บทที่ 408 ทียนหม่าสินค้าเกรดพรีเมียม!

ภายในหลานสือเก้าแห่งนี้ ในเวลาปกติไม่ค่อยมีผู้คนเดินทางมากันเท่าไหร่นัก กบป่าหลินกวาในหลานสือเก้ามีเยอะมากจริงๆ ในลำธารเล็กๆ แทบจะล้นทะลักเลยทีเดียว

โจวอันขอแค่มาในฤดูหนาวเพียงรอบเดียว กบป่าหลินกวาที่จับได้ก็เพียงพอให้กินได้ตลอดทั้งปีแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นเลยสักนิดที่จะต้องลงแรงเลี้ยงเอง

จากนั้นโจวอันก็แบกตะกร้าสะพายหลังที่ยังว่างเปล่า เดินเตร็ดเตร่ไปมาในป่าทึบอยู่ครึ่งค่อนวัน ผืนป่าแถบปลายทิวเขาฉางไป๋นี้ กำลังอยู่ในช่วงที่ผลผลิตอุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ

"ชิ วันนี้ความโชคดีถูกท่านเทพเจ้าแห่งขุนเขาซ่อนไว้หรือไงกันนะ?"

เขาบ้วนน้ำลายที่มีกลิ่นอายพรรณไม้ออกมาคำหนึ่ง พลางใช้มีดเดินป่าในมือฟันพวกขวากหนามที่ขวางทางอย่างไม่ใส่ใจ เสียงเฉียบคมยามใบมีดกรีดผ่านเถาวัลย์ดังขึ้นอย่างชัดเจนในความเงียบสงัดของผืนป่า ทำเอาเลิศนกกระจอกสีเทาสองสามตัวบนกิ่งไม้เหนือหัวพากันขยับปีกบินหนีไปไกล พลันสลัดใบไม้ที่มีหยาดน้ำค้างร่วงหล่นลงมาปะทะเข้าที่ลำคอสีทองแดงของเขาพอดี