บทที่ 412 ช่างระแวดระวังตัวยิ่งนัก

โจวอันกระชับปืนล่าสัตว์ในอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ก้าวเดินตามเสี่ยวไป๋ที่อยู่ด้านหน้าอย่างแผ่วเบายิ่งนัก

เสี่ยวไป๋ก้าวย่ำไปบนหิมะที่ท่วมสูงถึงข้อเท้า คอยนำทัพอยู่ด้านหน้า และหันกลับมามองโจวอันเป็นระยะ

ก้าวเดินไปได้มิมินาน เสี่ยวไป๋พลันหยุดชะงักฝีเท้าลง

ใบหูตั้งชันตรง จ้องมองไปเบื้องหน้าด้วยความระแวดระวังตัว

โจวอันรีบก้าวตามไป จ้องมองไปตามสายตาของเสี่ยวไป๋