บทที่ 319 ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไปร่อนทองงั้นเหรอ?!

ในยุคสมัยนี้ ทองคำคือทรัพยากรทางยุทธศาสตร์ที่สำคัญ การร่อนทองส่วนบุคคลหรือการซื้อขายทองคำล้วนเป็นสิ่งผิดกฎหมาย

โจวด้าหลี่ฟังคำพูดนี้จบ ก็ตกอยู่ในภวังค์ครุ่นคิดไปพักใหญ่ พอเงยหน้าขึ้น ความลังเลในแววตาก็ลดลงไปบ้าง แต่กลับเพิ่มความดื้อรั้นอย่างแท้จริงเข้ามาแทน

"อันจื่อ พี่คิดดูแล้ว... พี่ยังอยากจะไปดูที่เจียผีโกวอยู่ดี"

โจวอันได้ยินดังนั้น ตะเกียบในมือก็ชะงักไปเล็กน้อย ขมวดคิ้วเข้าหากันนิดๆ

"พี่ด้าหลี่ พี่คงไม่ได้ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไปร่อนทองจริงๆ ใช่ไหมครับ? ไม่ต้องพูดถึงเรื่องผิดกฎหมายหรอกนะ แค่ฝีมือการร่อนทองพี่ก็ไม่มีเลยสักนิด! ไปถึงที่นั่นก็มืดแปดด้าน พี่รู้เหรอว่าจะต้องเอาตะแกรงลงตรงคุ้งน้ำช่วงไหน? รู้เหรอว่าจะแยกแยะทรายทองคำยังไง?"