บทที่ 528 ไม่นึกเลยว่าแมงมุมทอดจะอร่อยขนาดนี้!

เสี่ยวอู่โจวชวนน้องชายคนที่ห้า ยื่นหน้าเข้ามาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน เขาเงยหน้าเล็กๆ ขึ้นแล้วกะพริบตาโตถามว่า “พี่เจียงหนิงครับ ทำไมแมงมุมพวกนี้ถึงกินไม่ได้ล่ะครับ?”

เจียงหนิงยิ้มแล้วอธิบายอย่างใจเย็นว่า “ในป่านี้ไม่ใช่ว่าแมงมุมทุกชนิดจะกินได้หรอกนะ แมงมุมบางชนิดมีพิษ กินเข้าไปแล้วจะปวดท้อง หรืออาจมีอาการหนักกว่านั้นได้ พวกเราปกติจะกินเฉพาะ ‘แมงมุมลาย’ เท่านั้น ส่วนชนิดอื่นที่พวกเราไม่รู้จัก ไม่กินจะเป็นการดีที่สุด”

แมงมุมที่ชาวยูนนานนิยมทานกันโดยทั่วไปคือ แมงมุมลาย หรือที่เรียกกันว่า แมงมุมตัวกลมหลังนูน แมงมุมชนิดนี้มีขนาดตัวเท่าปลายนิ้ว สีสันสดใส บนตัวมีลวดลายเหลือง น้ำเงิน และม่วงสลับกัน ส่วนท้องเต็มไปด้วยลายสีเหลือง ดำ แดง และเขียว ชาวบ้านที่อาศัยอยู่บนเขาอย่างพวกเขามีประสบการณ์ในการทานกันมานาน ชนิดไหนมีพิษหรือไม่มีพิษ พวกเขารู้ดีแก่ใจ

จากนั้นก็ถึงขั้นตอนการเตรียมที่ละเอียดอ่อน ต้องทำการเด็ดส่วนหัว ขาที่ยาวออก และควักเครื่องในส่วนท้องออกไปให้หมด เหลือไว้เพียงเนื้อส่วนหลังที่ค่อนข้างหนาแน่นเท่านั้น นำส่วนที่เหลือมาล้างน้ำสะอาดหลายๆ ครั้งเพื่อล้างสิ่งสกปรกออก จากนั้นนำเนื้อแมงมุมที่ทำความสะอาดแล้วไปแช่ในน้ำเกลือประมาณครึ่งชั่วโมง เพื่อดับกลิ่นคาว

เมื่อเตรียมเสร็จ ก็นำน้ำมันลงไปตั้งในกระทะ พอร้อนได้ที่ก็นำเนื้อแมงมุมลงไปทอด เสียง “ซ่า—” ดังขึ้น น้ำมันกระเด็นกระจาย กลิ่นหอมของน้ำมันผสมกับกลิ่นหอมของเนื้อแมงมุมเริ่มฟุ้งกระจายไปทั่ว เจียงหนิงใช้ตะเกียบพลิกเนื้อแมงมุมเบาๆ ทอดด้วยไฟอ่อนไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นสีเหลืองทองน่ารับประทาน ผิวสัมผัสพองตัวขึ้นเล็กน้อย และเปลือกนอกก็กรอบจนได้ที่