บทที่ 141 พี่สาวคนรู้ใจ

“นักเรียนเซี่ยนี่ล้อเล่นเก่งจริง ๆ” เว่ยหลานผิงอึดอัดอยู่นานกว่าจะเค้นประโยคนี้ออกมาได้

เซี่ยหรานยิ้มกริ่มพยักหน้าให้เธอ แล้วโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “รุ่นพี่ซู งั้นฉันกลับก่อนนะคะ”

เว่ยหลานผิงมองแผ่นหลังของเธอที่เดินจากไปอย่างสง่าผ่าเผย สีหน้าเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก

“พี่หนานจิ่น…”

“นักเรียนเว่ยหลานผิง เรียกชื่อฉันเถอะ ที่โรงเรียนมีคนเยอะ ทางที่ดีอย่าให้คนอื่นเข้าใจผิด” ซูหนานจิ่นเอ่ยขึ้น สีหน้าดูอึดอัดอยู่หลายส่วน