บทที่ 98 เฉินหนิง ฉันให้รถที่ดูดีหน่อย

"500,000 หยวน เอาเงินมาจากไหน"

"ลูกชายให้"

"ลูกชายให้ 500,000 หยวน"

"ใช่ เขาบอกว่าไม่พอก็บอก"

"แม่เจ้า... ลูกชายหาเงินได้เยอะขนาดนี้?"

"ก็ใช่... บอกความลับอย่าบอกใครนะ"

"ความลับอะไร"

"ลูกชายบอกว่า เขาเป็นมหาเศรษฐีร้อยล้านหยวน"

"เฉินซื่อเหมียน... ลูกชายเขาล้อเล่น คุณก็เชื่อหรือ?"

"เชื่อ แน่นอนเชื่อ ทำไมจะไม่เชื่อ ลูกชายเป็นมหาเศรษฐีร้อยล้านหยวน ฉันก็เป็นพ่อมหาเศรษฐีร้อยล้านหยวน... คุณคิดว่าควรเชื่อไหมล่ะ!"

"ดูคุณอวดสิ ลูกชายเป็นมหาเศรษฐี ฉันก็เป็นแม่มหาเศรษฐี"

"ก็ใช่ ฉันเป็นพ่อ คุณเป็นแม่..."

"ฮ่า ๆๆ..."

พูดไปพูดมา พ่อกับแม่ก็หัวเราะก๊ากกันทั้งคู่ สำหรับพวกเขา

ไม่ว่าลูกชายจะเป็นมหาเศรษฐีจริงหรือเปล่า แค่ลูกชายมีอนาคต ก็ดีกว่ามหาเศรษฐีอะไรหมด

...

คำสั่ง 188 ล็อตของทีมกล้าตายหนิงปัว แพร่กระจายในวงการอย่างรวดเร็ว

"188 หมายความว่าอะไร?"

"รวยไปด้วยกัน ก็คือซื้อหุ้นด้วยกัน"

"ให้ตาย แปลว่าว่านเคอจะขึ้น?"

"ตามทฤษฎีก็ใช่"

รหัสลับตลาดหุ้นแบบนี้ ดึงดูดความสนใจทุกคนทันที

แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นรายย่อย แต่ถ้ารายย่อยเยอะขึ้น

ต่อให้เป็นสถาบัน ก็สู้ไม่ไหว

"ไม่อย่างนั้นซื้อสักหน่อย"

"ผมก็ซื้อด้วย"

"ก็ไม่รู้จะหลอกหรือเปล่า"

"ช่างมัน... ดูท่าทางของพวกเขา น่าจะมีเจ้ามือหนึ่งอยากดันราคาหุ้น"

"ใช่ ไม่อย่างนั้นจะมีคำสั่ง 188 ล็อตออกมาไม่หยุดได้ไง ผมนับดูแล้ว ทุ่มไปกว่า 10 ล้านหยวนแล้ว"

"ไม่สนแล้ว บุก"

รายย่อยซื้อหุ้นก็ใจร้อนแบบนี้ ไม่มีเหตุผลอะไรมากให้พูด

ว่านเคอไม่ต้องพูด เป็นหุ้นบลูชิพคุณภาพดีอยู่แล้ว

ต่อให้เป็นหุ้นขยะ พอคนตื่นเต้น ก็ตามบุกหมด ผลก็คือ ขณะที่รายย่อยกับเงินเก็งกำไรเตรียมจะซื้อว่านเคอ

เจ้ามือว่านเคอก็กินคำสั่งซื้อขายทั้งหมดด้วยปริมาณมหาศาล

พอรายย่อยกับเงินเก็งกำไรจะแขวนคำสั่ง ว่านเคอก็ขึ้นเพดานไปแล้ว

"ให้ตาย ว่านเคอขึ้นเพดาน"

"ให้ตาย ก็บอกว่าจะซื้อ"

"รู้อย่างนี้ลงมือเร็วกว่านี้"

"อ๊ากกก... เสียดาย เสียดาย"

รายย่อยก็น้อยใจสุดขีด จริง ๆ ที่น้อยใจมากกว่าคือเจ้ามือว่านเคอ

เจ้ามือว่านเคอ เอ เดิมไม่ได้อยากดันว่านเคอขึ้นเพดาน

แผนของพวกเขาคือให้ว่านเคอ เอ ค่อยๆ ขึ้น ถึงจะคุมกระดานได้ตามแผน

แต่จู่ ๆ มีคำสั่ง 188 ออกมาเป็นกอง ทำลายแผนหมด

ถ้าเป็นปกติ ก็ปล่อยให้แขวน คิดว่าแขวน 188 แล้วจะดันเหรอ

หรือคนอื่นจะตามเหรอ ฝันไป แต่ตอนนี้ต่างจากก่อน

เจ้ามือหลักเกือบทุกค่ายดูเหมือนจะตกลงกันว่าดัชนีต้องบุกขึ้น

ต่อให้ตอนนี้ไม่ขึ้น ต่อไปก็ต้องขึ้น ปกติยังกดราคาได้

แต่ตอนนี้ พอดึงดูดความสนใจขนาดนี้ ถ้ายังกด ก็อาจจะมีปัญหา

ยอมถอยสักก้าว ก็ต้องเปลี่ยนแผน ให้ว่านเคอ เอ ขึ้นเพดานทันที

...

"ว่านเคอ เอ ขึ้นเพดาน!"

สีว์เอ้อร์ตื่นเต้นตะโกน เขามองซ้ายมองขวา หัวหน้าใหญ่พูดว่า "เขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว"

แม้จะพูดอย่างนั้น แต่สามคนก็ชื่นชมการวิเคราะห์ของเฉินหนิงจนหมดใจ

แม้ตอนนี้ยังไม่ได้หลุดกับ แต่พวกเขารู้ว่า ว่านเคอ เอ ขึ้นเพดานหมายถึงอะไร

หมายถึง ไม่ใช่แค่อสังหาริมทรัพย์ที่ว่านเคอ เอ เป็นตัวแทนจะบุกขึ้น

เกรงว่า ว่านเคอ เอ ขึ้นเพดานครั้งนี้ จะเปิดฉากให้ตลาดหุ้นพุ่งขึ้นไม่หยุด

จริง ๆ ก็เป็นเช่นนั้น ว่านเคอ เอ ที่มีประวัติยาวนานที่สุดและถูกจับตามากที่สุด

หลายครั้งก็เป็นมาตรฐานในใจนักลงทุนทุกคน ตอนนี้ที่ขึ้นเพดาน

แทบจะเป็นการประกาศให้มหาชนรู้ว่าตลาดหุ้นจะพุ่งไม่หยุด

"ว่านเคอ เอ ขึ้นเพดาน พี่น้อง บุกกัน"

"อสังหาริมทรัพย์ขึ้นแล้ว หุ้นอื่นก็ต้องขึ้น"

"เห็นแล้ว หุ้นเหล็กก็ขึ้น"

"หุ้นซีเมนต์ก็ขึ้น"

"หุ้นเครื่องใช้ไฟฟ้าก็ขึ้น"

"หุ้นบริโภคก็ขึ้น..."

เมื่อหุ้นและกลุ่มอุตสาหกรรมต่าง ๆ คึกคักขึ้นเรื่อยๆ

ดัชนีตลาดหุ้นก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ตอนนั้น เจ้ามือจงกั๋วเหลียนทงที่ตั้งใจจะจับทีมกล้าตายหนิงปัวให้ตาย

เผชิญกับดัชนีที่ขึ้นไม่หยุด ก็เริ่มลังเล

"หัวหน้า จะกดราคาต่อไหม?"

"เมื่อกี้ปริมาณการซื้อขายทำจุดสูงสุดใหม่ ดัชนีไม่มีทางกลับลงแล้ว"

"หัวหน้า มีเงินทุนอื่นอยากเข้าจงกั๋วเหลียนทง ถ้าเรายังกดราคา เกรงว่า..."

ผู้ซื้อขายหลักทรัพย์รายงานข้อมูลบนกระดานให้หัวหน้าเรื่อยๆ

สุดท้าย เจ้ามือจงกั๋วเหลียนทงก็โทรหาฉือจงอวี้ "เมื่อราคาถึงประมาณ 2.5 หยวน พวกคุณก็ขายออกได้"

ฉือจงอวี้โล่งอกสุดขีด เงิน 200 ล้านหยวนที่ติดมา 2 เดือน ในที่สุดก็จะหลุดแล้ว

แม้การซื้อขายครั้งนี้จะไม่ได้กำไรแม้แต่หยวนเดียว

แต่ในสถานการณ์ขนาดนี้ เงิน 200 ล้านหยวนยังหนีรอดได้

ต้องบอกว่า เรื่องนี้บันทึกในประวัติศาสตร์หลักทรัพย์ก็ได้

...

"เฉินหนิง เจ๋ง"

ที่คลับแห่งหนึ่ง ฉือจงอวี้ตื่นเต้นชูนิ้วโป้งให้เฉินหนิง "ไม่แปลกที่ลูกพี่ลูกน้องจะแนะนำ"

"ผมเป็นคนใช้เงินเก่ง เงิน 200 ล้านหยวนครั้งนี้รักษาไว้ได้ ก็ถือว่าผ่านด่านคุณปู่ไปได้ ยังไงก็ขอบคุณ"

"นี่ 2 ล้านหยวน"

ฉือจงอวี้ลากกระเป๋าใบใหญ่มา เปิดกระเป๋า เฉินหนิงก็รู้สึกตาพร่าไปชั่วขณะ

เงินสด 2 ล้านหยวนถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบภายในกระเป๋า

"คุณฉือ... คุณชอบใช้เงินสดขนาดนี้หรือครับ"

แม้เฉินหนิงจะไม่ใช่คนไม่เคยเห็นโลก เขาก็ทำเงินมาหลายสิบล้านหยวน

แต่เขาไม่เคยเห็นเงินสด 2 ล้านหยวนวางอยู่ตรงหน้ามาก่อน

ไม่ต้องพูดถึง 2 ล้านหยวน 1 ล้านหยวนเงินสดก็ไม่เคยเห็น

ตอนนี้ 2 ล้านหยวนอยู่ตรงหน้า พูดตรง ๆ เฉินหนิงก็ถูกกระตุ้นอยู่เหมือนกัน

"ฮ่า ๆ ตื่นเต้นใช่ไหม ผมก็รู้สึกตื่นเต้น"

เห็นเฉินหนิงถูกเงิน 2 ล้านหยวนกระตุ้น ฉือจงอวี้ก็สบายใจขึ้นหน่อย

ยังไงอัจฉริยะก็มีจุดที่เหมือนตัวเองบ้าง

"เอ้อ ได้ยินว่านายขับรถออดี้ เอ..."

เอ6 ยังจะเรียกว่าห่วย?

เฉินหนิงก็จนคำ ไม่รู้จะตอบอย่างไร วิธีพูดของลูกหลานตระกูลใหญ่ช่างตรงไปตรงมาเสียจริง

เฉินหนิงเตรียมจะหิ้วเงิน 2 ล้านหยวนไป ไม่สนใจเขาอีก

ไม่คิดว่า ฉือจงอวี้กลับเอามือพาดไหล่เฉินหนิง "มา ฉันให้รถที่ดูดีหน่อย"