บทที่ 724 เพิ่มความมีชีวิตชีวาให้กับกระท่อมไม้ซุงที่แสนเรียบง่ายเล็กน้อย

ลิงกอริลลายักษ์คลายมือที่จับเถาวัลย์อยู่ แล้วชี้ไปยังตะกร้าไม้ไผ่ จากนั้นก็ชี้ไปที่แผ่นหลังของตัวเอง เป็นเชิงบอกว่าจะช่วยแบกตะกร้าไม้ไผ่ให้ โจวอันยิ้มพลางปฏิเสธ “ไม่ต้องหรอก ตะกร้าไม้ไผ่ไม่ได้หนักอะไร ฉันถือเองได้ นายช่วยดูหน่อยว่ารอบ ๆ ยังมีอะไรเก็บได้อีกไหม แล้วก็ช่วยจำทางไปด้วย”

เจียงหนิงพยักหน้า ก่อนจะเริ่มสำรวจโดยรอบอย่างละเอียด เธอย่อตัวลงข้างต้นไม้ใบกว้างต้นหนึ่ง แล้วยื่นมือไปลูบดู “นี่คือบุก ก่อนหน้านี้เราเคยเห็นตรงเชิงเขา ถ้าขุดกลับไป ปอกเปลือกแล้วต้มทำเต้าหู้บุก เนื้อสัมผัสจะลื่น ๆ อร่อยมากเลย แต่ต้องระวังนะ บุกดิบมีพิษ ต้องจัดการให้สะอาดก่อน”

โจวอันเดินเข้าไปดู หัวบุกฝังอยู่ในดินและมีขนาดไม่เล็ก เขาหยิบมีดพร้าออกมา ค่อย ๆ ขุดหัวบุกออกมา แล้วใช้ใบไม้ห่อเก็บใส่ตะกร้าไม้ไผ่ จากนั้นเดินต่อไปอีกไม่กี่ก้าว ก็เห็นพืชหลายต้นที่กำลังออกดอกเล็ก ๆ สีม่วง ลำต้นใต้ดินมีลักษณะเป็นทรงกระบอก นั่นก็คือฉงโหลว “นี่คือฉงโหลวเหมือนกัน เป็นสมุนไพร ช่วยดับร้อนถอนพิษได้ เก็บกลับไปตากแห้งไว้เถอะ”

ระหว่างทางกลับ เจียงหนิงพบของมีประโยชน์อยู่เป็นระยะ ทั้งกุยช่ายป่า ต้นหอมป่า และเถาราสป์เบอร์รีป่าหลายต้นที่มีผลสีเขียวเต็มไปหมด… โจวอันเก็บทุกอย่างลงตะกร้าไม้ไผ่ทีละอย่าง ส่วนลิงกอริลลาหลังเงินก็คอยเด็ดผลไม้ป่ารสเปรี้ยวหวานส่งให้เจียงหนิงเป็นครั้งคราว ขณะที่จวี้ลี่ยังคงเดินตามอยู่ด้านหลังอย่างเงียบ ๆ บางครั้งบนแผ่นหลังของมันก็มีพืชที่เจียงหนิงเก็บมาเพิ่มขึ้นหลายต้น ทำให้ดูว่าง่ายเป็นพิเศษ

เมื่อกลับมาถึงกระท่อมไม้ก็เป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว แสงแดดสาดลงบนกระท่อมไม้ที่สร้างไปได้เพียงครึ่งเดียว จันทันและก้อนหินที่เผยออกมาสะท้อนแสงอบอุ่น โจวอันวางตะกร้าไม้ไผ่ที่เต็มไปด้วยเถี่ยผีสือหู สมุนไพรชนิดอื่น และผักป่าลงบนพื้นที่โล่ง ส่วนเจียงหนิงก็รีบไปจัดการเตาไฟ เตรียมทำอาหารกลางวัน