บทที่ 505 การเดินทางเที่ยวนี้ไม่เสียเที่ยว! เก็บกล้วยป่ากันเถอะ!

โจวอันอดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเอง สายตากวาดมองไปรอบๆ ต้นแล้วต้นเล่า

ภาพตรงหน้าทำให้เขาถึงกับตาลาย รู้สึกว่าดงกล้วยป่าแห่งนี้ช่างกว้างใหญ่จนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด และกล้วยป่าก็มีมากมายจนนับไม่ถ้วน

สิ่งที่ทำให้โจวอันประหลาดใจที่สุดคือผลผลิตบนต้นกล้วยเหล่านั้น

บนลำต้นของต้นกล้วยป่ามีสิ่งหนึ่งห้อยลงมาอย่างหนักอึ้ง ไม่ใช่ใบ ไม่ใช่ปลี แต่เป็นเครือกล้วยป่า!

เมื่อเห็นเครือกล้วยเหล่านี้ ดวงตาของโจวอันก็เป็นประกายขึ้นมาทันที มุมปากฉีกยิ้มกว้างไปจนถึงใบหู