บทที่ 176 พาสุนัขล่าเนื้อจับจิ้งจอก ล้างอายจากคราวก่อน!

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากตื่นนอน โจวอันยังคงวุ่นวายอยู่แถวลำธารอีกพักใหญ่ จับกบป่าเพิ่มอีกหลายตัวส่งเข้ามิติไป จากนั้นจึงเริ่มการล่าสัตว์ของวันนี้ เขาพาหนึ่งแมวหนึ่งหมามุ่งหน้าไปยังบริเวณรังจิ้งจอกที่เคยมาคราวก่อนเป็นอันดับแรก คราวก่อนที่พาเฮยเป้ามาล่าจิ้งจอกแถวนี้ บอกตามตรงว่าน่าอึดอัดใจชะมัด จิ้งจอกที่นี่เยอะจนนับไม่ถ้วน บนเนินเขาทั้งแถบแทบจะเป็นรังจิ้งจอกไปเสียหมด แต่คราวก่อนโจวอันยุ่งอยู่นานครึ่งค่อนวัน กลับยิงโดนแค่สิบกว่าตัวเท่านั้น ท้ายที่สุดแล้วคราวก่อนไม่มีคนช่วย เฮยเป้าก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก เขาจึงต้องหัวหมุนอยู่คนเดียว ต้องใช้ควันรมให้จิ้งจอกออกมา พอพวกมันวิ่งพรวดออกมา เขาก็ต้องรีบโก่งคันศรยิงธนู รังจิ้งจอกบนเนินเขานี้มีเยอะมาก ไม่รู้เลยว่ารูไหนคือทางออกกันแน่ แถมพอจิ้งจอกออกจากรังมาได้ พวกมันก็วิ่งเร็วเป็นกรด ไม่รู้ว่ามันจะโผล่มาจากรูไหน แถมพอโผล่มาก็เคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ความยากในการยิงจึงสูงเป็นพิเศษ ลูกธนูยิงออกไปดอกหนึ่งถ้าไม่โดน ก็ต้องเสียเวลาเดินไปเก็บลูกธนูที่ตกอยู่กลับมาอีก อัตราการยิงถูกต่ำแถมยังเสียเวลา คราวก่อนจึงได้มาแค่สิบกว่าตัวเท่านั้น แต่ครั้งนี้โจวอันพาสุนัขล่าเนื้อมาด้วย ต้องล้างอายจากคราวก่อนให้จงได้!

อย่างไรก็ตาม ในใจของโจวอันตอนนี้ก็ยังไม่ค่อยมั่นใจนัก ท้ายที่สุดแล้วนี่เป็นครั้งแรกที่เสี่ยวป๋ายขึ้นเขา ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยผ่านการฝึกฝนอย่างจริงจังมาก่อน ไม่รู้ว่าความสามารถในการล่าของมันจะเป็นอย่างไร จะเป็นพวกดีแต่รุ่งแต่เก่งแค่รูปร่างหรือเปล่า? รังจิ้งจอกพวกนี้ตอนนี้ถูกหิมะทับถมจนมิด โจวอันคุกเข่าลงแล้วใช้มือเริ่มโกยหิมะออก โกยไปพลางก็พูดกับเสี่ยวป๋ายไปพลาง

"วันนี้แกต้องตั้งใจหน่อยนะ พวกเรามาหุบเขาหินลั่วสือครั้งนี้ อย่างน้อยต้องเอาเจ้าพวกจิ้งจอกกลับไปให้ได้สักห้าหกสิบตัว!"

เนินเขาทั้งแถบนี้คือรังใหญ่ของพวกจิ้งจอก จิ้งจอกที่นี่อย่างน้อยก็น่าจะมีสักหลายร้อยตัว โจวอันตั้งเป้าว่าจะเอากลับไปอย่างน้อยห้าหกสิบตัว ก็ช่วยไม่ได้ เขาชอบหนังจิ้งจอกมากจริงๆ เสื้อคลุมขนจิ้งจอกที่เขาสวมอยู่นี้ ทำมาจากหนังจิ้งจอกแดงที่สวยงาม ไม่เพียงแต่รูปลักษณ์ภายนอกจะดูดี แต่ยังกันหนาวได้ยอดเยี่ยมมาก ไม่ว่าโจวอันจะออกจากบ้านไปไหนเขาก็ต้องสวมมันไว้เสมอ จุดประสงค์หนึ่งที่โจวอันมาครั้งนี้ คือการเอาพวกจิ้งจอกกลับไปเยอะหน่อย ถึงเวลาจะได้วานให้ลุงต้าชุนช่วยฟอกหนังให้ จะได้ตัดเสื้อคลุมขนจิ้งจอกให้น้องๆ ใส่บ้าง นอกจากจะใช้หนังทำเสื้อคลุมแล้ว เนื้อของมันก็จะไม่ทิ้งเสียเปล่า ใครๆ ก็บอกว่าเนื้อจิ้งจอกทั้งสาบทั้งเหม็นและไม่อร่อย แต่ถ้ามีกรรมวิธีที่ถูกต้อง รสชาติมันก็ไม่ได้แย่นัก

สาเหตุที่ทุกคนบอกว่าเนื้อจิ้งจอกเหม็นสาบ เป็นเพราะตรงบริเวณทวารหนักและใต้ผิวหนังของมันจะมีต่อมกลิ่นอยู่ หลังจากเชือดจิ้งจอกแล้ว หากไม่เอาต่อมกลิ่นออก เนื้อก็จะถูกปนเปื้อนจนมีกลิ่นเหม็นรุนแรง เรื่องพวกนี้โจวอันมานั่งศึกษาและค้นพบด้วยตัวเองหลังจากกลับบ้านไปแล้ว หลังจากเอาตัวจิ้งจอกออกมาจากมิติ ต้องรีบถลกหนังและกำจัดต่อมกลิ่นทิ้งทันที ทำแบบนี้เนื้อจิ้งจอกก็จะไม่มีกลิ่นแรงเกินไป ถ้านำไปแช่น้ำเกลืออีกสักพัก กลิ่นก็จะแทบไม่เหลือเลย เนื้อจิ้งจอกที่ล่าได้คราวก่อน นอกจากที่บ้านจะเอามาตุ๋นน้ำแดงกินเองแล้ว โจวอันยังเอาไว้เลี้ยงเสี่ยวป๋ายด้วย ที่เสี่ยวป๋ายโตมาแข็งแรงขนาดนี้ ก็เพราะการเลี้ยงดูอย่างดีของโจวอันนี่แหละ มีเนื้อกินแทบทุกมื้อ เป็นเนื้อสัตว์ป่าหลากหลายชนิดผสมปนเปกันไป แถมยังมีการเติมพวกผักและธัญพืชหยาบผสมลงไปด้วย โจวอันรู้สึกว่าสุนัขล่าเนื้อต้องเลี้ยงแบบนี้ ถึงจะดีกว่าไปกินอาหารสุนัขชั่งละหลายสิบหยวนในอีกหลายสิบปีข้างหน้าเป็นไหนๆ