บทที่ 259 บังเอิญเจอช่วงไห่ฉางขึ้นบกหลังพายุฝน!

โดยปกติถ้าจะจับไห่ฉาง โดยทั่วไปมักจะต้องถือจอบซี่เล็กๆ ไปขุดตามพื้นทรายหลังจากน้ำลด ไห่ฉางมักจะซ่อนตัวอยู่ใต้ดินโคลนทราย การจะตามหาร่องรอยของพวกมันนั้นค่อนข้างยากลำบากทีเดียว ท้ายที่สุดแล้วพวกมันจะฝังตัวอยู่ลึกมาก เหลือไว้เพียงรูหายใจเล็กๆ เท่านั้น

เมื่อก่อนชาวบ้านที่อยากกินไห่ฉาง จะต้องค่อยๆ ขุดหาทีละตัวๆ การที่จะลอยมาเป็นฝูงใหญ่ขนาดนี้อย่างในวันนี้ ถือเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่งจริงๆ คุณตาสูงวัยที่อยู่ข้างๆ หัวเราะฮี่ๆ แล้วอธิบายให้พวกฟังว่า

"ฮี่ๆ ต้องขอบคุณพายุฝนลูกใหญ่เมื่อตอนบ่ายนั่นแหละ พายุฝนนี่มันซัดเอาไห่จีจื่อออกมาหมดเลย แล้วก็ลอยตามระลอกคลื่นมาทางพวกเรานี่ไงล่ะ!"

เดิมทีไห่ฉางที่อาศัยอยู่ใต้ดินโคลนทราย เมื่อถูกพายุฝนกระตุ้นเข้า ก็จะมุดออกจากทราย เมื่อมุดออกมาแล้ว พวกมันก็จะลอยตามกระแสน้ำที่รุนแรงของคลื่นพายุ ซึ่งจะพัดพาพวกมันจากเขตน่านน้ำลึกเข้ามายังชายฝั่ง

โจวอันในชาติที่แล้วเคยเห็นข่าวในวิดีโอสั้น ว่าหลังจากพายุฝนกระหน่ำ จะมีฝูงไห่ฉางจำนวนมหาศาลถูกซัดขึ้นฝั่ง ผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันที่ชายหาดเพื่อโกยกลับบ้านกันอย่างบ้าคลั่ง บางคนที่ดวงดีหน่อย วันเดียวถึงขั้นโกยไปได้มากกว่า 2,000 ชั่งเลยทีเดียว ทุกคนต่างโกยกันอย่างเอาเป็นเอาตาย จนถึงขั้นมีคนถูกคลื่นซัดหายไปและเสียชีวิต