บทที่ 187 คูปองทางนี้ฉันมีให้ไม่อั้น!

ในตัวตำบลที่พวกโจวอันอยู่ มีสถานีรถไฟแห่งหนึ่ง เพิ่งจะสร้างเสร็จเมื่อประมาณสองปีที่แล้ว ตำบลที่มักจะมาขายหนังสัตว์ที่สหกรณ์การเกษตรบ่อยๆ แห่งนี้ มีชื่อว่า ตำบลซีซง เพราะมีหมู่บ้านในละแวกใกล้เคียงค่อนข้างเยอะ ดังนั้นจึงถือว่าค่อนข้างคึกคัก ประชากรในตำบลมีเยอะ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่มาสร้างสถานีรถไฟที่นี่ สถานีรถไฟตำบลซีซงค่อนข้างเล็ก แต่คนที่มาใช้บริการกลับมีเยอะพอสมควร

พี่เฉินเหยาเอาขาตั้งจักรยานลง แล้วกำชับอย่างจริงจัง

"ใกล้จะถึงช่วงปีใหม่แล้ว คนที่สถานีรถไฟค่อนข้างเยอะ เธอต้องเก็บตั๋วรถไฟไว้ให้ดีๆ นะ ห้ามทำหายเด็ดขาด ถ้าหายแล้วจะขึ้นรถไม่ได้นะ!"

หลิวเสี่ยวเป้ยเช็ดหางตา แล้วกอดเฉินเหยาไว้แน่น

"ฉันรู้แล้ว ฉันจะเก็บตั๋วไว้ให้ดี พวกเธอเองก็ต้องดูแลตัวเองด้วยนะ!"