บทที่ 246 เอาปลาและกุ้งไปส่งเพื่อแลกแต้มแรงงาน!

"ฮี่ๆ นี่คือปลาป้าอวี๋ครับ ไอ้เจ้านี่อร่อยมาก! เดี๋ยวพวกเราแบ่งกลับไปลองชิมกันดูนะ!"

พอหลิวเจี้ยนพูดคำว่าปลาป้าอวี๋ออกมา โจวอันก็ร้องอ๋อทันที ถึงเขาจะไม่ค่อยเห็นปลาป้าอวี๋ตัวเป็นๆ บ่อยนัก แต่เกี๊ยวปลาป้าอวี๋น่ะเขาเคยได้ลิ้มรสมาแล้ว เกี๊ยวปลาป้าอวี๋ถือเป็นอาหารขึ้นชื่อที่เป็นเอกลักษณ์และได้รับความนิยมจากผู้คนอย่างมาก ร้านขายเกี๊ยวส่วนใหญ่มักจะมีเมนูนี้วางขาย ในชาติที่แล้วโจวอันชอบกินเกี๊ยวปลาป้าอวี๋มาก เพราะมันอร่อยจริงๆ ไส้ปลาป้าอวี๋นั้นทั้งนุ่มทั้งชุ่มฉ่ำ ไม่มีกลิ่นคาวปลาเลยแม้แต่นิดเดียว มีเพียงรสชาติความสดที่เข้มข้นมาก ตอนเคี้ยวยังสามารถสัมผัสได้ถึงเส้นใยของเนื้อปลาที่แน่นและหนึบหนับ ปลาป้าอวี๋ช่างเหมาะแก่การนำมาทำเกี๊ยวที่สุด แต่ทว่าราคาก็ไม่ถูกเลย เกี๊ยวปลาป้าอวี๋หนึ่งจานราคายี่สิบกว่าหยวน แถมในนั้นยังมีเกี๊ยวแค่ 15 ตัวเอง โจวอันเป็นคนกระเพาะใหญ่ ทุกครั้งที่กินเสร็จจะรู้สึกอิ่มแค่หกเจ็ดส่วนเท่านั้น ไม่เคยรู้สึกจุใจเลยสักครั้ง

ในชาติที่แล้วโจวอันอาศัยอยู่แถวเทือกเขาฉางไป๋มาตลอด ที่นั่นไม่มีทะเล เกี๊ยวปลาป้าอวี๋ที่เขากินตามร้านล้วนเป็นปลาแช่แข็ง ไม่รู้ว่าแช่แข็งมานานแค่ไหนแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าหลังจากเกิดใหม่แล้วพอได้มาที่ริมทะเล จะได้เจอกับปลาป้าอวี๋ที่สดขนาดนี้ ปลาป้าอวี๋ที่เพิ่งขึ้นเรือมานั้นคึกคักมาก พอถือไว้ในมือยังดิ้นพราดๆ อยู่เลย เขาแทบไม่อยากจะจินตนาการเลยว่า ถ้าเอาปลาป้าอวี๋ที่สดขนาดนี้มาทำเป็นเกี๊ยว มันจะอร่อยล้ำเลิศขนาดไหน! โจวอันจับปลาป้าอวี๋ใส่ลงในกระสอบไปพลาง พูดพร้อมรอยยิ้มไปพลาง

"เสี่ยวเจี้ยน ได้ยินมาว่าใช้ปลาป้าอวี๋ห่อเกี๊ยวอร่อยมาก เดี๋ยวพวกเราแบ่งกลับไปห่อเกี๊ยวกินกันเถอะ!"

หลิวเจี้ยนพยักหน้าเห็นด้วย แล้วเหวี่ยงแหจับปลาที่จัดระเบียบเรียบร้อยแล้วลงสู่ผิวน้ำต่อไป