอยพอเห็นโจวอันเดินมา ดวงตาก็เปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมาทันที หลังจากรอมาตั้งนาน นึกว่าวันนี้จะซื้อเนื้อไม่ได้ซะแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะยังซื้อได้อยู่ ชายคนหนึ่งรีบเดินเข้ามาช่วยโจวอันแบกกระสอบไปวางที่แผง

"โอ้โห! ของในกระสอบนี่หนักอึ้งเลยนะ น้องชายแรงดีไม่เบานี่หว่า!"

โจวอันพยักหน้ายิ้มรับ แล้วเอ่ยกับผู้คนรอบข้างว่า "นี่เป็นเนื้อชุดสุดท้ายของที่บ้านแล้วครับ ขายรอบนี้หมดผมก็พอก่อนแล้ว!"

พอได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็รีบเบียดเสียดกันเข้ามาหน้าแผงเพื่อซื้อเนื้อ เนื้อตรงนี้มีประมาณสามร้อยชั่ง ในระหว่างที่ขายเนื้อ โจวอันก็ได้เล่นแง่นิดหน่อย เขาไม่ได้เอาเนื้อทั้งหมดออกมาวางแผ่ไว้บนแผง แต่ใช้วิธีหยิบออกมาจากกระสอบทีละนิด ขายไปหยิบไป พอเนื้อพร่องลง เขาก็แอบเติมเนื้อจากในมิติใส่ลงไปในกระสอบอย่างแนบเนียน การกระทำนี้มิดชิดมาก ขอแค่ไม่ทำจนเกินงาม ก็ไม่มีทางถูกจับสังเกตได้

โจวอันใช้ลูกเล่นแพรวพราวจนการขายรอบที่สามนี้เขาสามารถปล่อยเนื้อออกไปได้เกือบ 500 ชั่ง "หมดแล้วครับ คราวนี้หมดเกลี้ยงจริงๆ ผมต้องเก็บแผงแล้ว!"