บทที่ 318 ลูกพี่คนนี้ช่างใจกล้าจริงๆ!

"นั่นมันไม่ธรรมดาจริงๆ ในยุคสมัยนี้คนที่ใส่นาฬิกาข้อมือได้ ถ้าไม่ใช่ข้าราชการระดับสูงในเมือง ก็ต้องเป็นนักธุรกิจที่มีเงินถุงเงินถังล่ะ"

โจวด้าหลี่พยักหน้า แล้วพูดต่อว่า

"ก็ใช่น่ะสิ! ตอนนั้นพี่ก็มองออกเลยว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา ไม่ใช่แค่ใส่นาฬิกาข้อมือนะ เนื้อผ้าเสื้อผ้าที่เขาใส่ก็ไม่เหมือนกันด้วย!"

"แล้วพี่ก็เลยแกล้งถามไปส่งเดชว่า 'พี่ชายดูหน้าตาใจดี ทำมาหากินอะไรเหรอครับ?' ความจริงพี่ไม่ได้หวังให้เขาพูดความจริงหรอกนะ ท้ายที่สุดคนรวยแบบนี้ส่วนใหญ่ไม่ชอบเผยฐานะตัวเองหรอก!"

โจวด้าหลี่แกล้งทำเป็นอมพะนำ หยิบหมั่นโถวขึ้นมากัดอีกคำ ถึงได้เล่าต่อ