บทที่ 144 เอาโรงแรมห้าดาวมาแลก โจวอันก็ไม่ยอม!

ถั่วที่โจวอันเตรียมไว้มีไม่น้อยเลย แค่ถั่วแห้งก็ปาเข้าไปร้อยกว่าชั่งแล้ว พอแช่น้ำจนพองก็ยิ่งหนักเข้าไปใหญ่ หลังจากเอาถั่วเหลืองพวกนี้ไปทำเป็นเต้าหู้จนหมด กะดูแล้วน่าจะได้เต้าหู้สักสามร้อยกว่าชั่ง เต้าหู้เยอะขนาดนี้ ถึงคนในบ้านจะเยอะ ก็ยังพอกินไปได้อีกนานแสนนาน

"พี่เยว่เยว่ ผมตั้งใจว่าจะเอาเต้าหู้พวกนี้ไปทำเป็นเต้าหู้แช่แข็งให้หมดเลยครับ จะได้ตุนไว้กินที่บ้านนานๆ วันหลังจะได้ไม่ต้องมาทำทีละนิดให้ยุ่งยากอีก!"

หวังเยว่เยว่ฟังจบ ก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ

"อ้อ ที่แท้ก็จะทำเต้าหู้แช่แข็งนี่เอง! เต้าหู้แช่แข็งก็อร่อยจริงๆ นั่นแหละ รสชาติไม่ด้อยไปกว่าเต้าหู้แบบอื่นเลย!"

ของอย่างเต้าหู้แช่แข็ง ทางตอนใต้ไม่ค่อยมีให้เห็นกันนัก แต่ถ้าเป็นชาวตงเป่ยล่ะก็ ไม่มีใครไม่เคยกินเต้าหู้แช่แข็งแน่นอน เต้าหู้แช่แข็งก็ตามชื่อเลย คือการเอาเต้าหู้สดไปแช่แข็งจนเสร็จสมบูรณ์ ฤดูหนาวทางตอนเหนือ ก็คือตู้แช่แข็งขนาดใหญ่ตามธรรมชาติ เอาอะไรไปวางไว้ก็ไม่ต้องกลัวเสีย เต้าหู้ที่กินไม่หมด พอเอาไปแช่จนแข็งโป๊กเป็นก้อนน้ำแข็ง เวลาจะกินก็แค่นำมาละลายน้ำแข็งก็พอ เต้าหู้สดกินแล้วจะให้รสสัมผัสที่เนียนนุ่มลื่นคอ แต่พอผ่านการแช่แข็งจากธรรมชาติ รสสัมผัสก็จะเปลี่ยนไป หลังจากผ่านการแช่แข็ง ภายในเนื้อเต้าหู้ก็จะเกิดโครงสร้างคล้ายรังผึ้งขึ้นมามากมาย จากเนื้อสัมผัสที่เนียนนุ่ม ก็จะกลายเป็นรูพรุนร่วนซุย เวลากินก็จะมีความเหนียวนุ่มหนึบหนับสู้ฟันมากขึ้น หากเทียบกับเต้าหู้สดแล้ว โจวอันชอบกินเต้าหู้แช่แข็งมากกว่า เวลาทำเมนูหมูตุ๋นวุ้นเส้น ก็ใส่เต้าหู้แช่แข็งลงไปสักหน่อย เต้าหู้แช่แข็งจะเหมือนกับฟองเต้าหู้ที่สามารถดูดซับน้ำซุปเอาไว้ได้เยอะมาก เวลาเคี้ยวในปาก น้ำซุปแสนอร่อยก็จะทะลักออกมา รสชาตินั้นมันยอดเยี่ยมไร้ที่ติจริงๆ เอาเต้าหู้แช่แข็งนี้มาจิ้มจุ่มกินกับหม้อไฟ รสชาติก็ยอดเยี่ยมไม่เบา