บทที่ 769 ยิ่งเป็นของล้ำค่าที่ช่วยชีวิตได้

ขณะที่โจวอันหมุนตัวเตรียมเรียกน้องชายทั้งสองให้ลงจากเขา หางตาของเขาก็เหลือบเห็นบริเวณใต้เนินเขาอันไม่สะดุดตาแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลโดยบังเอิญ พืชพรรณตรงนั้นเจริญงอกงามเป็นพิเศษ วัชพืชรอบๆ สูงกว่าบริเวณอื่นอยู่ช่วงหนึ่ง เขียวชอุ่มหนาแน่น และแฝงไว้ด้วยพลังชีวิตที่แตกต่างออกไปอย่างเลือนราง พื้นที่ตรงนั้นค่อนข้างราบเรียบ ไม่นับเป็นเนินลาดชันหรือป่าทึบ อีกทั้งยังอยู่ภายในเขตปลอดภัยของป่ารอบนอก ปกติแทบไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น

หัวใจของโจวอันไหววูบเล็กน้อย หลังจากข้ามภพมา เขาไม่เพียงมีระบบ แต่ยังมีประสาทสัมผัสอันเฉียบไวอย่างน่าประหลาดต่อของล้ำค่าหายากในป่าเขา โดยเฉพาะสมุนไพรจีนล้ำค่านานาชนิด เขายิ่งมีสัญชาตญาณที่เหนือกว่าคนทั่วไป เขารู้สึกอยู่เสมอว่าภายในพงหญ้าผืนนั้นดูเหมือนจะซ่อนบางสิ่งที่ไม่ธรรมดาเอาไว้

“พวกเจ้าสองคนรออยู่ตรงนี้ ห้ามขยับไปไหน ข้าจะไปดูทางโน้น ไม่นานก็กลับมา” โจวอันกำชับน้องชายทั้งสอง ให้พวกเขารออยู่ริมทางบนเขาอันกว้างขวาง ส่วนตนถือมีดตัดฟืนแล้วค่อยๆ เดินไปยังพงหญ้าหนาทึบผืนนั้น

เขาเดินอย่างระมัดระวังยิ่ง ทุกย่างก้าวล้วนวางเท้าลงอย่างแผ่วเบา เพราะเกรงว่าจะรบกวนสิ่งที่อยู่ในพงหญ้า และยังเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เผลอเหยียบแมลงพิษอันตรายบางชนิด เมื่อเข้าใกล้พงหญ้าแล้ว เขาไม่ได้ยื่นมือไปแหวกวัชพืชโดยตรง แต่ใช้ด้ามมีดตัดฟืนค่อยๆ เขี่ยต้นหญ้าชั้นบนออกก่อน แล้วสังเกตสภาพด้านล่างอย่างละเอียด

เมื่อเขี่ยวัชพืชออกทีละชั้นๆ และมองเห็นภาพที่อยู่ลึกเข้าไปในพงหญ้า ลมหายใจของโจวอันก็ชะงักลงทันที ทั้งร่างยืนนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงยินดีอย่างยากจะเชื่อ