บทที่ 88 ดูสิ! ข้างหน้ามีเหยื่อตัวเบ้อเริ่ม!

มิติเพาะเลี้ยงขนาด 15 ลูกบาศก์เมตรนี้ถึงจะเล็ก แต่ก็สามารถใช้คะแนนเพื่อขยายพื้นที่ได้ มิติเก็บของสามารถใส่ได้เฉพาะของที่ไม่มีชีวิต สิ่งมีชีวิตเข้าไม่ได้ ถ้าจะใส่เข้าไปก็ต้องฆ่าให้ตายเสียก่อน แต่มิติเพาะเลี้ยงสิ่งมีชีวิตสามารถเข้าออกได้อย่างอิสระ และสามารถเติบโตอยู่ข้างในนั้นได้อย่างปลอดภัย แถมความเร็วของเวลาในมิติเพาะเลี้ยง ยังเร็วกว่าโลกภายนอกถึง 5 เท่า สำหรับจุดนี้ โจวอันรู้สึกถูกใจสุดๆ ไปเลย!

ในชนบท การจะเลี้ยงไก่สักตัวให้โต ต้องใช้เวลาไม่ใช่น้อยๆ ท้ายที่สุดแล้วก็ไม่ได้ให้อาหารเม็ด แต่เลี้ยงด้วยธัญพืช อย่างน้อยๆ ก็ต้องเลี้ยงถึง 5 เดือนกว่าจะเอามาทำอาหารขึ้นโต๊ะได้ ถ้าจะให้ไก่บ้านออกไข่ ก็ต้องเลี้ยงกันหกเจ็ดเดือนเลยทีเดียว ตอนนี้พอมีมิติเพาะเลี้ยงแล้ว ใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งเดือน ลูกไก่ก็จะสามารถโตเต็มวัยได้แล้ว! ช่วยประหยัดต้นทุนด้านเวลาไปได้มาก ทำให้คนในบ้านได้กินไข่ไก่เร็วขึ้น แต่สัตว์ในมิติเพาะเลี้ยง ก็ไม่ได้กินอากาศแล้วโตได้เอง โจวอันจำเป็นต้องเอาธัญพืชและหญ้าแห้งเข้าไปให้พวกมันกินด้วย และเนื่องจากเวลาเดินเร็วกว่า 5 เท่า ปริมาณอาหารที่กินในแต่ละวันก็ต้องเป็น 5 เท่าด้วยเหมือนกัน

พอได้มิติเพาะเลี้ยงนี้มา อารมณ์ของโจวอันก็เบิกบานสุดๆ รอพอกลับถึงบ้าน จะหาลูกไก่มาเลี้ยงในมิติสักหน่อย ใช้เวลาแค่เดือนกว่าๆ ก็เริ่มออกไข่ได้แล้ว แถมในมิติยังมีอากาศอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิอยู่ตลอดเวลา ไม่ได้รับผลกระทบจากความหนาวเย็นของเขาฉางไป๋ จะเลี้ยงตอนไหนก็ได้ แต่จะไปหาลูกไก่มาจากไหนล่ะ? นี่ก็เป็นปัญหาที่น่าปวดหัวเหมือนกัน! ดูเหมือนว่าถึงเวลาคงต้องไปลองเสี่ยงดวงที่ตลาดมืดดู เผื่อจะได้พวกลูกไก่ลูกเป็ดกลับมาบ้าง

โจวอันกับเฮยเป้าเดินไปเรื่อยๆ ก็เห็นพี่ต้าลี่อยู่ข้างหน้า โจวอันกำลังจะอ้าปากเรียก ก็ถูกพี่ต้าลี่ดึงแขนเสื้อเอาไว้เสียก่อน "ชู่ว อันจื่อ อย่าเพิ่งพูดอะไรนะ นายดูสิ! ข้างหน้ามีเหยื่อตัวเบ้อเริ่มเลย!" โจวอันมองตามนิ้วที่ชี้ไปข้างหน้า ห่างออกไปประมาณร้อยกว่าเมตร มีบางสิ่งอยู่ตรงนั้นจริงๆ! ถึงแม้ระยะทางจะค่อนข้างไกล แต่โจวอันก็พอมองออกเลือนรางว่า เจ้านี่น่าจะเป็นกวางดาวป่า ท้ายที่สุดแล้วขนของมันก็เป็นสีเหลือง ดูจากรูปร่างแล้วไม่น่าจะใช่กวางโร ถ้างั้นก็ต้องเป็นกวางดาวแน่ๆ!

คราวก่อนตอนที่โจวอันกับพี่ต้าลี่ขึ้นเขาไปตีลูกสน ก็บังเอิญเจอกวางดาวป่าตัวหนึ่งเหมือนกัน น่าเสียดายที่ตอนนั้นไม่ได้พกอาวุธมาด้วย ก็เลยทำได้แค่ปล่อยมันไปเปล่าๆ ทำเอาโจวอันเสียดายอยู่พักใหญ่เลยทีเดียว กวางดาวที่เจอในวันนี้ ไม่ว่ายังไงก็ปล่อยให้มันหนีไปไม่ได้เด็ดขาด โจวอันกับพี่ต้าลี่ขยับเข้าไปใกล้กวางดาวตัวนั้นอีกนิด พอเห็นชัดเจนเต็มสองตา โจวอันก็อุทานออกมา "โห! มีกวางดาวตั้งสามตัวแน่ะ! แต่น่าเสียดายที่อีกสองตัวเล็กจิ๋วน่าสงสาร กะดูแล้วน่าจะเพิ่งเกิดได้แค่สองเดือนเองมั้ง?"

กวางดาวตัวใหญ่เป็นแม่กวาง บนหัวไม่มีเขา ข้างกายแม่กวางมีลูกกวางอยู่สองตัว เห็นได้ชัดว่าเป็นลูกของมัน ลูกกวางดาวสองตัวนี้ตัวเล็กมากจริงๆ กะดูจากสายตาน่าจะหนักแค่สิบชั่งนิดๆ สงสัยจะเป็นลูกกวางที่เพิ่งคลอดตอนเดือนกรกฎาคมแหงๆ โจวต้าลี่ลดเสียงให้เบาลง กระซิบที่ข้างหูของโจวอัน "อันจื่อ คราวนี้ให้นายเป็นคนจัดการเถอะ ถ้าพี่เกิดยิงพลาดขึ้นมา มันจะน่าเสียดายแย่เลย!"

ถ้าเป็นแค่ไก่ฟ้าสนดำธรรมดา โจวต้าลี่ยังพอกล้าลงมือ แต่ตรงหน้าคือแม่กวางที่หนักเป็นร้อยชั่ง เขาเลยไม่ค่อยกล้าเท่าไหร่ ถ้ายิงไม่โดน ความเสียหายคงมหาศาลแน่ๆ โจวอันพยักหน้าให้พี่ต้าลี่ พร้อมกับพูดให้กำลังใจ "พี่ต้าลี่เล็งยิงให้สบายใจเลยครับ ถ้ายิงไม่โดนเดี๋ยวผมยิงซ้ำให้เอง!" "เฮ้อ ตกลง!"

โจวต้าลี่กับโจวอันยกปืนขึ้นพร้อมกัน เป้าหมายคือแม่กวางตัวนั้น ถ้าพี่ต้าลี่ยิงไม่โดน โจวอันก็จะลั่นไกซ้ำทันที ลูกกวางสองตัวนั้น ไม่ได้ถูกปากกระบอกปืนเล็งไปที่พวกมันแต่อย่างใด เหตุผลนั้นง่ายมาก พรานป่าบนเขาฉางไป๋ต่างก็รู้ดี ถ้าไม่ใช่เพราะหมดหนทางจริงๆ สัตว์ตัวเล็กตัวน้อยที่เพิ่งเกิดมาได้ไม่กี่เดือนแบบนี้ ทำได้แค่ปล่อยไป ห้ามฆ่าเด็ดขาด ลูกกวางตรงหน้าหนักแค่สิบชั่ง หนังกวางก็ผืนเล็กเกินไปขายไม่ได้ราคา เนื้อกวางก็มีอยู่แค่นิดเดียว ฆ่าไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร มีแต่จะทำลายชีวิตไปเปล่าๆ

"ปัง!" เสียงปืนดังสนั่นก้องป่า กระสุนของพี่ต้าลี่พุ่งเจาะเข้าที่ท้องของแม่กวางอย่างจัง กระสุนพุ่งทะลวงเข้าช่องท้อง ต้องทำลายอวัยวะภายในของมันจนเละเทะไปแล้วแน่ๆ แม่กวางแผดเสียงร้องแหลมปรี๊ด ก่อนจะล้มตึงลงไปกองกับพื้นเสียงดังตุ้บ ร่างกายชักกระตุกไม่หยุด ลูกกวางสองตัวนี้ถึงจะตัวเล็กแต่ก็หูตาไวมาก พอสัมผัสได้ถึงอันตรายรอบตัว ก็รีบสับเท้าโกยแน่บทันที

โจวอันสะพายปืนขึ้นหลัง แล้วรีบวิ่งไล่ตามไป วิ่งตามไปพลาง ก็ตะโกนบอกพี่ต้าลี่ไปพลาง "พี่ต้าลี่ พี่แบกกวางกลับไปที่เพิงไม้ก่อนเลยนะ! ผมจะตามไปดูหน่อย ไม่ต้องห่วงผม!" ลูกกวางดาวสองตัวนี้ถึงจะไม่มีเนื้อเท่าไหร่ แต่สำหรับโจวอันในตอนนี้ มันมีประโยชน์มหาศาลเลยทีเดียว ถ้าโจวอันไม่ได้มิติเพาะเลี้ยงมา ลูกกวางพวกนี้ก็คงไม่มีประโยชน์อะไรจริงๆ แต่ตอนนี้มีมิติเพาะเลี้ยงแล้ว ประโยชน์ของพวกมันก็เลยมหาศาลสุดๆ! ถ้าสามารถเลี้ยงกวางดาวได้เยอะๆ พอถึงฤดูกาลก็ตัดเขากวางอ่อนไปขาย แค่คิดก็ฟินแล้ว!

ลูกกวางดาวสองตัววิ่งหนีเตลิดเข้าไปในป่า โจวอันกับเฮยเป้าก็วิ่งไล่ตามกวดไปติดๆ ถ้าเป็นกวางดาวโตเต็มวัย โจวอันคงไม่มีกะจิตกะใจจะวิ่งตามด้วยซ้ำ กวางดาวโตเต็มวัยวิ่งเร็วมาก สามารถสลัดคนให้หลุดหลงทางได้อย่างง่ายดาย แต่ลูกกวางดาวสองตัวนี้ยังเด็กเกินไป ความเร็วก็เลยไม่ได้รวดเร็วขนาดนั้น โจวอันยังไม่ถึงกับโดนทิ้งห่าง สามารถวิ่งตามได้ติดๆ แต่ถ้าจะให้จับตัวได้ก็ยังต้องอาศัยจังหวะอีกนิด เจ้าตัวเล็กพวกนี้วิ่งไม่ได้เร็วมากก็จริง แต่ลีลาการหลบหลีกนี่พลิ้วสุดๆ โจวอันวิ่งตามมาเป็นกิโลสองกิโลแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้สัมผัสแม้แต่เส้นขนของมันเลย

"บ้าเอ๊ย! ลูกกวางดาวนี่จับยากจับเย็นชะมัด! เฮยเป้า รีบมาช่วยฉันหน่อยเร็วเข้า!" [ได้เลย! เจ้านาย!] เฮยเป้าที่ตอนแรกวิ่งตามอยู่ข้างหลังแบบชิลๆ พอได้ยินคำสั่งของเจ้านาย ขาทั้งสี่ข้างก็สับรัวๆ วิ่งเร็วขึ้นทันตาเห็น พอเข้าใกล้ลูกกวางดาว ก็กระโจนตัวลอยขึ้นไปเกาะบนหลังของมันทันที กรงเล็บของเฮยเป้าจิกแน่นอยู่บนตัวลูกกวางดาว อ้าปากเตรียมจะงับคอหอยที่ยังบอบบางของมัน

"อย่ากัด! เจ้าแมวบ้า แกอย่ากัดมันนะ ฉันต้องการจับเป็น!" พอเห็นเขี้ยวแหลมคมของเฮยเป้ากำลังจะฝังลงบนลำคอของลูกกวางดาว โจวอันก็ร้อนใจแทบแย่ พอได้ยินเสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่งของเจ้านาย เฮยเป้าก็ทำได้เพียงหุบปากลง แต่ด้วยพละกำลังของเฮยเป้า ก็ไม่สามารถกดลูกกวางดาวตัวนี้ให้ล้มลงไปกองกับพื้นได้จริงๆ นั่นแหละ ดังนั้นเฮยเป้าจึงเริ่มก่อกวนแทน ยื่นกรงเล็บออกไปข่วนหน้าข่วนตาของลูกกวางดาวเป็นระยะๆ เฮยเป้ากระโดดไปมาซ้ายทีขวาที เดี๋ยวก็ไปก่อกวนตัวนี้ที เดี๋ยวก็ไปก่อกวนตัวนู้นที กวางดาวตื่นตระหนกตกใจกลัวสุดขีด แต่ก็ไม่กล้าหยุดฝีเท้า แต่หลังจากโดนก่อกวน ความเร็วก็ลดลงไปบ้างจริงๆ

เป็นแบบนี้ต่อไป โจวอันก็วิ่งตามอยู่ข้างหลังอีกพักใหญ่ จนกระทั่งวิ่งมาถึงริมลำธารเล็กๆ สายหนึ่ง "ตู้ม~" เพราะถูกเฮยเป้าก่อกวน กวางดาวที่กำลังเตรียมจะข้ามลำธาร จึงมองเห็นก้อนหินในน้ำไม่ชัด ตัวเอียงวูบ แล้วร่วงตกลงไปในน้ำเสียงดังตู้ม โจวอันที่วิ่งตามจนแทบจะหมดความอดทนอยู่แล้ว พอเห็นโอกาสทองแบบนี้มีหรือจะยอมพลาด กระโจนตัวพุ่งเข้าไปหา กดลูกกวางดาวตัวนี้ไว้ใต้ร่างทันที

"เก็บ!" วินาทีต่อมา ลูกกวางดาวที่อยู่ใต้ร่างก็หายวับไป โผล่เข้าไปอยู่ในมิติเพาะเลี้ยงเรียบร้อยแล้ว ระหว่างที่โจวอันกำลังจับกวางดาวตัวนี้ เฮยเป้าก็หันไปก่อกวนอีกตัวหนึ่งเรียบร้อยแล้ว โจวอันตามไปวิ่งไล่จับอย่างทุลักทุเลอยู่อีกพักใหญ่ ในที่สุดก็สามารถคว้าตัวลูกกวางดาวอีกตัวมาได้สำเร็จ หลังจากจับลูกกวางดาวตัวนี้ได้ โจวอันก็ไม่ได้เอามันใส่เข้าไปในมิติเพาะเลี้ยงทันที โจวอันอุ้มมันไว้ในอ้อมแขน ลูกกวางดาวหวาดกลัวสุดขีด ส่งเสียงร้องครวญครางอย่างน่าสงสาร "เลิกร้องได้แล้วๆ หูฉันจะหนวกอยู่แล้วเนี่ย! ขอฉันดูหน่อยสิว่าพวกแกเป็นตัวผู้หรือตัวเมีย!"