บทที่ 767 ชีวิตมั่นคง ทุกปีไร้กังวล

เมื่อดื่มน้ำแกงเห็ดหัวลิงสดหนึ่งคำ รสหวานสดชื่น อ่อนละมุน หอมอร่อยและชื่นปาก ทั้งช่วยให้กระเพาะอบอุ่นและจิตใจผ่อนคลาย เพียงดื่มลงไปคำเดียวก็รู้สึกสบายไปทั่วทั้งร่าง

น้องชายทั้งสองกินอย่างตะกละตะกลามและเอร็ดอร่อย พากันชมไม่ขาดปากว่าอร่อย ทั้งยังเอ่ยชมพี่สามอยู่เรื่อยๆ ว่าเก่งกาจ สามารถเก็บของล้ำค่าจากป่าเขาที่อร่อยเช่นนี้มาได้

“หอมเหลือเกิน! พี่สาม เห็ดหัวลิงนี่อร่อยเกินไปแล้วกระมัง! หอมกว่าเนื้อเสียอีก!”

โจวเฉียงกินคำโตด้วยสีหน้าเปี่ยมความพึงพอใจ พลางคีบอาหารใส่ชามไม่หยุด

โจวกังค่อยๆ ลิ้มรสอย่างละเอียด ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “นุ่มเหนียวและซึมซับรสชาติ ไม่เลี่ยนเลยแม้แต่น้อย ต่อไปพวกเรายังขึ้นเขาไปเก็บได้อีกหรือไม่?”