บทที่ 763 เสียงคำรามของหมีสีน้ำตาลใกล้เข้ามาทุกที

ทว่าหมีสีน้ำตาลทั้งสองตัวถูกยั่วโทสะอย่างสมบูรณ์ พวกมันไม่ยอมเลิกราง่ายๆ ส่งเสียงคำรามเกรี้ยวกราดพลางไล่ตามโจวอันอย่างกระชั้นชิด โจวอันใช้ทั้งมือและเท้าปีนขึ้นเนินลาดชันอย่างรวดเร็ว เศษหินใต้เท้ากลิ้งตกลงไปไม่หยุด เสียงคำรามของหมีสีน้ำตาลด้านหลังใกล้เข้ามาทุกที เสียงฝีเท้าหนักอึ้งดังอยู่ข้างหู

ท่ามกลางความลนลาน เท้าของโจวอันพลันลื่น เกือบพลัดตกจากเนินลาดชัน เขารีบคว้าพุ่มไม้ข้างกายไว้เพื่อประคองร่างให้มั่น ในเวลานี้เอง หมีสีน้ำตาลเพศผู้ไล่มาถึงใต้เนินแล้ว มันยืนสองขา เหยียดอุ้งเท้าหมีขนาดใหญ่ออกมาตะปบขาของโจวอัน โจวอันออกแรงพุ่งตัวขึ้นด้านบน หลบพ้นได้อีกครั้ง แต่ขากางเกงยังคงถูกกรงเล็บหมีเกี่ยวจนขาด เผยให้เห็นผิวหนังด้านใน

ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย โจวอันไม่กล้าหยุดชะงักแม้แต่น้อย เขาทุ่มสุดกำลังปีนขึ้นไปด้านบน ในที่สุดก็ปีนพ้นเนินลาดชัน เบื้องหน้าปรากฏพื้นที่ป่าซึ่งค่อนข้างโล่งกว้างแห่งหนึ่ง เขาไม่กล้าหยุดพัก ยังคงวิ่งต่อไปข้างหน้า พลางกวาดสายตามองหาอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็เห็นต้นไม้ใหญ่ที่มีกิ่งก้านหนาแข็งแรงและสูงกว่าสิบเมตรต้นหนึ่ง

ลำต้นของต้นไม้ต้นนี้ตั้งตรง กิ่งก้านหนาแข็งแรง เป็นสถานที่หลบภัยชั้นเยี่ยม โจวอันใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายพุ่งไปใต้ต้นไม้ สองมือโอบลำต้น สองเท้าเหยียบส่วนที่นูนออกมาบนลำต้น แล้วปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว ท่วงท่าของเขาปราดเปรียวคล่องแคล่ว เพียงครู่เดียวก็ปีนขึ้นไปถึงกิ่งไม้สูง ก่อนหาตำแหน่งมั่นคงและย่อตัวลง

ในชั่วขณะที่เขาปีนขึ้นไปบนกิ่งไม้ หมีสีน้ำตาลเพศผู้ก็ไล่มาถึงใต้ต้นไม้เช่นกัน มันใช้อุ้งเท้าหมีตบลำต้นอย่างเดือดดาล เกิดเสียงกระแทกดังสนั่น ลำต้นหนาใหญ่ถูกตบจนสั่นไหวเล็กน้อย มันยืนสองขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า พยายามปีนขึ้นต้นไม้ แต่ลำต้นลื่นเกินไป อีกทั้งร่างกายของมันยังใหญ่โตจนไม่อาจปีนขึ้นมาได้ ทำได้เพียงส่งเสียงคำรามบ้าคลั่งและเดินวนอยู่ใต้ต้นไม้ ใช้ร่างพุ่งชนลำต้นเพื่อระบายความเดือดดาลภายในใจ หมีสีน้ำตาลเพศเมียก็เฝ้าอยู่ใต้ต้นไม้ เงยหน้าจ้องโจวอันที่อยู่บนต้นไม้เขม็ง พลางส่งเสียงคำรามอย่างดุร้ายเป็นครั้งคราว ไม่ยอมถอยห่างแม้แต่ก้าวเดียว