บทที่ 411 เจ้านายผมช่วยหาตำแหน่งเอง!

หางของมันที่เดิมทีลู่ตกอยู่ พลันตั้งชันขึ้นมาเหยียดตรงทันที จมูกซุกไซ้ดมลงบนพื้นหิมะ สูดดมฟุดฟิดอย่างแรงเป็นระยะ ราวกับได้กลิ่นอะไรบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล

ถัดจากนั้น ขนทั่วทั้งตัวของเจ้าเฮยเป้าก็ลุกชันขึ้นมาทันตาเห็น ใบหูลู่แนบติดกับศีรษะ ในลำคอส่งเสียงขู่ครางต่ำดังกึกกัก แววตาเปลี่ยนเป็นดุดันก้าวร้าว จ้องเขม็งไปยังป่าทึบด้านหน้าตาไม่กะพริบ

ใจของโจวอันกระตุกวูบ เขารีบกระชับปืนล่าสัตว์ในมือให้แน่นขึ้นทันที เขาใช้ชีวิตร่วมเดินทางล่าสัตว์ในป่าเขากับเจ้าเฮยเป้ามานานขนาดนี้ ย่อมรู้ซึ้งถึงนิสัยใจคอของมันดี ถ้าหากเจอแค่พวกหมูป่าหรือแพะป่าทั่วไป เจ้าเฮยเป้าไม่มีทางแสดงท่าทางตื่นตระหนกตกใจขนาดนี้แน่นอน

สิ่งที่จะสามารถทำให้เจ้าเฮยเป้าขนนามระเบิดชันขนาดนี้ได้ ย่อมต้องเป็นสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ที่อันตรายยิ่งยวด ไม่แน่อาจจะเป็นหมีควาย หรือฝูงหมาป่า หรือแม้กระทั่งอาจจะเป็นเสือโคร่งไซบีเรียที่พบเห็นได้ยากยิ่งกว่า

แต่ทว่าสิ่งนั้นจะเป็นตัวอะไรกันแน่ ตอนนี้ยังไม่สามารถระบุได้ชัดเจน โจวอันขยับคืบหน้าไปข้างหน้าเล็กน้อย ตบหลังเจ้าเฮยเป้าเบาๆ แล้วกดเสียงต่ำถามว่า "เฮยเป้าเกิดอะไรขึ้น? แกได้กลิ่นตัวอะไรเข้าเหรอ?"