บทที่ 710 ได้! ฉันจะติดตามเธอไปด้วย!

จวี้ลี่ก้มศีรษะลง ใช้งวงยาวม้วนเต้าหู้บุกขึ้นมาเบา ๆ แล้วส่งเข้าปาก มันเคี้ยวช้า ๆ แววตาที่เดิมเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นพลันเปลี่ยนเป็นความพึงพอใจ หูใหญ่ยาวสะบัดไปมาอย่างร่าเริง พร้อมใช้ศีรษะถูไหล่ของโจวอันเบา ๆ ท่าทางยังอยากกินต่อ เห็นได้ชัดว่ามันชื่นชอบอาหารแปลกใหม่นี้มาก

“ค่อย ๆ กิน ยังมีอีกเยอะ กินให้อิ่มได้เลย” โจวอันยิ้มพลางป้อนให้มันอีกสองสามชิ้น

ชายหนึ่งคน หญิงหนึ่งคน และช้างหนึ่งเชือกนั่งล้อมกองไฟ กินเต้าหู้บุกหอมกรุ่นแสนอร่อย บรรยากาศอบอุ่นและกลมเกลียว

เจียงหนิงกินไปเพียงไม่ถึงครึ่งชิ้นก็อิ่มแล้ว ความรู้สึกอิ่มท้องนั้นรุนแรงมาก เธอลูบท้องด้วยสีหน้าพึงพอใจ “เต้าหู้บุกนี่สุดยอดจริง ๆ กินนิดเดียวก็อิ่มแล้ว ต่อไปก็ไม่ต้องกังวลว่าจะหิวอีก โจวอัน เธอเก่งจริง ๆ ขนาดอาหารมหัศจรรย์แบบนี้ก็ยังทำเป็น”

โจวอันยิ้ม “นี่เป็นแค่วิธีทำที่ง่ายที่สุดเท่านั้น รอให้มีเครื่องปรุงแล้ว จะทำให้อร่อยกว่านี้ได้อีก จะต้มน้ำแกง ผัดกิน หรือทำสลัดเย็นก็ได้ รสชาติแตกต่างกันไป”