บทที่ 522 เพราะคุณภาพแปรผันตามราคา!

ในระหว่างที่ตาข่ายพุ่งออกไป แรงเฉื่อยและตุ้มถ่วงน้ำหนักเล็กๆ ที่มุมตาข่ายจะช่วยให้มันกางออกอย่างรวดเร็ว ในคลิปวิดีโอที่เขาเคยดูจากชาติก่อนบอกไว้ว่า ระยะยิงที่มีประสิทธิภาพของปืนยิงตาข่ายไม่ได้ไกลนัก ปกติจะอยู่ที่ประมาณสิบสองถึงสิบห้าเมตร หากไกลกว่านั้นประสิทธิภาพจะลดลง แต่สำหรับโจวอัน ระยะยิงนี้ถือว่าเพียงพอแล้ว

ฝูงหมูป่ากลุ่มนั้นกำลังคุ้ยเขี่ยหาอาหารอยู่ที่ริมลำธารไม่ไกลนัก ตราบใดที่เขายังใช้ต้นไม้รอบๆ เป็นที่กำบัง แล้วค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้ก็น่าจะควบคุมระยะห่างให้เหลือไม่ถึงสิบเมตรได้ ระยะนี้หากใช้ปืนยิงตาข่าย รับรองว่าคลุมได้อยู่หมัดแน่นอน

เมื่อคิดได้ดังนั้น โจวอันก็รีบเปิดหน้าต่างร้านค้าในระบบทันที แผงควบคุมเสมือนจริงปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาใช้นิ้วเลื่อนไปมาในหน้า “กล่องสุ่มแบบกำหนดเป้าหมาย” แล้วพิมพ์คำว่า “ปืนยิงตาข่าย” ลงในช่องค้นหา ไม่นานนัก รายการสินค้าปืนยิงตาข่ายสารพัดแบบก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ หลากหลายรูปแบบจนทำเอาลายตาไปหมด

เขาไล่สายตาดูอย่างละเอียด พบว่าปืนยิงตาข่ายพวกนี้มีอยู่สองรูปแบบหลักๆ คือแบบปืนพกและแบบไฟฉาย แบบปืนพกมีรูปทรงคล้ายปืนที่เขาเคยเห็นทั่วไป มีด้ามจับและไกปืน ถือในมือคงถนัดมือมาก เห็นแล้วก็รู้ทันทีว่าต้องใช้อย่างไร ส่วนแบบไฟฉายก็น่าสนใจไม่น้อย รูปทรงเหมือนไฟฉายที่ใช้ตามบ้านทุกประการ ตัวกระบอกสีดำมืด ตรงปลายกระบอกคือปากทางออกของตาข่าย ถ้าไม่สังเกตดีๆ คงเดาไม่ออกเลยว่านี่คือปืนยิงตาข่าย ความเนียนนี่ถือว่ายอดเยี่ยมมาก

โจวอันเลื่อนสายตาไปที่ราคา แล้วก็พบว่าราคาของปืนแต่ละแบบนั้นแตกต่างกันมากจริงๆ แบบที่ถูกที่สุดราคาเพียงสองพันแต้ม ระบุว่าเป็น “ระดับพลเรือน” คำอธิบายด้านล่างเขียนไว้ว่า: 【ระยะยิงสั้น ตาข่ายห่าง รับมือได้แค่สัตว์ตัวเล็กๆ เท่านั้น】 เขาลองไล่ดูไปเรื่อยๆ จนถึงตัวที่แพงที่สุดซึ่งต้องใช้ถึงสี่หมื่นแต้ม ที่ด้านหลังระบุไว้อย่างชัดเจนว่า “ระดับเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญ”