บทที่ 762 พร้อมจู่โจมได้ทุกเมื่อ

เห็นได้ชัดว่าหมีสีน้ำตาลทั้งสองตัวสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของโจวอัน พวกมันเดินตรงมายังทิศทางที่เขาอยู่ พลางส่งเสียงคำรามต่ำออกจากปากไม่หยุด นั่นคือสัญญาณที่สัตว์ป่าใช้ประกาศอาณาเขตและเตือนผู้บุกรุก หัวใจของโจวอันพลันกระดอนขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ เขาคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะได้พบหมีสีน้ำตาลสองตัวในภูเขาลึกแห่งนี้ ทั้งยังมาด้วยกันอีกด้วย อันตรายยิ่งกว่าการพบเพียงตัวเดียวเป็นร้อยเท่า

หมีสีน้ำตาลเป็นสัตว์ร้ายอันดับต้นๆ ในภูเขาฉางไป๋ พละกำลังมหาศาล หนังหยาบเนื้อหนา ต่อให้เป็นนายพรานเฒ่าผู้มีประสบการณ์โชกโชน เมื่อพบพวกมันก็ยังต้องเดินอ้อม หากประมาทเพียงนิดเดียวก็อาจสิ้นชีพใต้กรงเล็บหมีได้ แม้โจวอันจะมีระบบคอยเสริมความสามารถและมีฝีมือไม่ธรรมดา แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหมีสีน้ำตาลที่กำลังเดือดดาลถึงสองตัว เขาก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

เขาค่อยๆ ถอยหลัง ฝีเท้าเบาหวิว ไม่กล้าแสดงท่าทีท้าทายใดๆ ดวงตาจับจ้องความเคลื่อนไหวของหมีสีน้ำตาลทั้งสองตัวเขม็ง สมองหมุนเร็วจี๋เพื่อคิดหาทางเอาตัวรอด เขารู้ว่าหมีสีน้ำตาลวิ่งเร็วมาก ทั้งยังระเบิดพละกำลังได้อย่างน่าตกใจ หากคิดหนีย่อมวิ่งไม่พ้นแน่นอน การผลีผลามหันหลังวิ่งหนีมีแต่จะกระตุ้นสัญชาตญาณล่าของพวกมัน จนถูกไล่ตามทันและตะปบล้มด้วยอุ้งเท้าเดียว

แต่ยามนี้หมีสีน้ำตาลทั้งสองตัวมองเขาเป็นศัตรูที่บุกรุกอาณาเขตไปแล้ว พวกมันค่อยๆ เดินบีบเข้ามาทีละก้าว ระยะห่างใกล้ขึ้นทุกขณะ แม้แต่ในอากาศก็ยังอบอวลไปด้วยกลิ่นสาบคาวที่แผ่ออกมาจากร่างของหมีสีน้ำตาล ความกดดันถาโถมเข้าใส่ โจวอันมองเห็นเขี้ยวแหลมคมภายในปากที่อ้ากว้างของหมีสีน้ำตาลเพศผู้ รวมถึงกล้ามเนื้อที่ขึงตึงของมันได้อย่างชัดเจน มันพร้อมจะจู่โจมได้ทุกเมื่อ

ทันใดนั้น หมีสีน้ำตาลเพศผู้ซึ่งเป็นตัวนำพลันเร่งฝีเท้า ส่งเสียงคำรามดังกึกก้องจนแก้วหูแทบแตก ก่อนพุ่งเข้าใส่โจวอันอย่างดุดัน อุ้งเท้าหมีหนาใหญ่พัดพากระแสลมแรง ตะปบตรงลงมายังกลางศีรษะของโจวอัน หากถูกอุ้งเท้านี้เข้าอย่างจัง ต่อให้โจวอันมีฝีมือดีเพียงใด กระดูกก็ต้องหักเอ็นต้องขาด