บทที่ 436 สหายโจวอัน ฉันชื่อเจียงหนิง

ไม่นานพวกยุวชนหญิงทั้งหมดก็พากันมาถึง นอกประตูรั้วลานบ้านจู่ๆ ก็มีเสียงเจี๊ยวจ๊าวดังแว่วมา

โจวอันกำลังนั่งยองๆ อยู่บนแผ่นหินชนวนสีเขียวกลางลานบ้านเพื่อจัดการกับหมูป่า มีดชำแหละหมูในมือถูกลับจนคมกริบเป็นมันวับ

"เสี่ยวอัน! พวกเรามาแล้ว!"

คนที่เดินนำหน้ามาคือเฉินเหยาจากจุดพักยุวชน ตัวยังไม่ทันก้าวข้ามประตู แต่น้ำเสียงก็ลอยนำเข้ามาก่อนแล้ว

ถัดจากนั้น ที่ประตูรั้วก็มีหญิงสาวเดินตามเข้ามาสิบยี่สิบคน สวมเสื้อนวมผ้าฝ้ายสีฟ้าคู่กับกางเกงสีเทา บนเปียผมยังผูกเชือกมัดผมหลากสีสันเอาไว้