บทที่ 718 ทำอาหารเนื้อร้อน ๆ

โจวอันกวาดตามองไปรอบ ๆ พื้นที่ราบผืนนี้กว้างขวางและเป็นที่โล่ง ด้านหลังพิงอยู่กับผืนป่าเขียวชอุ่ม ด้านหน้าไม่ไกลมีลำธารสายเล็ก ๆ ไหลริน น้ำท่าอุดมสมบูรณ์ พืชพรรณขึ้นหนาแน่น เป็นทำเลที่เหมาะแก่การสร้างบ้านใหม่อย่างแท้จริง

“เจียงหนิง พวกเรามาวางแผนตำแหน่งสร้างบ้านกันก่อนเถอะ เลือกบริเวณที่อยู่ใกล้ลำธารแต่ไม่ถูกน้ำท่วมจะดีที่สุด แล้วก็ต้องเป็นจุดที่หลบลมได้ด้วย” โจวอันเอ่ยขึ้น พลางมองไปยังพื้นที่สูงด้านตะวันตกของที่ราบ ตรงนั้นมีระดับสูงกว่าเล็กน้อย ด้านหลังหันออกจากลมที่พัดมาจากป่า ข้าง ๆ ยังมีลำธารใสสะอาด ทำให้ตักน้ำและใช้น้ำได้สะดวกอย่างยิ่ง

เจียงหนิงพยักหน้า แล้วเดินตามโจวอันไปยังบริเวณข้างพื้นที่สูง ก่อนจะย่อตัวลงลูบดินร่วนใต้ฝ่าเท้า “ที่นี่ดีจริง ๆ ทั้งปลอดภัยและสะดวก พวกเรามาถางหญ้าและเก็บก้อนหินบนพื้นก่อนเถอะ” พูดจบ ทั้งสองก็หยิบมีดหินกับพลั่วไม้ที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ขึ้นมา เริ่มกำจัดวัชพืชและก้อนหินบนพื้น ลิงกอริลลาหลังเงินเห็นทั้งสองกำลังยุ่งอยู่ จึงลุกขึ้นมาช่วยด้วย มันมีพละกำลังมหาศาล เพียงใช้แขนอันกำยำดึงเบา ๆ ก็ถอนหญ้าเป็นผืนขึ้นมาทั้งราก ส่วนช้างก็ใช้ปลายงวงม้วนกิ่งไม้ขนาดใหญ่ ช่วยเก็บสิ่งกีดขวางบนพื้น ทั้งหนึ่งชายหนึ่งหญิง หนึ่งลิงและหนึ่งช้าง ประสานงานกันได้อย่างลงตัว

หลังจากลงมือทำงานอยู่ราวหนึ่งชั่วยาม พื้นที่บนดินก็ถูกแผ้วถางจนกลายเป็นลานโล่งกว้างขวาง เพียงพอสำหรับสร้างกระท่อมไม้อย่างง่ายและเก็บเสบียง โจวอันมองดวงอาทิตย์ที่ค่อย ๆ คล้อยไปทางทิศตะวันตก ก็รู้ว่าวันนี้คงไม่อาจสร้างกระท่อมไม้ให้เสร็จได้ อีกทั้งหลังจากทำงานกันมาพักใหญ่ ทุกคนก็ใช้เรี่ยวแรงไปไม่น้อย ทุเรียนที่กินก่อนหน้านี้ถูกย่อยไปจนแทบหมดแล้ว ถึงเวลาต้องเติมเนื้อสัตว์เสียที การเอาชีวิตรอดในป่าอาศัยเพียงผลไม้ป่าย่อมไม่เพียงพอ โปรตีนและไขมันต่างหากคือสิ่งสำคัญที่ช่วยรักษาพละกำลัง

โจวอันวางพลั่วไม้ในมือลง เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก แล้วพูดกับเจียงหนิงว่า “เจียงหนิง เธออยู่ที่นี่คอยดูเสบียงกับทุกคนก่อนนะ ฉันจะขึ้นเขาแถวนี้ไปดูสักหน่อย เผื่อจะล่าสัตว์ป่าได้บ้าง คืนนี้พวกเราจะได้ทำอาหารเนื้อร้อน ๆ กินกัน”