บทที่ 108 เซี่ยหรานเป็นพวกไม่มีเซนส์โรแมนติก 1

เซี่ยหรานทั้งขำทั้งจนปัญญา เดินกลับหอพัก

เธอพูดอะไรไปกันนะ ถึงได้หลอกเด็กคนนั้นจนเชื่อขนาดนั้น เอ๊ย ไม่ใช่หลอกสิ ต้องเรียกว่าปลุกใจต่างหาก ปลุกใจให้ฮึกเหิมก้าวหน้า

วันต่อมา เซี่ยหรานแกล้งทำเป็นออกไปเดินเล่นข้างนอก พอกินข้าวเสร็จก็หิ้วถุงผ้ากลับมา

ทันทีที่รูมเมตเห็นเธอ ก็รีบเร่งถาม “เอ๊ะ ซื้ออะไรมาอีกแล้ว”

“รีบหน่อยเถอะ พวกเราจะออกเดินทางกันแล้ว เอาขวดน้ำไปด้วยนะ”