บทที่ 378 หินเพริโดต์นี่มันสวยจริงๆ!

พอมีชุดเครื่องมือนี้ การตีทองก็ง่ายขึ้นเยอะ

โจวอันเอาก้อนทองคำวางไว้บนทั่งเหล็กก่อน แล้วเปิดตะเกียงพ่นไฟน้ำมันเบนซิน เปลวไฟดัง "พรึ่บ" เลียขึ้นไป ไม่นานขอบก้อนทองคำก็เริ่มอ่อนตัวลง

เขากะว่าไฟได้ที่แล้ว ก็เอาก้อนทองคำที่อ่อนตัวยัดเข้าไปตรงกลางลูกกลิ้งของเครื่องรีดแผ่น หมุนด้ามจับด้านข้าง ค่อยๆ กดลงไป ลูกกลิ้งหมุนดังกึกกัก ก้อนทองคำข้างในถูกบีบอัดจนค่อยๆ ยืดแผ่ออก รอจนออกมาจากอีกฝั่ง ก็กลายเป็นแผ่นทองคำที่หนาบางเท่ากันแล้ว

หยิบขึ้นมาดู ขอบเรียบกริบ ความหนาบางก็สม่ำเสมอ ดีกว่าช่างทองฝีมือเก๋าตีด้วยมือเป็นร้อยเท่า

พอมีแผ่นทองคำที่สม่ำเสมอนี้แล้ว การทำกำไลและแหวนก็เป็นไปอย่างราบรื่น ตอนทำกำไล เขาตัดแผ่นทองคำออกมาท่อนหนึ่งตามขนาดที่กะไว้ก่อน เอาสองข้างมาประกบกัน แล้ววางลงบนแม่พิมพ์ดัดโค้ง ค่อยๆ ดัดให้มันเป็นวงกลมมนทีละนิด ทำแหวนนั้นง่ายกว่า ตัดเป็นเส้นเล็กแคบๆ ดัดเป็นวงกลมเล็กแล้วเชื่อมให้ติดกัน