บทที่ 175 ฮ่าๆๆ! จับกบป่ากันให้หนำใจไปเลย!

ในสระน้ำของมิติมีปลาเยอะขนาดนั้น ซึ่งกบป่าไม่ค่อยเหมาะจะเลี้ยงรวมกับปลาเท่าไหร่ พวกปลาอย่างปลาช่อนหรือปลาดุก จะคอยจับกินไข่กบ ลูกอ๊อด รวมถึงตัวอ่อนของกบป่าเป็นอาหาร แถมการเลี้ยงดูก็ดูจะยุ่งยากจริงๆ ในเมื่อในลำธารสายนี้มีเยอะขนาดนี้ วันหลังอยากกินเมื่อไหร่ค่อยมาใหม่ก็ได้

โจวอันยื่นมือลงไปในน้ำลำธารแล้วช้อนขึ้นมาตัวหนึ่ง นำมาพินิจดูตรงหน้า นี่คือกบป่าตัวผู้ คนตงเป่ยเรียกมันว่า กงโก่วจื่อ กบป่าตัวผู้กับตัวเมียรูปร่างหน้าตาคล้ายกันมาก แต่ที่อุ้งเท้าของกงโก่วจื่อจะมีปุ่มเนื้อหนาๆ เอาไว้สำหรับเกาะยึดตัวเมียให้แน่นในระหว่างการผสมพันธุ์นั่นเอง

โจวอันวางกงโก่วจื่อลง แล้วจับกบป่าตัวเมียขึ้นมาอีกตัว ทางตงเป่ยเรียกกันว่า มู่เป้าจื่อ

"โอ้โห! มู่เป้าจื่อตัวนี้ดูอ้วนทัดเทียมเชียว! เอาไปตุ๋นกินต้องอร่อยเหาะแน่ๆ!"

ขนาดตัวของมู่เป้าจื่อจะใหญ่กว่ากงโก่วจื่อเล็กน้อย ตัวอวบๆ อัดๆ เวลาจับไว้ในมือแล้วให้ความรู้สึกดีมาก สีบริเวณหลังของกบตัวเมียจะค่อนข้างอ่อนกว่า ส่วนสีตรงหน้าท้องจะออกเป็นสีส้มเหลืองดูสวยงามมากทีเดียว