บทที่ 529 หนอนไม้ไผ่มันคืออะไรกันนะ?

ภายใต้เปลือกที่กรอบนุ่ม คือเนื้อสัมผัสที่ละเอียดอ่อน ไม่มีกลิ่นคาวอย่างที่คิดไว้เลยแม้แต่น้อย ไม่นึกเลยว่าแมลงทอดจะอร่อยขนาดนี้! ขอแค่ข้ามผ่านความกลัวในใจไปได้ เรื่องแค่นี้ก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

เมื่อโจวกังเป็นผู้นำ น้องชายคนอื่นๆ ก็เริ่มกล้ากินกันมากขึ้น เด็กๆ พากันกินอย่างเมามัน ตะเกียบในมือต่างพุ่งเข้าใส่จานกันอย่างรวดเร็ว ในปากส่งเสียงเคี้ยวอย่างมีความสุขไม่หยุดหย่อน จานแมงมุมทอดที่เพิ่งยกมาวางไม่นาน ก็หมดเกลี้ยงในพริบตา แม้แต่เครื่องปรุงที่โรยอยู่ก้นจาน เด็กๆ ยังเอาหมั่นโถวลงไปจิ้มกินจนสะอาดเอี่ยม

โจวกังวางตะเกียบลงด้วยสีหน้าที่ยังรู้สึกไม่จุใจ “เจ้านี่อร่อยจริงๆ ครับ กินยังไม่ทันหายอยากเลยก็หมดซะแล้ว…” น้องชายคนอื่นๆ เองก็ดูท่าทางจะยังไม่หนำใจเช่นกัน

โจวอันยิ้มแล้วพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ถ้างั้นบ่ายนี้ถ้าว่าง เราไปหามาเพิ่มอีกไหมล่ะ?” เขาคิดว่าแมลงทอดพวกนี้ทานเยอะหน่อยก็คงดี เพราะปริมาณโปรตีนในแมลงนั้นสูงกว่าเนื้อหมูหรือเนื้อไก่หลายเท่า แถมยังมีแร่ธาตุที่จำเป็นต่อร่างกายอีกมากมาย เด็กๆ กำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโต การทานแมลงที่มีโปรตีนสูงบ้างเป็นครั้งคราว ย่อมส่งผลดีต่อร่างกายอย่างแน่นอน

เจียงหนิงมองเด็กๆ ที่กินแมงมุมทอดจนหมดเกลี้ยงจาน ถึงขนาดอยากจะเลียก้นจานตามไปด้วย ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา เมื่อเห็นว่าน้องๆ ชอบทานของแบบนี้มาก เธอจึงเอ่ยขึ้นว่า “ถ้าพวกเธอชอบกินแมลงทอดขนาดนี้ พี่จะบอกให้ว่า ยังมีอีกชนิดหนึ่งที่เรียกว่า หนอนไม้ไผ่ ซึ่งอร่อยกว่าแมงมุมลายพวกนี้อีกนะ”