บทที่ 243 พวกเราออกเรือไปจับปลาด้วยกันเถอะ!

"พี่ใหญ่ ปูผัดเผ็ดนี่อร่อยมากเลยครับ! อยากกินทุกวันเลย ถ้าพวกเรากลับเทือกเขาฉางไป๋แล้ว จะไม่ได้กินอีกแล้วใช่ไหมครับ?"

"กลับไปแล้วกะดูคงไม่มีให้กินแล้ว ตอนนี้ผมต้องกินให้จุใจไปเลย!"

"..."

น้องรองโจวฝูนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงเตาไฟ มือซ้ายถือขาปูดูดกิน มือขวาเปิดหนังสืออ่าน หนังสือที่อ่านอยู่ใต้แสงตะเกียงน้ำมันเล่มนี้ คือหนังสือเรียนวิชาภาษาของเทอมหน้า หนังสือเรียนเล่มนี้เขาขอยืมมาจากคุณครู เพราะอยากจะอาศัยช่วงปิดเทอมเรียนรู้เนื้อหาของเทอมหน้าไปพลางๆ ก่อน ในช่วงกลางวัน ขอแค่มีโอกาส เขาก็จะหยิบหนังสือออกมา และคอยถามพวกพี่ๆ ปัญญาชนหญิงถึงตัวอักษรบางตัวที่เขาไม่รู้จัก โจวอันเห็นน้องรองหยิบหนังสือเรียนออกมาอ่านอีกแล้ว จึงนำตะเกียงน้ำมันอีกดวงในห้องมาจุดไฟ แล้ววางไว้ข้างๆ เขา

"เสี่ยวฝู เรียนหนังสือก็ต้องสลับกับพักผ่อนนะ จะหักโหมเกินไปไม่ได้ ถึงเวลาเล่นก็ต้องเล่น รู้ไหม?"