บทที่ 136 ทำไมท้องของกระต่ายตัวนี้ถึงได้ใหญ่ขนาดนี้?

โจวอันพอใจกับไก่หลูติงมากจริงๆ จึงกดสั่งซื้อไปด้วยความตื่นเต้น เขาใช้ไป 4,000 คะแนน ซื้อไข่ไก่หลูติงมีเชื้อมาสองชั่ง รวมทั้งหมด 240 ฟอง สั่งซื้อมาเยอะขนาดนี้ถือว่าเพียงพอแล้ว ต่อให้ฟักออกมาเป็นตัวผู้กับตัวเมียอย่างละครึ่งก็เถอะ แม่ไก่หลูติงร้อยกว่าตัวออกไข่ในหนึ่งเดือน ก็แทบจะพอให้พวกน้องๆ กินกันแล้ว แถมถึงตอนนั้นไก่ออกไข่ ไข่ฟักเป็นไก่ ขยายพันธุ์ต่อไปเรื่อยๆ ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องไข่ขาดแคลนอีกเลย กะดูแล้วไข่คงเยอะจนกินไม่หวาดไม่ไหว ต้องเอามาตุนไว้ในมิติแน่นอน

ปัญหาเรื่องไข่มีเชื้อแก้ได้แล้ว แต่ยังมีอีกเรื่องที่ทำให้โจวอันกลุ้มใจ นั่นก็คือพอลูกไก่หลูติงฟักออกมาแล้ว พวกมันจะกินอะไรล่ะ? ฟักออกมาแล้วก็ต้องกินอาหาร จะปล่อยให้ทนหิวอยู่ในมิติเพาะเลี้ยงก็คงเป็นไปไม่ได้ แถมเวลาในมิติยังเดินเร็วกว่าข้างนอกถึง 5 เท่า ปริมาณอาหารที่ไก่หลูติงต้องกิน ย่อมต้องเพิ่มขึ้นเป็น 5 เท่าตามไปด้วย ถึงตอนนั้นจะเอาอะไรให้พวกมันกินดี?

ข้าวสารที่บ้านงั้นเหรอ? โจวอันส่ายหน้า ข้าวสารขาวจั๊วะแบบนี้ ขนาดคนยังไม่ค่อยกล้ากินเลย จะเอาไปเลี้ยงไก่ได้ยังไง! นอกจากข้าวสารแล้ว ก็ยังสามารถให้พวกมันกินข้าวฟ่างได้ แต่ราคาข้าวฟ่างก็ใช่ว่าจะถูก ในสหกรณ์การเกษตร ราคาของมันแทบไม่ต่างจากข้าวสารเลย

ของที่ถูกที่สุดก็คือรำข้าว รำข้าวราคาน่าจะประมาณชั่งละไม่กี่เฟิน แต่รำข้าวก็ไม่ใช่ว่าอยากจะซื้อเท่าไหร่ก็ซื้อได้ รำข้าวถึงแม้จะเป็นแค่ผลพลอยได้จากข้าวเปลือก แต่ก็ยังอยู่ในหมวดสินค้าควบคุมการซื้อขายผูกขาดจากรัฐบาล ยังไงก็ต้องใช้คูปองซื้ออยู่ดี นอกเหนือจากนี้ ยังสามารถเอาฝักข้าวโพดมาบดหยาบๆ ให้พวกมันกินได้อีกด้วย ในที่ดินส่วนรวมของหมู่บ้านตระกูลโจว มีการปลูกข้าวโพดอยู่ คราวก่อนตอนที่โจวอันกับพี่ต้าลี่เข้าไปในร่องหินผา ก็คลาดกับการแบ่งข้าวโพดของหมู่บ้านพอดี เป็นคุณลุงเพื่อนบ้านที่ช่วยรับข้าวโพดกลับมาให้โจวอัน ข้าวโพดที่แบ่งมาได้ก็ไม่เยอะ มีแค่ครึ่งตะกร้าสะพายหลังเท่านั้น เอาฝักข้าวโพดพวกนี้มาบดเป็นแป้งหยาบ กะดูแล้วคงเลี้ยงไก่ไปได้ไม่นาน

โจวอันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง กะว่าถึงตอนนั้นคงต้องไปรบกวนพวกพี่สาวปัญญาชนสักหน่อย ฝากพวกเธอหาคูปองรำข้าวกับคูปองข้าวโพดมาให้ แล้วโจวอันค่อยวิ่งไปสหกรณ์การเกษตรอีกสักรอบ ซื้อกลับมาตุนไว้เยอะๆ เพื่อเอาไว้เลี้ยงไก่หลูติง โจวอันอาศัยจังหวะไปเข้าห้องน้ำ แอบมุดเข้าไปในมิติตอนที่พวกน้องๆ ไม่ทันสังเกต เขามาที่มิติที่พักอาศัยแล้วเปิดตู้อบฟักไข่ออก นำไข่ไก่หลูติงมีเชื้อทั้ง 240 ฟอง วางเรียงเข้าไปอย่างเป็นระเบียบ พร้อมกับเสียบปลั๊กไฟ ทีนี้ก็แค่รออีกสิบหกสิบเจ็ดวัน ก็จะได้มีลูกไก่เป็นของตัวเองแล้ว!