บทที่ 61 วันนี้แผนกศัลยกรรมทั่วไป คึกคักเป็นพิเศษ

สำหรับเซี่ยเทาในตอนนี้ หน้าตาหรือศักดิ์ศรีอะไรนั่น ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

แม้ปกติเขาจะเป็นคนหยิ่งยโสไปบ้าง แต่นั่นก็เป็นเพราะเขามีฝีมือและมีความมั่นใจในตัวเอง

แต่วันนี้เมื่อมาเจอเซียวเฉินกวง กลับไปกระตุ้นความอยากเอาชนะของเขาเข้าให้

ที่สำคัญที่สุดคือ เขาอยากรู้ว่าเซียวเฉินกวงยังซ่อนความสามารถอะไรไว้อีก ถึงทำให้หวังจินกังยอมมอบหมายหน้าที่สำคัญให้

เพราะถึงอย่างไร ตอนอยู่บนโต๊ะผ่าตัด เทคนิคการเย็บแผลแบบต่อเนื่องพร้อมผูกปมของเซียวเฉินกวง ก็ดึงดูดความสนใจของเซี่ยเทาได้เป็นอย่างมาก

ในอนาคตต่อให้เชิญเซียวเฉินกวงมาที่แผนกศัลยกรรมทรวงอกและหัวใจไม่ได้ อย่างน้อยก็ส่งเด็กใหม่ในแผนกมาเรียนรู้บ้าง ก็น่าจะช่วยยกระดับความสามารถโดยรวมของแผนกได้

ดังนั้น เซี่ยเทาจึงยอมลดทิฐิลง อย่างน้อยก็เพื่อไม่ให้เซียวเฉินกวงรู้สึกอึดอัด

......

เมื่อกลุ่มคนเดินมุ่งหน้าไปยังห้องพักผู้ป่วยแผนกศัลยกรรมทั่วไปอย่างครึกครื้น ขบวนใหญ่โตเช่นนี้ก็ดึงดูดความสนใจของพนักงานที่เดินผ่านไปมา

"นั่นหัวหน้าแผนกหวัง หัวหน้าแผนกเซี่ย แล้วก็รองหัวหน้าแผนกซือนี่นา ทั้งสามคนมารวมตัวกันทำไม มีผ่าตัดฉุกเฉินอะไรที่ต้องให้ระดับหัวหน้าแผนกทั้งสามคนออกโรงเลยงั้นหรือ"

"ยังไม่รู้ล่ะสิ แผนกศัลยกรรมทั่วไปเพิ่งจะกู้ชีพผู้ป่วยตั้งครรภ์ไตรมาสสุดท้ายที่หัวใจหยุดเต้นไป ภาพเหตุการณ์ตอนนั้น ฉันยังจำได้ติดตาเลย"

"ใช่ๆ ตอนที่ฉันเอาของไปส่ง ก็บังเอิญเห็นพอดี ได้ยินว่าคนไข้ไม่รอดแล้วด้วยซ้ำ แต่พวกเขากลับยื้อชีวิตกลับมาได้ คิดดูสิว่าเก่งขนาดไหน"

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง มิน่าล่ะถึงดึงดูดให้หมอระดับหัวหน้าแผนกทั้งสามคนมาผ่าตัดร่วมกันได้ แต่แปลกจังเลยนะ คนที่เดินอยู่ตรงกลางระหว่างหัวหน้าแผนกพวกนั้นคือใครกัน ทำไมถึงมีนักข่าวตากล้องเดินตามถ่ายเขาอยู่คนเดียวล่ะ"

สิ้นประโยคนี้ ทุกคนถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า ท่ามกลางฝูงชน มีชายหนุ่มอายุน้อยคนหนึ่งเดินอยู่ตรงกลาง

ใบหน้าของเขาหล่อเหลาหมดจด รอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า บุคลิกดูสุภาพอ่อนโยน ให้ความรู้สึกอบอุ่นปลอดภัยอย่างน่าประหลาด

ตอนนี้เขากำลังเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ พูดคุยอย่างออกรสกับหัวหน้าแผนกทั้งสองคนที่ขนาบซ้ายขวา ส่วนตากล้องที่อยู่ข้างๆ ก็วิ่งวุ่นไปมา แบกกล้องคอยบันทึกภาพตรงหน้า

แต่คนช่างสังเกตจะพบว่า เลนส์กล้องของตากล้อง จะจับจ้องไปที่ชายหนุ่มคนนั้นเสมอ

ไม่ว่าเขาจะเดินไปทางไหน เลนส์กล้องก็จะคอยตามติด เปลี่ยนมุมกล้องตามการเคลื่อนไหวของชายหนุ่มตลอดเวลา

การกระทำที่ไม่ปกติเช่นนี้ ทำให้ผู้คนเกิดความสงสัย

ตามปกติแล้ว การสัมภาษณ์ของนักข่าว หรือการถ่ายทำของสถานีโทรทัศน์ มักจะเน้นไปที่หัวหน้าแผนกเป็นหลักไม่ใช่หรือ

ทำไมครั้งนี้ ถึงไม่เหมือนเดิมล่ะ

ในตอนนั้นเอง ก็มีคนจำชายหนุ่มที่เดินอยู่ตรงกลางได้

"นั่นหมอเซียวเฉินกวง ที่กู้ชีพคนไข้เมื่อเช้านี้ไม่ใช่หรือ"

สิ้นคำพูดนี้ ทุกคนก็ตกตะลึง

"เขาคือเซียวเฉินกวงงั้นหรือ"

"ฉันจำได้ว่าเคยได้ยินคนของแผนกศัลยกรรมทั่วไปพูดว่า คนที่ช่วยชีวิตคนไข้คือแพทย์ประจำบ้านอาวุโสที่เพิ่งมารับตำแหน่งใหม่ ดูเหมือนว่าจะเป็นเซียวเฉินกวงคนนี้นี่เอง"

"พระเจ้าช่วย อายุน้อยแค่นี้ แถมยังเก่งกาจขนาดนี้ มิน่าล่ะถึงได้เลื่อนขั้นเป็นแพทย์ประจำบ้านอาวุโส อนาคตไกลแน่นอน"

ทุกคนต่างพูดคุยกันเซ็งแซ่ สายตาจับจ้องไปที่เซียวเฉินกวงอย่างไม่วางตา หวังจะจดจำใบหน้าของเขาให้ขึ้นใจ เพื่อจะได้ผูกมิตรกับเขาในภายภาคหน้า

เมื่อมาถึงห้องพักผู้ป่วยแผนกศัลยกรรมทั่วไป

ทันทีที่เซียวเฉินกวงปรากฏตัว ก็มีคนมารุมล้อมทันที

"หมอเซียว คุณกลับมาแล้ว คนไข้เป็นยังไงบ้าง ปลอดภัยดีแล้วใช่ไหมคะ"

"ใช่ๆ คุณรีบเล่ามาสิ ทุกคนรอฟังข่าวอยู่ที่นี่ตั้งนานแล้วนะ"

หมอและพยาบาลที่รู้ข่าว ต่างก็วางมือจากงานที่ทำอยู่ รีบเดินมาหาเซียวเฉินกวง และรอฟังผลด้วยความร้อนใจ

"คนไข้อาการคงที่ชั่วคราวแล้วครับ ลำบากทุกคนแล้วนะครับ"

เมื่อเผชิญกับสายตาที่คาดหวังของทุกคน เซียวเฉินกวงก็ไม่อ้อมค้อม บอกผลลัพธ์ไปตรงๆ

"ดีจังเลยค่ะ"

ห้องพักผู้ป่วยแผนกศัลยกรรมทั่วไปพลันมีเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจดังขึ้น ดูเหมือนว่าทุกคนต่างก็เป็นห่วงอาการของหญิงตั้งครรภ์กันทั้งนั้น

ก็ไม่แปลกหรอก เพราะแผนกนี้ไม่เคยเกิดเรื่องฉุกเฉินแบบนี้มาหลายปีแล้ว

การผ่าตัดสดในที่เกิดเหตุ ใช่ว่าใครจะมีความกล้าและมีความมั่นใจพอที่จะทำได้

ในเวลานี้ พอได้ยินคำตอบยืนยันจากเซียวเฉินกวง หินที่ถ่วงอยู่ในใจของทุกคนก็หลุดร่วงลงเสียที

"หมอเซียว ต้องเป็นคุณจริงๆ นะคะเนี่ย ตอนเกิดเรื่องฉันตกใจแทบแย่ ทำอะไรไม่ถูกเลย ถ้าไม่ได้คุณคอยสั่งการตอนนั้น ฉันว่าเรื่องนี้คงจบเห่ไปแล้วล่ะค่ะ" พยาบาลพูดด้วยความหวาดหวั่น

"ใช่เลยเสี่ยวเซียว ตอนนั้นถ้านายไม่อยู่ ไม่อยากจะคิดเลยว่าผลจะออกมาเป็นยังไง" พวกรุ่นพี่ต่างก็พูดสนับสนุน

อะแฮ่ม อะแฮ่ม!!!

เสียงกระแอมไอดังขึ้น

"พวกคุณมายืนมุงอะไรกันตรงนี้ ไม่มีงานทำกันแล้วหรือไง"

น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามดังขึ้น หมอและพยาบาลถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า ด้านหลังของเซียวเฉินกวง ยังมีกลุ่มหัวหน้าแผนกเดินตามมาด้วย

ทำเอาทุกคนตกใจจนสะดุ้ง

นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมจู่ๆ ถึงมีหัวหน้าแผนกมากันเยอะแยะขนาดนี้

แม้จะสงสัย แต่เมื่อเห็นใบหน้าที่เรียบเฉยของหวังจินกัง ทุกคนก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก รีบสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว

"ในเวลางาน กลับมารวมกลุ่มคุยกัน ให้พวกคุณเห็นเรื่องน่าหัวเราะซะแล้ว" หวังจินกังพูดด้วยความรู้สึกจนใจเล็กน้อย

แม้ครั้งนี้จะมีเหตุผลให้เข้าใจได้ แต่การมาทำตัวแบบนี้ต่อหน้าหัวหน้าแผนกคนอื่นๆ ก็ดูจะทำให้การจัดการของเขาดูหละหลวมเกินไปหน่อย

"หัวหน้าแผนกหวังพูดอะไรแบบนั้นล่ะครับ ถ้าแผนกของคุณเป็นเรื่องน่าหัวเราะ แล้วพวกเราจะกลายเป็นอะไรล่ะ"

เซี่ยเทายังคงไม่เห็นด้วยกับคำพูดของหวังจินกังเหมือนเช่นเคย

แน่นอนว่ามันก็เป็นเรื่องจริง การกู้ชีพของแผนกศัลยกรรมทั่วไปในครั้งนี้ ทำได้ทันท่วงทีมาก ถึงสามารถช่วยชีวิตหญิงตั้งครรภ์และทารกในครรภ์ไว้ได้

แม้คนที่สั่งการกู้ชีพคือเซียวเฉินกวง แต่ถ้าไม่มีเพื่อนร่วมรบที่พึ่งพาได้ ก็คงไม่ง่ายดายขนาดนี้

เมื่อเซี่ยเทามองดูสายตาที่ทุกคนมองเซียวเฉินกวงด้วยความเลื่อมใส ก็รู้สึกว่าความกังวลก่อนหน้านี้ของเขาช่างสูญเปล่าจริงๆ

อายุน้อย แต่ได้เป็นแพทย์ประจำบ้านอาวุโส คอยจัดการงานทุกอย่างในแผนก ย่อมทำให้คนในแผนกเกิดความไม่พอใจได้ง่าย

แต่เซียวเฉินกวงกลับใช้ฝีมือการผ่าตัดอันยอดเยี่ยม สยบทุกคนได้อย่างราบคาบ

อย่าเห็นว่าเขาอายุยังน้อย แต่วิธีการรับมือกับสถานการณ์ต่างๆ ความมีไหวพริบ ช่างแตกต่างกับพวกเด็กใหม่เพิ่งจบอย่างกับฟ้ากับเหว

หมอนี่มันเป็นตัวอะไรกันแน่ ทั้งอีคิวไอคิวก็สูงลิ่ว ฝีมือการผ่าตัดก็ขั้นเทพ ทำอะไรก็เด็ดขาดรวดเร็ว ดูเหมือนว่าในสายตาของเขา จะไม่มีเรื่องไหนที่ทำไม่สำเร็จ

ความสามารถระดับนี้ ยอมรับเลยจริงๆ

ในขณะที่เซี่ยเทากำลังวิเคราะห์เซียวเฉินกวงอยู่ในใจ เรื่องที่เกิดขึ้นต่อจากนี้ กลับยิ่งเกินความคาดหมายของเขาไปอีก

เห็นเพียงทุกครั้งที่เซียวเฉินกวงเดินผ่านห้องพักผู้ป่วย จะมีผู้ป่วยและญาติผู้ป่วยเข้ามาทักทายอย่างเป็นกันเองเสมอ

เมื่อมองดูความสัมพันธ์อันดีระหว่างเซียวเฉินกวงกับผู้ป่วย เซี่ยเทาก็ตกอยู่ในความเงียบ

ความสัมพันธ์ระหว่างหมอกับคนไข้แบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่เขาใฝ่ฝันมาตลอดหรอกหรือ

เซียวเฉินกวงมีมนต์วิเศษอะไรกัน ถึงทำให้คนมากมายเชื่อฟังและยอมรับได้ขนาดนี้

ตอนนี้ เซี่ยเทายิ่งแน่วแน่ในความคิดของตัวเองมากขึ้นไปอีก หลังจากเรื่องนี้ผ่านพ้นไป ต้องติดต่อกับเซียวเฉินกวงให้มากขึ้น อย่างน้อยที่สุด ก็ต้องไม่ทำตัวให้ผิดใจกับเขาเด็ดขาด

"เป็นยังไง เสี่ยวเซียวของฉัน ไม่เลวเลยใช่ไหมล่ะ"

เมื่อเห็นเซี่ยเทาตกตะลึงกับวิธีการจัดการของเซียวเฉินกวง หวังจินกังก็มองเขาด้วยความภาคภูมิใจ

ดูเหมือนว่าความรู้สึกเสียหน้าก่อนหน้านี้ จะมลายหายไปจนหมดสิ้นแล้ว

"อืม ไม่เลวเลยจริงๆ"

ครั้งนี้เซี่ยเทากลับไม่เถียงเขาอย่างที่เคยทำ แต่กลับพยักหน้าอย่างจริงจัง

ในสายตาของเขา นี่แหละคือสิ่งที่หมอควรจะเป็น น่าเสียดายจริงๆ ที่คนแบบนี้ไม่ได้อยู่แผนกศัลยกรรมทรวงอกและหัวใจ

อยากได้ตัวมาจริงๆ...

เซี่ยเทามองเซียวเฉินกวงด้วยความหิวกระหาย ในแววตาเต็มไปด้วยความปรารถนา

จากนั้น หวังจินกังก็เรียกหัวหน้าพยาบาลมา เตรียมเชิญทุกคนไปที่ห้องประชุม เพื่อจะได้เขียนประวัติการรักษาเพิ่มเติมให้เสร็จที่นั่น

แต่เมื่อหัวหน้าพยาบาลได้ยิน สีหน้าก็ดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติเท่าไหร่

"มีอะไรหรือเปล่า"

"หัวหน้าแผนกซุน จากแผนกศัลยกรรมทางเดินอาหาร ตอนนี้อยู่ในห้องประชุมค่ะ"

"เขามาทำอะไร"

สีหน้าของหวังจินกังดูไม่ค่อยดีนัก

เพราะถึงอย่างไร ผู้ป่วยไส้เลื่อนขนาดใหญ่ที่มีภาวะลำไส้อุดตันเมื่อคืนนี้ ก็เป็นหมอตัวเล็กๆ จากแผนกของพวกเขาที่โยนภาระจากห้องฉุกเฉินมาให้แผนกศัลยกรรมทั่วไป

ตอนนั้นถ้าไม่มีเซียวเฉินกวงอยู่ ผู้ป่วยคนนี้อาจจะเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นได้ ซึ่งนั่นถือเป็นเรื่องคอขาดบาดตายสำหรับแผนกศัลยกรรมทั่วไปที่กำลังระส่ำระสายอยู่ในตอนนั้น

หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว แผนกศัลยกรรมทั่วไปอาจจะถูกสั่งยุบไปเลยก็ได้

ดังนั้นกับคนที่จงใจขุดหลุมพรางให้แบบนี้ หวังจินกังย่อมไม่แสดงสีหน้าดีๆ ให้เห็นแน่

เมื่อหัวหน้าพยาบาลเห็นดังนั้น ก็ไม่กล้าพูดอะไรมากไปกว่านี้อีก

ยิ่งไปกว่านั้น หัวหน้าแผนกที่ปกติไม่ค่อยได้เห็นหน้า ตอนนี้กลับมารวมตัวกันอยู่ที่แผนกศัลยกรรมทั่วไป นี่ทำให้เธอรู้สึกกดดันไม่น้อย

ในเวลานี้ ซุนเฉิงอู่ที่นั่งอยู่ในห้องประชุม เมื่อเห็นประตูห้องประชุมเปิดออก ก็รีบยืนขึ้นต้อนรับด้วยรอยยิ้มทันที

แต่ภาพที่ปรากฏแก่สายตา กลับทำให้เขาชะงักไป

เอ๊ะ

เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย

ทำไมพวกหัวหน้าแผนกถึงมากันหมดเลยล่ะ

ส่วนพวกเซี่ยเทาที่ผลักประตูเข้ามา ก็ชะงักไปเช่นกัน

แม่เจ้า

วันนี้แผนกศัลยกรรมทั่วไป คึกคักเป็นพิเศษแฮะ