บทที่ 245 ว้าว! ปลา! มีแต่ปลาทั้งนั้นเลย!

โจวอันพอได้ยินคำพูดนี้ก็รู้สึกสงสัยเล็กน้อย เขารู้สึกว่าสถานที่ตรงนี้ก็ถือว่าดีใช้ได้เลยนะ สุ่มทอดแหไปมั่วๆ ก็ยังได้ของขึ้นมาตั้งสิบกว่าชั่ง เมื่อกี้ทอดแหไปสองครั้ง ผลประกอบการรวมๆ ก็ตกประมาณสามสิบชั่งได้ ถึงแม้กั้งจะเอาไปแลกแต้มแรงงานไม่ได้มาก แต่ของอย่างอื่นก็มีไม่น้อยเลยนะ กุ้งแชบ๊วยกับปลาที่จับขึ้นมาได้พอมารวมกันแล้ว ก็หนักเกือบสิบชั่งเลยทีเดียว

"เสี่ยวเจี้ยน พี่รู้สึกว่าตรงนี้ก็ไม่เลวนะ ทอดแหไปสองครั้งได้ของขึ้นมาตั้งเยอะ! ถ้านี่เอาไว้กินล่ะก็ ครอบครัวใหญ่กินกันทั้งวันก็ยังไม่หมดเลยนะ!"

หลิวเจี้ยนได้ยินดังนั้น ก็ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา

"ถ้าจับเอาไว้กินเอง ของพวกนี้ก็ถือว่าพอแล้วล่ะครับ แต่ถ้าจะเอาไปแลกแต้มแรงงานกับส่วนรวมล่ะก็ ของแค่นี้มันไม่พอหรอกครับ!"

โจวอันไม่ค่อยเข้าใจเรื่องที่ชาวประมงริมทะเลออกเรือจับปลาเพื่อหาแต้มแรงงานจริงๆ จึงเอ่ยถามขึ้น