บทที่ 773 หลบการโจมตีสังหารของแมวป่าลิงซ์ได้อย่างแม่นยำ

โจวอันเข้าใจทุกอย่างในใจได้ในชั่วพริบตา และยังรู้สึกโชคดีอยู่หลายส่วน โชคดีที่เขาระมัดระวังตัวมาโดยตลอด ไม่เคยผ่อนคลายความระวังเมื่อขึ้นเขา หากเปลี่ยนเป็นหนุ่มคนอื่นในหมู่บ้านที่ประมาท เอาแต่ก้มหน้าก้มตาเก็บของป่าโดยไม่ป้องกันตัว เมื่อถูกแมวป่าลิงซ์พุ่งจู่โจมอย่างฉับพลัน ย่อมไม่มีเวลาตอบสนองเลยแม้แต่น้อย อย่างเบาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส อย่างหนักอาจถึงขั้นเสียชีวิต

เขาซ่อนตัวอยู่หลังต้นสนอย่างมั่นคง จิตใจไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย หลังจากข้ามภพมายังยุคสมัยนี้กว่าครึ่งปี เขาก็ปรับตัวเข้ากับชีวิตอันยากลำบากในป่าเขาได้อย่างสมบูรณ์แล้ว ทุกวันขึ้นเขาไปผ่าฟืน ล่าสัตว์ และเก็บของป่า ทำให้สมรรถภาพร่างกายเหนือกว่าแต่ก่อนมาก ประกอบกับทักษะการล่าสัตว์กลางแจ้งที่ศึกษามาตลอดหลายปีในชาติก่อน การรับมือกับแมวป่าลิงซ์โตเต็มวัยหนึ่งตัวใช่ว่าจะไม่มีโอกาสชนะ

เพียงแต่แมวป่าลิงซ์มีความเร็วสูงเกินไปและเคลื่อนไหวคล่องแคล่วอย่างยิ่ง กรงเล็บกับเขี้ยวล้วนเป็นอาวุธสังหาร หากปะทะกันซึ่งหน้า ความเสี่ยงย่อมสูงมาก เผลอเพียงนิดเดียวก็อาจได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้ที่บ้านยังมีน้องชายอายุน้อยอีกสองคนให้เขาดูแล เขาไม่อาจรับบาดเจ็บแม้แต่น้อย จำเป็นต้องเอาชนะด้วยความมั่นคงและรอบคอบ ใช้ความสูญเสียน้อยที่สุดเพื่อจัดการสัตว์ดุร้ายตัวนี้

โจวอันค่อยๆ ยกมือขึ้น คลำไปจนแตะมีดตัดฟืนที่สะพายเฉียงอยู่ด้านหลัง

มีดตัดฟืนเล่มนี้เป็นเครื่องเหล็กเพียงชิ้นเดียวในบ้าน ปีที่แล้วเขาสะสมแต้มแรงงานอยู่นานกว่าครึ่งปี จึงฝากช่างไม้ในหมู่บ้านช่วยจัดหามาให้ ใบมีดหนาและคม ใช้ผ่าฟืนกับตัดไม้ในชีวิตประจำวันได้ดีพอ และยังเหมาะมือสำหรับล่าสัตว์ดุร้ายอีกด้วย ปลายนิ้วของเขาลูบคมมีดอันเย็นเยียบเบาๆ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคมมีดไม่ทื่อ จากนั้นจึงกำด้ามมีดแน่นอย่างมั่นคง ค่อยๆ ชักมีดตัดฟืนออกมาเพียงครึ่งชุ่น เพื่อป้องกันไม่ให้เครื่องเหล็กเสียดสีกันจนเกิดเสียงแหลมบาดหูและทำให้เหยื่อตื่นตัว