ตอนที่ 86
บทที่ 86 คณะกรรมการฝ่ายการเรียนสุดน่าสงสาร
minibunny · 6,147 ตัวอักษร
เซี่ยหรานตะลึงไปหมด
โอ้โห~~ เด็กผู้ชายสมัยนี้บริสุทธิ์จริงๆ แค่สัมผัสมือโดยไม่ได้ตั้งใจ ดูซิคนเขาอายขนาดไหน
เซี่ยหรานเก็บหนังสือกว่าสิบเล่มบนโต๊ะ นี่ยังแค่หนังสือวิชาเฉพาะทางกับวิชาสามัญเท่านั้น อาจารย์ที่ปรึกษายังให้ทุกคนคัดรายชื่อหนังสืออ้างอิงไว้ด้วย สามารถไปยืมที่ห้องสมุดมาอ่านเพิ่มเติมได้
"เอาล่ะ ให้กรรมการชั้นเรียนทุกคนอยู่ก่อน นักเรียนคนอื่นกลับได้"
เซี่ยคุณยาย หนึ่งในกรรมการชั้นเรียน มองไปหาสวี่ลี่หัวอย่างเงียบๆ อีกฝ่ายช่วยไม่ได้ รีบเก็บของแล้วรีบไป
กรรมการชั้นเรียนทั้งเจ็ดคนนั่งล้อมอาจารย์ที่ปรึกษาไว้แถวหน้า
อาจารย์ที่ปรึกษาเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม "ชั้นเรียนเรามีนักเรียนสี่สิบห้าคน มาจากทั่วทุกสารทิศ สภาพครอบครัวแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน ประธานชั้นช่วงเปิดเทอมนี้คงยุ่งแล้ว เวลาว่างให้ทำงานสำรวจให้ดี"
"สถานการณ์ปัจจุบันของนักเรียนทุกคนในชั้นต้องมีความเข้าใจเบื้องต้น ใครมีปัญหาต้องรายงานให้ฉันทราบทันที! รองประธานชั้นช่วยประธานชั้นทำงานนี้ด้วย"
นักเรียนชายทั้งสองพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ
"ฝ่ายนี้ กรรมการฝ่ายดูแลชีวิตก็ทำงานร่วมกับประธานชั้นกับรองประธานชั้นไปด้วย สำรวจสภาพครอบครัวของนักเรียนในชั้น ใครมีปัญหาจริงๆ ปันอาหารไม่พอ ก็รับผิดชอบบันทึกไว้ก่อน แล้วค่อยหาทางยื่นขอทุนการศึกษา หรือจัดสรรคูปองอาหาร"
กรรมการฝ่ายดูแลชีวิตเป็นเด็กผู้ชายสูงผอมนิสัยเงียบๆ พอได้ยินก็หยิบปากกาจดบันทึกไว้
"ด้านการเรียน กรรมการฝ่ายการเรียนต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษ ชั่วโมงเรียน ชั่วโมงอ่านหนังสือ รับผิดชอบบันทึกการเข้าเรียน"
เฮ้ยยุ่งยากมากเลย!
เซี่ยคุณยายร้องไหในใจ แต่ปากก็พูดอย่างเชื่อฟังสุดๆ "ค่ะอาจารย์ หนูจะคอยดูแลทุกคนให้ตั้งใจเรียนค่ะ"
คุณยายเกิดมาเป็นนักหลอกคน ตอนที่เธอทำตัวเชื่อฟังเนียนๆ ไม่มีใครมองออกว่าจริงๆ แล้วเธอเป็นคนหัวดื้อ...
หน้าตาของเซี่ยหรานนี่มันหลอกคนได้จริงๆ ขาวใส สวยงาม แวบแรกเห็นยังนึกว่าเป็นสาวงามจากเจียงหนานที่อ่อนโยนละมุนละไม
อาจารย์จิงดีใจมาก พอใจกับกรรมการฝ่ายการเรียนที่ตัวเองแต่งตั้งเป็นอย่างยิง
ใครจะไม่ชอบเด็กที่น่ามอง เรียนเก่ง แถมยังน่ารักล่ะ?
"กรรมการฝ่ายรักษาความสะอาดจัดตารางเวรทำความสะอาดให้ดี ใครมีสถานการณ์พิเศษก็ให้ดูแล เปลี่ยนคนได้ทันที"
"เลขานุการสาขาซูหม่านเป็นนักเรียนที่เก่งมาก ตั้งแต่มัธยมก็เข้าร่วมกิจกรรมสาขามามาก เรื่องในชั้นเรียน เธอกับประธานชั้นรับผิดชอบประสานงาน อีกอย่าง พอปรับตัวเข้ากับการเรียนได้แล้ว ต้องจัดให้ทุกคนเรียนการเมืองเป็นประจำด้วย"
ซูหม่านพยักหน้ารับปาก
เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่พูดน้อย ผิวค่อนข้างขาว
สวมเสื้อเชิ้ตลายดอกผ้าเทอริลีน ติดป้ายโรงเรียนที่อก ล่างสวมกางเกงขาลอยเอวสูงที่เข้ารูปพอดี เท้าสวมรองเท้าส้นสูงหนังสีครีมที่เงาวาวระยับ
ตอนมองคนสายตามักจะสงบนิ่ง แฝงความตรวจสอบเล็กน้อย
"พิธีเปิดภาคเรียนอีกสองวันตอนบ่ายโมง แจ้งให้ทุกคนไม่สายนะ"
"เอาล่ะ พวกเธอกรรมการชั้นเรียนทั้งหลายก็คุยกันต่อ ปรึกษากันเรื่องงานขั้นต่อไป" อาจารย์ที่ปรึกษาถือแก้วเคลือบโบกมือแล้วจากไป
เหลือกรรมการชั้นเรียนทั้งเจ็ดคนมองหน้ากัน
ประธานชั้นเสี่ยอี้หางไอเบาแล้วเอ่ยขึ้นก่อน "ทุกคนเพิ่งแนะนำตัวกันไป แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ค่อยเข้าใจกันมากนัก แต่ในการทำงานและการเรียนต่อไปนี้ เราจะได้สัมผัสกันมากขึ้นแน่นอน"
"ต่อจากนี้ไปเราก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นเดียวกัน ช่วยเหลือกันเพื่อความก้าวหน้าร่วมกัน"
"สิ่งที่ผมอยากพูดคือคะแนนความประพฤติ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเกียรติของชั้นเรา และยังเกี่ยวข้องกับทุนการศึกษาส่วนบุคคล การจัดสรรงานหลังจบการศึกษาอีกด้วย กรรมการชั้นเรียนต่างคนต่างดูแลเตือนเพื่อนนักเรียนให้ดี ให้ทั้งชั้นตั้งใจร่วมมือกัน พยายามให้ได้คะแนนเต็ม!"
กรรมการฝ่ายรักษาความสะอาดเฉินอวี๋หน้าบึ้ง "งานของผมทำยากแน่ๆ พยายามวันนี้ตอนบ่ายทำตารางเวรออกมาให้ได้ ต่อไปทุกคนต้องสนับสนุนงานของผมด้วยนะ! ประธานชั้น? รองประธานชั้น?"
"เออรู้ๆ เพื่อน เราจะสนับสนุนเธอแน่นอน ถ้ามีใครกล้ามาหาเรื่องเธอ เราจะช่วยเธอแน่" รองประธานชั้นเกาชวนพยักหน้าอย่างภักดีมาก
กรรมการฝ่ายดูแลชีวิตเจียงเหยียนฉือวางปากกาลง หันหัวไปเตือนเฉินอวี๋ "งานเวรไม่ได้มีแค่กวาดพื้นเช็ดกระดานง่ายๆ อย่างนั้น ยังต้องประสานตามที่โรงเรียนจัดคนไปถอนหญ้า ยกหนังสือ หรือแม้แต่อาจต้องไปเวรที่โรงอาหารด้วย เรื่องเหล่านี้ต้องคิดไว้ล่วงหน้า ควรติดต่อกับแผนกธุรการไว้ก่อน เพื่อไม่ให้งานมาถึงแล้วเตรียมตัวไม่ทัน"
หน้าของกรรมการฝ่ายรักษาความสะอาดยิ่งบึ้งเข้าไปใหญ่
เซี่ยหรานมองท่าทางน่าสงสารของเขา ก็รู้สึกว่างานกรรมการฝ่ายการเรียนของตัวเองไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้น...
อย่างน้อยก็ไม่ยุ่งยากปะปนขนาดนั้น
ซูหม่านเอ่ยอย่างเรียบเฉย "หน้าที่แรกของนักเรียนคือการเรียน ไม่มีเรื่องอะไรสำคัญกว่าการเรียนได้ กรรมการฝ่ายการเรียนต้องให้ความสำคัญ ดูแลการเรียนของเพื่อนนักเรียนให้ดี"
"ค่ะค่ะ" เซี่ยคุณยายพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง
ซูหม่านพูดต่อ "ตารางบันทึกการเข้าเรียนประจำวันต้องจัดทำให้ดี เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการประเมินคะแนนความประพฤติของทุกคน ทุกสิ้นเดือนต้องทำสถิติให้เรียบร้อย ต้องไม่ลำเอียง ปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ห้ามใช้อำนาจหน้าที่ทุจริต งานของกรรมการฝ่ายการเรียนสำคัญเป็นพิเศษ"
กรรมการฝ่ายการเรียนเซี่ยสุดน่าสงสารพยักหน้าอีกครั้ง "ค่ะค่ะค่ะ"
"อื่นๆ ไม่มีอะไร ต้องตั้งใจให้ถูกต้อง การเรียนอันดับแรก หวังว่าต่อไปทุกคนจะร่วมมือกับฉันในการเรียนการเมืองให้ดี"
"กรรมการชั้นเรียนต้องมีจิตสำนึกทางความคิดให้สูง อย่างนี้ถึงจะพาทั้งชั้นให้ก้าวหน้าขึ้นไปได้ เวลามีจำกัด ฉันว่าประชุมแค่นี้พอไหม?" เธอพูดพลางมองไปที่ประธานชั้น
ประธานชั้นจะพูดอะไรได้ล่ะ ทุกอย่างถูกคุณซูพูดหมดแล้ว เขาพยักหน้าประกาศปิดประชุมได้แค่นั้น
ซูหม่านเก็บของบนโต๊ะ ถือหนังสือกองหนึ่งไว้ เดินเสียงเท้าทั่บๆๆ บนรองเท้าส้นสูงออกไป ทิ้งเงาหลังเพรียวตรงไว้ข้างหลัง
รองประธานชั้นเกาชวนทำหน้าแปลกๆ ใส่เงาหลังของซูหม่าน "เซี่ยหราน ทำไมเธอถึงพูดแต่ค่ะค่ะค่ะล่ะ?"
กรรมการฝ่ายการเรียนสุดน่าสงสารจริงๆ เลขานุการสาขาพูดอะไรก็แต่ค่ะๆ ดูแล้วเป็นคนอ่อนโยนหูอ่อนแน่ๆ
เซี่ยหรานงงมาก ใจคิดว่าไม่งั้นจะให้ทำยังไง? เอาให้เธอทะเลาะกับกรรมการคนอื่นตั้งแต่วันแรกเปิดเทอมเลยเหรอ
ที่คุณซูหม่านพูดก็ไม่ได้ผิดอะไรมากมาย แค่ท่าทีหยิ่งไปหน่อย เซี่ยคุณยายคิดว่าไม่เป็นไร เด็กเรียนเก่งน่ะ หยิ่งหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ
คุณยายพูดดีกับเพื่อนหนุ่มสาวที่เป็นเยาวชนสดใสทั้งหลาย เด็กน้อยอายุน้อยมีอารมณ์ร้อน กระตือรือร้น ถ้าบุคลิกมีข้อบกพร่องเล็กน้อย ก็เข้าใจได้!
ตราบใดที่ไม่ใช่แบบหยางหลิงหลิงที่แยกแยะผิดชอบไม่ออก เซี่ยหรานก็ยอมรับได้ทั่วไป
เกาชวนถือหนังสือเดินตามเธอข้างหลัง ชี้แนะอย่างเสียดายไม่เป็นเหล็ก "ระหว่างเพื่อนควรปรับปรุงกันแบบเท่าเทียม ทำไมต้องให้เธอสูงส่งมาชี้นำด้วย คุณเซี่ยอารมณ์ดีเกินไปแล้ว"
เซี่ยหรานทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ได้
คุณเกาชวนนี่เป็นถังถ่านซำซี่เอาการแท้ๆ ดูเหมือนคุยกับใครก็ได้หลายประโยค...
รู้สึกว่าควรให้เขาไปเป็นกรรมการฝ่ายดูแลชีวิตมากกว่า
กลางวันกินข้าวเซี่ยหรานก็เศร้าหมองไปหมด ทั้งตัวเต็มไปด้วยความรู้สึกตายๆ เบาๆ
สมัยนี้แม้แต่เครื่องถ่อยเอกสารยังถือว่าเป็นของมีค่า ไม่ให้ใช้ง่ายๆ พอคิดว่าทุกวันตื่นมาต้องคัดตารางบันทึกการเข้าเรียนด้วยมือ เซี่ยหรานก็รู้สึกเบื่อหน่าย
"เธอเบื่ออะไร แค่สี่สิบห้าชื่อเอง ฉันจะช่วยเธอคัดหลายๆ รอบ เธอแค่ขีดเครื่องหมายถูกกากบาททุกวันก็พอ" สวี่ลี่หัวตบไหล่เธอปลอบ
กำลังพูดกันอยู่ ซูหม่านก็เดินมาหาพวกเธอ "กรรมการฝ่ายการเรียน ตารางบันทึกการเข้าเรียนออกแบบให้สวยหน่อย แล้วให้ประธานชั้นพวกเขาดูก่อน"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น