บทที่ 317 เสี่ยวอัน พี่มีเรื่องแปลกจะเล่าให้ฟัง!

เขาเดินจี๋ไปที่ประตูรั้วแล้วดึงเปิดออก ทันทีที่ประตูเปิดออกและเห็นคนที่ยืนอยู่ข้างนอก ดวงตาของโจวอันก็เป็นประกายขึ้นมาทันที ความสงสัยบนใบหน้าสลายไปสิ้น แทนที่ด้วยความยินดีอย่างแท้จริง

"พี่ด้าหลี่?! พี่กลับมาได้ไงครับ?"

คนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือโจวด้าหลี่นั่นเอง เขาสวมเสื้อก้ามสีน้ำเงิน ผิวคล้ำขึ้นกว่าเดิมมาก บนใบหน้ามีความเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกลพ่วงมาด้วย แต่ก็ปิดบังแววตาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มไม่มิด

"ทำไม ไม่ต้อนรับเหรอ?" โจวด้าหลี่ฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาว

"ฮี่ๆ พี่เพิ่งเร่งเดินทางกลับมาจากต้าเหลียน วางของเสร็จก็รีบมาหานายเป็นคนแรกเลยนะ" เขาตบไหล่โจวด้าหลี่เบาๆ แล้วรีบดึงตัวเขาเข้าบ้าน