บทที่ 714 เตรียมความพร้อมให้เต็มที่สำหรับชีวิตในวันข้างหน้า

โจวอันค่อย ๆ เดินวัดระยะไปตามขอบพื้นที่ราบกว้าง ในมือกำก้อนหินสีเขียวอมฟ้าที่มีเหลี่ยมมุมชัดเจนเอาไว้ ทุกครั้งที่เดินมาถึงจุดสำคัญ เขาจะก้มลงฝังก้อนหินลงในดินโคลนนุ่ม ๆ อย่างมั่นคง เพื่อทิ้งเครื่องหมายไว้อย่างชัดเจน เจียงหนิงเองก็ไม่ได้อยู่เฉย เธอหยิบเชือกป่านที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกจากกระเป๋า แล้วขึงเชื่อมก้อนหินที่โจวอันปักไว้ทีละก้อน แบ่งพื้นที่ทั้งหมดออกเป็นสัดส่วนอย่างเป็นระเบียบ พื้นที่สูงทางทิศเหนือมีระดับสูงกว่าเล็กน้อย ทั้งยังมีแนวกำบังลมและรับแสงแดด น้ำฝนระบายได้ง่าย ไม่ขังอยู่ จึงเป็นทำเลชั้นเยี่ยมสำหรับสร้างบ้านไม้และจัดเป็นเขตที่พักอาศัย ส่วนทางทิศตะวันออกอยู่ติดกับชายป่าทึบพอดี ต้นไม้ใบหญ้าขึ้นไม่หนาแน่นนัก เพียงใช้กิ่งไม้กับเถาวัลย์ทำรั้วอย่างง่าย ๆ ก็สามารถกั้นเป็นพื้นที่เลี้ยงสัตว์ที่ปลอดภัยได้แล้ว ต่อไปหากจับไก่ป่าหรือกระต่ายป่าได้ หรือเพาะเลี้ยงสัตว์ปีกขึ้นมา ก็สามารถนำมาเลี้ยงไว้ที่นี่ได้อย่างสงบ ส่วนผืนดินอุดมสมบูรณ์กว้างใหญ่ทางทิศใต้ซึ่งอยู่ติดกับลำธารภูเขา ก็ถูกกำหนดให้เป็นเขตเพาะปลูกอย่างไม่ต้องสงสัย ดินฮิวมัสสีดำสนิทเมื่อเหยียบลงไปจะนุ่มและเด้งคืนตัว พอกอบขึ้นมาสักกำมือ ก็สัมผัสได้ถึงความชุ่มชื้นและความอุดมสมบูรณ์อย่างชัดเจน ไม่ต้องพูดถึงบุกกับผักที่เพาะไว้ก่อนหน้านี้ ต่อให้ย้ายต้นผลไม้ลงปลูกหรือเพาะปลูกธัญพืช ก็ล้วนเติบโตงอกงามได้ทั้งนั้น

กอริลลาหลังเงินนั่งยอง ๆ อยู่ใต้ต้นไทรเก่าแก่ข้าง ๆ คอยมองดูทั้งสองคนทำงานอย่างเงียบสงบ แม้ร่างกายใหญ่โต แต่กลับดูอ่อนโยนเป็นพิเศษ มันมักจะยกมือหักกิ่งไม้ท่อนใหญ่ลงมาเป็นครั้งคราว ก่อนส่งให้ถึงเท้าของโจวอันอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ราวกับกำลังช่วยเตรียมวัสดุก่อสร้าง ส่วนจวี้ลี่กำลังแช่อยู่ในลำธารภูเขาอย่างสบายอารมณ์ ร่างกายครึ่งหนึ่งจมอยู่ในน้ำใสสะอาด งวงยาวมักจะดูดน้ำขึ้นมาสาดใส่ตัวเป็นครั้งคราว เพลิดเพลินกับช่วงเวลาแสนผ่อนคลายที่หาได้ยากนี้ บางครั้งมันยังใช้งวงม้วนผลไม้ป่าที่อยู่ริมฝั่งขึ้นมา ส่งไปให้กอริลลาหลังเงินตรงหน้า สัตว์ร่างยักษ์แห่งพงไพรทั้งสองจึงกลายเป็นคู่หูที่ตัวติดกันไปเสียแล้ว

หลังจากวางแผนแบ่งพื้นที่หลักทั้งสามเขตเสร็จ โจวอันก็ยืดเอวขึ้น ใช้มือนวดหลังกับเอวที่เมื่อยล้า แล้วเงยหน้ามองป่าทึบที่โอบล้อมอยู่รอบด้าน ดินแดนสวรรค์อันห่างไกลจากโลกภายนอกแห่งนี้ถูกต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้าห่อหุ้มไว้เป็นชั้น ๆ พงไม้บดบังท้องฟ้าและแสงตะวันจนมิดชิด กิ่งก้านใบไม้แผ่กว้างหนาทึบ นอกจากพื้นที่ราบตรงหน้าแล้ว ในป่าภูเขาโดยรอบยังซุกซ่อนทรัพยากรป่าอยู่นับไม่ถ้วน เขาเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา ในเมื่อกอริลลาหลังเงินยอมพาพวกเขามาถึงที่นี่ ก็แสดงว่าในผืนป่าแห่งนี้จะต้องมีขุมทรัพย์ที่คาดไม่ถึงอยู่อีกมาก แทนที่จะรีบลงมือสร้างบ้านทันที สู้สำรวจพื้นที่โดยรอบเสียก่อน ทำความเข้าใจว่าป่าเขาแห่งนี้มีผลผลิตอะไรบ้าง จะได้เตรียมพร้อมสำหรับการใช้ชีวิตในวันข้างหน้า

“เจียงหนิง เธอจัดเครื่องมือกับตรวจนับเสบียงอยู่ที่นี่ก่อนนะ ฉันจะพาจวี้ลี่กับมันเข้าไปสำรวจลึกในป่าอีกหน่อย ดูว่าบริเวณรอบ ๆ ยังมีทรัพยากรอะไรที่ใช้ประโยชน์ได้อีกบ้าง เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว” โจวอันหันไปพูดกับเจียงหนิง

เจียงหนิงพยักหน้า เก็บเชือกป่านในมือให้เรียบร้อย แล้วกำชับอย่างใส่ใจว่า “ระวังตัวด้วยนะ ในป่าลึกมีอันตรายที่ไม่รู้จักอยู่มาก ถึงจะมีจวี้ลี่กับกอริลลาใหญ่คอยอยู่เป็นเพื่อน ก็อย่าประมาทเด็ดขาด จำไว้ว่าต้องรีบกลับมาแต่เนิ่น ๆ”