บทที่ 66 การแต่งตั้งจากผู้อำนวยการ ผู้รับผิดชอบด้านเทคนิค

บทที่ 66 การแต่งตั้งจากผู้อำนวยการ ผู้รับผิดชอบด้านเทคนิค

หวังจินกังที่กำลังจะระเบิดอารมณ์ เซี่ยเทาที่กำลังห้ามทัพ และซุนเฉิงอู่ที่หลบอยู่มุมห้อง ในตอนนี้ต่างก็ถูกคำพูดของซุนเป่ยเตี่ยนทำให้มึนงงไปตามๆ กัน

ไอ้บ้าเอ๊ย ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์นี่

ดูเหมือนว่าคนที่ขึ้นเป็นหัวหน้าแผนกได้ คงไม่มีใครโง่เลยสักคน

อย่างเซี่ยเทา อาศัยความสนิทสนมกับหวังจินกัง ก็ทำตัวเหมือนโจรปล้นชิง หวังจะบีบบังคับขอคนไปดื้อๆ

ส่วนซุนเฉิงอู่ ก็อาศัยการให้ของขวัญและทำตัวหน้าด้าน ค่อยๆ ตื๊อหวังจินกังทีละนิด

มีเพียงซุนเป่ยเตี่ยน

วิธีการของเขาแยบยลกว่า ทำให้คนจับทางไม่ถูก

ตอนแรกเขาอาศัยเรื่องข้อพิพาทเรื่องการผ่าตัดเมื่อคืน ทำให้ทุกคนหลงคิดว่าเขามาเพื่อเอาเรื่อง

จากนั้นก็ชี้ให้เห็นช่องโหว่ในการผ่าตัดของแผนกศัลยกรรมทั่วไป ตอกย้ำว่าเซียวเฉินกวงทำผิดกฎโรงพยาบาล เพื่อให้หวังจินกังตกเป็นรอง

จนกระทั่งสุดท้าย เขาถึงได้หงายไพ่ไม้ตายที่ซ่อนไว้ออกมา

"หัวหน้าแผนกหวัง เอาแบบนี้ดีไหม ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ให้เซียวเฉินกวงไปรายงานตัวที่แผนกศัลยกรรมตับและทางเดินน้ำดีของเราเลย ส่วนเรื่องเอกสารขอยืมตัว เดี๋ยวผมไปจัดการกับฝ่ายการแพทย์เอง"

"คุณไม่ต้องมองผมด้วยสายตาแบบนั้นหรอก วางใจได้ ช่วงไม่กี่เดือนนี้ ผมจะช่วยอบรมสั่งสอนเขาให้เป็นอย่างดี รับรองว่าตอนที่เขากลับไปแผนกศัลยกรรมทั่วไป จะต้องเก่งกว่าตอนนี้แน่นอน"

ซุนเป่ยเตี่ยนอาศัยข้ออ้างนี้ พูดสิ่งที่เตรียมมาทั้งหมดรวดเดียวจบ

เพียงแต่คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็เป็นจิ้งจอกเฒ่ากันทั้งนั้น ความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของซุนเป่ยเตี่ยน มีหรือจะตบตาทุกคนได้

แต่มีสิ่งหนึ่งที่พวกเขาไม่เข้าใจ ซุนเป่ยเตี่ยนรู้ได้อย่างไรว่าเซียวเฉินกวงมีความสามารถ

เพราะถึงอย่างไร ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็เคยสัมผัสกับเซียวเฉินกวงมาบ้างไม่มากก็น้อย มีเพียงซุนเป่ยเตี่ยนคนเดียวที่ไม่เคยปรากฏตัวเลยตั้งแต่ต้นจนจบ

เขารู้ได้อย่างไร

หวังจินกังคิดยังไงก็คิดไม่ออก แต่จู่ๆ ก็มีคนผู้หนึ่งแวบเข้ามาในหัว ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

"เรื่องพวกนี้ จ้าวเฉวียนซุ่นเป็นคนบอกคุณใช่ไหม"

"ผมไม่ได้พูดแบบนั้นนะ"

ซุนเป่ยเตี่ยนปฏิเสธเสียงแข็ง

แต่หวังจินกังก็ยังคงจับพิรุธจากสายตาที่ล่อกแล่กของเขาได้อยู่ดี

เพราะถึงอย่างไร ซุนเป่ยเตี่ยนในฐานะหัวหน้าแผนกที่เพิ่งย้ายมา ย่อมไม่น่าจะรู้เรื่องราวต่างๆ ได้อย่างละเอียดขนาดนี้

แต่ตอนนี้เขากลับรู้ชื่อคนที่มีใบอนุญาตผ่าตัดผ่านกล้องในแผนกศัลยกรรมทั่วไปได้อย่างชัดเจน แค่นี้ก็บ่งบอกถึงปัญหาแล้ว

หวังจินกังถอนหายใจ

ความจริงหลังจากผ่าตัดเสร็จเมื่อคืน ทั้งสองคนเคยคุยกันสั้นๆ ข้างนอก

ความตั้งใจเดิมของหวังจินกัง คืออยากให้จ้าวเฉวียนซุ่นกลับไปทบทวนตัวเองสักสองสามวัน รอให้คิดตกแล้วค่อยกลับมา

เพราะถึงอย่างไรก็เป็นลูกศิษย์ที่สอนมาหลายปี ย่อมมีความผูกพัน

แต่ดูเหมือนว่าจ้าวเฉวียนซุ่นจะทนรอไม่ไหว และรีบร้อนตัดสินใจไปเสียแล้ว

......

ในเวลานี้ ซุนเป่ยเตี่ยนรู้สึกเหมือนตัวเองถือไพ่เหนือกว่าแล้ว

เพราะถึงอย่างไร ในเมื่อเขากุมจุดอ่อนของแผนกศัลยกรรมทั่วไปไว้ หวังจินกังต่อให้จะคิดถึงผลประโยชน์ของแผนก ก็ต้องยอมปล่อยตัวเซียวเฉินกวงออกมา

แน่นอนว่าเรื่องนี้ต้องขอบคุณข่าวสารจากจ้าวเฉวียนซุ่น

คิดไม่ถึงเลยว่า การผ่าตัดผ่านกล้องที่แย่งซีนเขาเมื่อคืน จะเป็นฝีมือของเซียวเฉินกวงที่ยังหนุ่มยังแน่นคนนี้

ความจริงแล้ว สำหรับซุนเป่ยเตี่ยนก่อนหน้านี้ เขามองข้ามการผ่าตัดผ่านกล้องมาโดยตลอด

แต่การผ่าตัดเมื่อคืน ช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้คนไข้ได้จริงๆ เรื่องนี้ทำให้เขามีความคิดใหม่ๆ เกิดขึ้น

ขอเพียงแย่งตัวเซียวเฉินกวงมาได้ อย่างแรกเลยคือแผนกศัลยกรรมตับและทางเดินน้ำดีอาจจะมีโอกาสได้ทดลองใช้เทคโนโลยีการผ่าตัดผ่านกล้อง อย่างที่สองคือสามารถสกัดกั้นการพัฒนาของแผนกศัลยกรรมทั่วไปได้

การยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวแบบนี้ ทำให้ในใจของเขาเบิกบานอย่างยิ่ง

ถึงขั้นที่ว่า เรื่องการถูกแย่งซีนเมื่อคืน ก็กลายเป็นเรื่องไม่สำคัญไปเลย

ส่วนเรื่องที่จะผิดใจกับหวังจินกังหรือไม่

แล้วไงล่ะ

หัวหน้าแผนกแก่ๆ ที่กำลังจะเกษียณ มีอะไรน่ากลัวกัน

สัจธรรมที่ว่า หมดอำนาจวาสนา บารมีก็หดหาย ใครๆ ก็รู้ดี

ยิ่งไปกว่านั้น สองแผนกนี้ก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากันอยู่แล้ว การแย่งคนไข้กันทั้งในที่ลับและที่แจ้ง เป็นเรื่องปกติจะตายไป

ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุการณ์ไม่คาดฝันเมื่อคืน ซุนเป่ยเตี่ยนก็คงไม่ยอมลดตัวลงมาเล่นละครที่แผนกศัลยกรรมทั่วไปที่กำลังจะถูกยุบแบบนี้หรอก

สำหรับเขาแล้ว ตำแหน่งหัวหน้าแผนกใหญ่ฝ่ายศัลยกรรมที่กำลังจะมีการแข่งขันชิงตำแหน่งกันในเร็วๆ นี้ต่างหากที่สำคัญที่สุด

เรื่องนี้เขาหมายมั่นปั้นมือไว้แล้ว ดังนั้นจึงไม่อนุญาตให้เกิดเหตุไม่คาดฝันใดๆ ขึ้นเด็ดขาด

ทว่า ในขณะที่ซุนเป่ยเตี่ยนกำลังกระหยิ่มยิ้มย่อง รอคอยการตัดสินใจของหวังจินกัง ประโยคหนึ่งของอีกฝ่ายกลับทำให้เขาชะงักงัน

"ซุนเป่ยเตี่ยน นายเลิกฝันไปเถอะ เซียวเฉินกวงไม่มีทางไปกับนายหรอก"

หวังจินกังพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"คุณไม่กลัวผมจะไปฟ้องผู้อำนวยการหรือไง"

ซุนเป่ยเตี่ยนคิดไม่ถึงเลยว่าหวังจินกังจะหัวแข็งขนาดนี้ ถ้าเรื่องนี้ลุกลามใหญ่โตต่อไป ไม่ใช่แค่แผนกศัลยกรรมทั่วไปที่จะได้รับผลกระทบ แต่ที่สำคัญที่สุด อนาคตของเซียวเฉินกวงก็อาจจะดับวูบไปด้วย

เหตุผลข้อนี้เขาเข้าใจ และเชื่อว่าหวังจินกังที่อยู่ตรงหน้าก็ต้องเข้าใจเช่นกัน

แต่ทำไม ซุนเป่ยเตี่ยนถึงได้เห็นสีหน้าที่แสดงความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมบนใบหน้าของเขา

แถมเซี่ยเทาที่อยู่ข้างๆ ยังมองเขาด้วยสายตาเวทนาอีกด้วย

หรือว่า เรื่องนี้ยังมีเบื้องลึกเบื้องหลังที่เขาไม่รู้อีก

ในขณะที่ซุนเป่ยเตี่ยนยังคงงุนงง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง

"อ้าว อยู่กันครบเลยนี่"

ชายวัยกลางคนรูปร่างท้วม สวมชุดสูทผูกไท เดินเข้ามาในห้องประชุมของแผนกศัลยกรรมทั่วไป ท่ามกลางการห้อมล้อมของเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล

"ผู้อำนวยการหลี่มาได้ยังไงเนี่ย"

ซุนเป่ยเตี่ยนใจหายวาบ

เมื่อนึกถึงสีหน้าของพวกเขาเมื่อครู่นี้ ลางสังหรณ์ร้ายก็ผุดขึ้นมาในใจ

แล้วก็เป็นอย่างที่คิด หลี่กั๋วหย่งเปิดประเด็นตรงไปตรงมาทันที "ที่มาวันนี้ หลักๆ มีสองเรื่อง"

"เรื่องแรก ผมมาเยี่ยมคนไข้ที่ผ่าตัดเมื่อคืน"

"เรื่องที่สอง มาประกาศแต่งตั้งบุคลากรที่แผนกศัลยกรรมทั่วไป"

หลี่กั๋วหย่งพูดด้วยจังหวะที่ช้าเนิบนาบ ติดนิสัยข้าราชการ

บรรดาหัวหน้าแผนกในห้องต่างลุกขึ้นยืน ในเมื่อผู้อำนวยการยังยืนอยู่ พวกเขาจะกล้านั่งได้อย่างไร

เมื่อเผชิญหน้ากับหัวหน้าแผนกมากมายในห้อง หลี่กั๋วหย่งกลับไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่นัก

เพราะถึงอย่างไร แม้แต่เขาก็ยังรู้สึกทึ่งกับการผ่าตัดอันยอดเยี่ยมของแผนกศัลยกรรมทั่วไปเมื่อคืน ถึงขนาดที่ว่าพอเซ็นหนังสือแต่งตั้งเสร็จแต่เช้าตรู่ ก็รีบตรงมาที่นี่ทันที

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่า บรรดาหัวหน้าแผนกเหล่านี้ เพื่อเทคโนโลยีใหม่ของแผนกตัวเอง ก็ต้องมาขอร่วมมือกับแผนกศัลยกรรมทั่วไป ย่อมต้องมาแสดงความยินดีอยู่แล้ว

เพราะถึงอย่างไร คนที่คอยช่วยเหลือยามลำบากอาจจะมีน้อย แต่คนที่คอยประจบสอพลอยามได้ดีนั้น มีไม่น้อยแน่นอน

ก็เหมือนกับตอนที่มีชื่อเสียงโด่งดัง รอบตัวก็มักจะมีแต่คนดีๆ นั่นแหละ

เพียงแต่สิ่งที่ทำให้หลี่กั๋วหย่งรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยก็คือ เขากลับเห็นซุนเป่ยเตี่ยนที่แผนกศัลยกรรมทั่วไปด้วย

"หัวหน้าแผนกซุน คุณก็มาขอร่วมมือกับแผนกศัลยกรรมทั่วไปด้วยหรือครับ"

คำพูดเดียวของผู้อำนวยการหลี่ ทำเอาซุนเป่ยเตี่ยนหน้าเจื่อน

ร่วมมือหรือ

พวกเขามีค่าพอให้ร่วมมือด้วยที่ไหนล่ะ...

ทว่าคำพูดประโยคต่อมาของผู้อำนวยการหลี่ กลับทำให้ซุนเป่ยเตี่ยนยืนอึ้งเป็นไก่ตาแตก

"ที่ผมมาแผนกศัลยกรรมทั่วไปครั้งนี้ ก็เพื่อแต่งตั้งให้เซียวเฉินกวงเป็นผู้รับผิดชอบด้านเทคโนโลยีการผ่าตัดผ่านกล้อง เพราะผมเห็นว่าเทคโนโลยีใหม่ที่แผนกพวกเขาเริ่มใช้นั้น ยอดเยี่ยมมาก"

"ได้ยินมาว่าการผ่าตัดแบบเปิดหน้าท้องที่แผนกของคุณทำเมื่อคืนไม่ค่อยราบรื่นนัก การที่คุณมาแสวงหาเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่แผนกศัลยกรรมทั่วไปในตอนนี้ ก็ถือเป็นสิ่งที่ศัลยแพทย์พึงกระทำ"

คำพูดที่ดูเหมือนจะเป็นการให้กำลังใจของหลี่กั๋วหย่ง กลับทำให้ในใจของซุนเป่ยเตี่ยนเกิดคลื่นลมแรง

อะไรนะ

การที่ผู้อำนวยการหลี่มาที่แผนกศัลยกรรมทั่วไปด้วยตัวเองในวันนี้ ก็เพื่อแต่งตั้งให้เซียวเฉินกวงเป็นผู้รับผิดชอบด้านเทคโนโลยีการผ่าตัดผ่านกล้องหรอกหรือ

ถ้าอย่างนั้น หากเขาเอาเรื่องที่สงสัยเกี่ยวกับคุณสมบัติของเซียวเฉินกวงก่อนหน้านี้ไปป่าวประกาศ นั่นจะไม่เท่ากับเป็นการตบหน้าผู้อำนวยการหลี่ฉาดใหญ่หรอกหรือ

ซุนเป่ยเตี่ยนในฐานะหัวหน้าแผนก เพื่อโอกาสในการเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนกใหญ่ในอนาคต เรื่องที่ฆ่าศัตรูพันคนแต่ตัวเองต้องตายแปดร้อยแบบนี้ เขาไม่มีทางทำเด็ดขาด

หวังจินกัง ต้องรู้เรื่องนี้อยู่ก่อนแล้วแน่ๆ

เผลอๆ แม้แต่เซียวเฉินกวงกับเซี่ยเทาก็อาจจะรู้ด้วย

เพราะถึงอย่างไร เรื่องการแต่งตั้งบุคลากร ก่อนที่หนังสือแต่งตั้งอย่างเป็นทางการจะออก ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องหรือหัวหน้าแผนก ก็มักจะได้พูดคุยกับผู้อำนวยการก่อนแล้ว

แต่พวกเขากลับปิดปากเงียบ ไม่พูดอะไรเลยสักคำ ถ้าอย่างนั้น พฤติกรรมก่อนหน้านี้ของเขา ในสายตาทุกคน ก็คงไม่ต่างอะไรกับคนโง่น่ะสิ

หรือจะให้พูดให้ตรงกว่านั้น ก็คือตัวตลกกระโดดโลดเต้นดีๆ นี่เอง

ความรู้สึกอัปยศอดสูและไม่ยินยอม ถาโถมเข้าใส่จิตใจ ทำให้ซุนเป่ยเตี่ยนหน้าแดงก่ำ

อะแฮ่ม อะแฮ่ม อะแฮ่ม

ซุนเป่ยเตี่ยนรู้สึกคลื่นไส้ มวนท้อง อาเจียนโอ้กอ้ากออกมาสองครั้ง

ทันใดนั้น อาการหน้ามืดตาลายก็จู่โจม ดวงตาพร่ามัว หัวใจบีบรัดอย่างรุนแรง แทบจะหายใจไม่ออกและหมดสติไป

และในตอนนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็เปิดออกอีกครั้ง

หัวใจของซุนเป่ยเตี่ยนกระตุกวูบตามสัญชาตญาณ

คงไม่มีผู้บริหารระดับสูงคนไหน โผล่มาเยือนแผนกศัลยกรรมทั่วไปอีกหรอกนะ

แต่ครั้งนี้ คนที่ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน กลับเป็นพยาบาลประจำวอร์ดในชุดพยาบาลสีขาว

เมื่อซุนเป่ยเตี่ยนเห็นดังนั้น ก็โล่งใจ เพิ่งจะเตรียมผ่อนลมหายใจ ใครจะรู้ว่าพอพยาบาลสาวเดินเข้ามา เธอก็ไม่สนใจใครเลย และมุ่งตรงไปพูดกับเขาทันที

"หัวหน้าแผนกซุนคะ ทางห้องพักผู้ป่วยแผนกศัลยกรรมตับและทางเดินน้ำดีโทรมาบอกว่า รอยต่อของคนไข้ที่ผ่าตัดเมื่อคืน จู่ๆ ก็มีสารคัดหลั่งออกมาเยอะมาก อาการคนไข้ไม่ค่อยดี ให้คุณรีบกลับไปดูด่วนเลยค่ะ"

สิ้นประโยคนี้ ใบหน้าของซุนเป่ยเตี่ยนก็ซีดเผือดลงทันที คนไข้มีสารคัดหลั่งออกมารอยต่อเยอะ อาการไม่คงที่ นี่หมายความว่าอย่างไร ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาแล้ว

แย่แล้ว คนไข้มีปัญหาแน่

ซุนเป่ยเตี่ยนรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า ร่างกายแข็งทื่อ เขาไม่สนความเจ็บปวดที่แปลบปลาบขึ้นมาที่หน้าอกอีกต่อไป ท่ามกลางสายตาของทุกคน เขาจำใจต้องเตรียมตัวเดินออกจากแผนกศัลยกรรมทั่วไป