บทที่ 94 จอมเผด็จการแห่งห้องผ่าตัด ใครหน้าไหนก็ห้ามเข้า!

เพราะถึงอย่างไรม้ามก็อ่อนนุ่มเกินไป เหมือนกับเต้าหู้สดที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ แค่แตะเบาๆ ก็อาจจะแตกสลายได้

ดังนั้น เพื่อความแน่นหนาในการเย็บและป้องกันไม่ให้ไหมหลุด เซียวเฉินกวงจึงเลือกใช้เทคนิคการเย็บที่ออกแบบมาเพื่ออวัยวะภายในโดยเฉพาะแบบนี้

เทคนิคการเย็บแบบโรเบิร์ต หรือที่เรียกว่าเทคนิคการเย็บแบบขัดจังหวะในแนวตั้งและพลิกขอบเข้าด้านใน

ข้อดีคือ รอยเย็บแน่นหนา เลือดออกยาก ส่วนข้อเสียคือ มีความต้องการในด้านเทคนิคการเย็บของผู้ดำเนินการผ่าตัดสูงมาก

โดยเฉพาะเมื่อนำมาใช้กับม้ามที่ทั้งเปราะและอ่อนนุ่ม เรียกได้ว่าความยากยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีกหลายระดับ

แต่เรื่องพวกนี้ สำหรับเซียวเฉินกวงแล้ว ไม่นับว่าเป็นอะไรเลย

การเย็บดำเนินไปอย่างราบรื่น

ถึงขั้นที่เขาสามารถหามุมลงเข็มที่เหมาะสมที่สุดได้ท่ามกลางทิศทางของเส้นเลือดและเส้นประสาทที่พันกันยุ่งเหยิง

ทั้งน้ำหนักมือและระยะห่างของฝีเข็มยิ่งไร้ที่ติ

ไม่เพียงแต่ป้องกันไม่ให้คนไข้มีเลือดออกซ้ำ แต่ยังรับประกันการทำงานของม้ามได้อย่างสมบูรณ์แบบ

มองดูไหมเย็บที่เล็กละเอียดราวกับเส้นผม รวมถึงม้ามที่ไม่มีเลือดซึมออกมาอีกแล้ว

การกระทำของเซียวเฉินกวง ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ประหลาดใจไม่หยุด

"เสี่ยวเซียว ใช้ได้เลยนะ!"

"รอยแหว่งใหญ่ขนาดนี้ ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีก็เย็บเสร็จแล้ว เมื่อกี้ฉันยังกังวลอยู่เลยว่าถ้าเลือดออกซ้ำจะทำยังไง"

"ที่หัวหน้าแผนกเซี่ยเทาพูดมาก็ถูก ขอแค่มีเซียวเฉินกวงอยู่ด้วย ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องการเย็บจริงๆ"

บรรยากาศที่เคยอึดอัดในตอนแรก กลับกลายเป็นมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

ในช่วงเวลาแบบนี้ ทุกคนต้องการข่าวดีแบบนี้มาก เพื่อเป็นการให้กำลังใจ

ถึงขั้นที่หลังจากเซียวเฉินกวงเย็บม้ามเสร็จ ทุกคนก็รู้สึกว่าภาระบนบ่าเบาลงไปไม่น้อย

"ต่อไปก็เป็นไตแล้ว"

สายตาของเซียวเฉินกวงจับจ้องไปที่ไตซึ่งยังคงถูกกดห้ามเลือดอยู่

เนื่องจากรอยแตกของไตค่อนข้างเล็ก ประกอบกับมีศัลยแพทย์ระดับหัวหน้าแผนกคอยช่วยเหลือ

เซียวเฉินกวงแค่เย็บไปสองเข็มแบบง่ายๆ ก็สามารถเย็บไตของคนไข้เสร็จเรียบร้อยอย่างคล่องแคล่ว

จากนั้นก็ใช้ผ้าชุบน้ำเกลืออุ่นประคบอีกครั้ง เพื่อตรวจสอบว่ายังมีเลือดออกอยู่หรือไม่

ครั้งนี้เซียวเฉินกวงดูตั้งใจเป็นพิเศษ

ถึงขั้นที่เวลาที่ใช้ในการตรวจสอบ ยังนานกว่าเวลาที่ใช้เย็บเสียอีก

เพราะสำหรับผู้ชายแล้ว ไตจะดีหรือไม่ดี เกี่ยวข้องกับความสามัคคีในครอบครัว

นี่ถือเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิต จะประมาทไม่ได้เด็ดขาด

แต่ถึงอย่างนั้น กระบวนการทั้งหมดก็ใช้เวลาไม่เกินสิบนาที การห้ามเลือดและเย็บอวัยวะทั้งสองอย่าง ก็เป็นอันเสร็จสิ้น

ความเร็วระดับนี้ ทำเอาคนอ้าปากค้าง

ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น คาดว่าป่านนี้คงยังมัวแต่พลิกหาจุดเลือดออกในช่องท้องของคนไข้อยู่เลย

"เลือดชุดต่อไป จะมาถึงตอนไหน"

"หมอเซียว รอสักครู่นะคะ ฉันจะรีบไปถามเดี๋ยวนี้ค่ะ"

ในตอนนี้ การกระทำของเซียวเฉินกวงได้พิชิตใจทุกคนในที่นั้นไปอย่างสิ้นเชิง

พยาบาลวงนอกเห็นดังนั้น ก็รีบไปโทรศัพท์สอบถามทันที

ส่วนเซียวเฉินกวงบนโต๊ะผ่าตัด ก็เตรียมจะรวบยอดทำการห้ามเลือดจุดเลือดออกใหญ่จุดสุดท้ายของคนไข้

นั่นคือการผูกหลอดเลือดแดงซูพีเรียมีเซนเทอริกที่ฉีกขาด

จากนั้นก็ตัดลำไส้ส่วนที่ตายแล้วออก แล้วต่อเข้าด้วยกัน

การผ่าตัดครั้งนี้ ก็ถือว่าสิ้นสุดลง

"หัวหน้าครับ ต่อไปก็เป็นงานของพวกเราแล้ว"

"ได้เลยเสี่ยวเซียว กฎเดิม ฉันจะเป็นผู้ช่วยให้นายเอง"

หวังจินกังที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะผ่าตัด พยักหน้ารับ

เขามองไปยังเซียวเฉินกวงในตำแหน่งศัลยแพทย์หลัก ในเวลานี้ภายใต้แสงไฟไร้เงา ร่างกายของเขาดูเหมือนจะเปล่งประกายจางๆ

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ สายตาที่แน่วแน่ และการกระทำที่ราวกับเทพเจ้า

ทำให้หวังจินกังรู้สึกเหม่อลอยไปบ้าง

ดูเหมือนว่า การผ่าตัดครั้งแรกของเขากับเซียวเฉินกวง ก็คือการผ่าตัดลำไส้

ตอนนั้น แผนกกำลังเผชิญกับการถูกยุบ

เขายังแอบกังวลว่าเซียวเฉินกวงจะถูกคนอื่นรังแกหลังจากถูกบังคับให้แยกแผนก เพราะไม่สามารถทำการผ่าตัดใหญ่ได้

ถึงขั้นที่เขายอมละเมิดกฎ เพื่อให้เซียวเฉินกวงเรียนรู้การผ่าตัดใหญ่ให้ได้

แต่ตอนนี้ เมื่อผ่านการผ่าตัดมาทีละเคสๆ

หวังจินกังได้เป็นประจักษ์พยานในการผงาดขึ้นทีละก้าวของเซียวเฉินกวงด้วยตาตัวเอง

ถึงขั้นที่ความสามารถที่เขาแสดงออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ได้เหนือจินตนาการของหวังจินกังไปไกลแล้ว

"ดี ดีจริงๆ"

หวังจินกังรู้สึกตื้นตันใจอย่างมาก

จากนั้นเขาก็ปรับอารมณ์ แล้วเริ่มทำการสำรวจตามขั้นตอน

ประมาณสองนาที หวังจินกังก็เริ่มรายงานสถานการณ์

"เสี่ยวเซียว โพรงลำไส้ที่ตายแล้วของคนไข้ยาวประมาณ 40 เซนติเมตร อยู่ตรงบริเวณลำไส้เล็กส่วนกลางและส่วนปลาย"

ในตอนนี้เซียวเฉินกวงกำลังทำการผูกหลอดเลือดแดงซูพีเรียมีเซนเทอริก

สำหรับผลลัพธ์เช่นนี้ เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเล็กน้อย

ตราบใดที่คนไข้ถูกตัดลำไส้ออกไม่เกิน 60 เซนติเมตร ผลกระทบต่อร่างกายก็ยังอยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้

การฝึกสมรรถภาพและการฟื้นฟูร่างกายในภายหลัง ก็จะทำได้เร็วขึ้นด้วย

"หัวหน้าครับ เดี๋ยวรอให้เลือดมาก่อน แล้วค่อยตัดเถอะครับ"

"ตกลง"

เมื่อเห็นว่าเซียวเฉินกวงทำการผูกหลอดเลือดเสร็จแล้ว หวังจินกังก็พยักหน้าเห็นด้วย

เขานำผ้าก๊อซชุบน้ำเกลืออุ่นที่ใช้ปกป้องเยื่อบุช่องท้อง ไปคลุมไว้บนท่อลำไส้ที่กำลังจะถูกตัด

เพราะการผ่าตัดลำไส้ ไม่เหมือนกับการห้ามเลือดและเย็บแผลก่อนหน้านี้

ขั้นตอนที่ต้องทำ มีความยุ่งยากซับซ้อนกว่า

อย่างเช่นสิ่งที่ต้องทำต่อไปคือ การตัดลำไส้เล็กส่วนที่ตายออก การต่อลำไส้เข้าด้วยกัน การสลายพังผืดลำไส้ และการวางท่อระบายก่อนจะปิดช่องท้อง

นี่ถือเป็นการผ่าตัดใหญ่ที่ซับซ้อน

ใช้เวลานาน ปริมาณเลือดที่ออกก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

ด้วยอาการปัจจุบันของคนไข้ การรอให้เม็ดเลือดแดงชุดที่สองถูกส่งมา ถึงจะเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด

ระหว่างที่พูดคุยกัน ประตูห้องผ่าตัดก็ถูกเปิดออกกะทันหัน

กลุ่มคนที่สวมชุดคลุมและสวมหน้ากากอนามัย พุ่งพรวดพราดเข้ามา

"คนเป็นยังไงบ้าง"

ชายอายุประมาณห้าสิบกว่าคนหนึ่ง ภายใต้การห้อมล้อมของฝูงชน เดินก้าวฉับๆ ไปหาคนไข้

สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตึงเครียด ภายในใจกระวนกระวาย

ความน่าเกรงขามที่ควรจะมี มลายหายไปจนหมดสิ้นในเวลานี้

สำหรับเขาแล้ว ในตอนนี้ขอเพียงแค่คนไข้บนโต๊ะผ่าตัดปลอดภัย ไม่ว่าจะต้องทำอะไรเขาก็ยินยอม

ต่อให้ต้องถอดชุดข้าราชการชุดนี้ออกก็ตาม

เพราะเขาเคยผ่านยุคสมัยที่มีคนอดตายเกลื่อนกลาด จึงรู้ดีว่าจวงโจวเหยียนมีความสำคัญต่อประเทศชาติและประชาชนมากแค่ไหน

เลขาธิการห่าวเดินเข้าไปใกล้โต๊ะผ่าตัดอย่างรวดเร็ว ผู้อำนวยการหลี่ที่เดินตามหลังมา เมื่อเห็นภาพนี้ก็อึกอักอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็เงียบไป

แต่สุดท้าย ก็ไม่กล้าเอ่ยปากห้ามปราม

แต่ในตอนนั้นเอง เสียงตวาดกร้าวก็ดังขึ้นกะทันหัน

"ทำอะไรกันน่ะ มีจิตสำนึกเรื่องความปลอดเชื้อกันบ้างไหม เข้ามาตั้งเยอะแยะทำไมเนี่ย"

"ตรงนี้กำลังผ่าตัดอยู่นะ คุณน่ะแหละ พูดถึงคุณนั่นแหละ จะเข้ามาใกล้ทำไม ถอยออกไป ไม่กลัวจะทำให้การผ่าตัดของผมปนเปื้อนหรือไง"

เมื่อเห็นพวกเขาไม่เกรงใจ ขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

เซียวเฉินกวงในฐานะศัลยแพทย์หลักในเวลานี้ ราวกับเจ้าแห่งอาณาเขต เขาต่อว่าต่อขานการกระทำใดๆ ก็ตามที่กล้ารุกล้ำอาณาเขตของเขาอย่างไม่ไว้หน้า

สายตาที่ดุดัน ประกอบกับชุดผ่าตัดที่เปื้อนเลือด ทำให้เซียวเฉินกวงดูเหมือนเทพเจ้าแห่งความตาย

สิ้นประโยคนี้ ทุกคนในที่นั้นถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

พวกเขามองไปที่โต๊ะผ่าตัดด้วยสายตาเหม่อลอย

ภายในใจตกตะลึงอย่างมาก

ชายหนุ่มตรงหน้านี้เป็นใครกันแน่ ทำไมถึงได้เผด็จการขนาดนี้

หรือว่าเขาไม่รู้ว่า คนที่เขาเพิ่งจะต่อว่าไป คือผู้มีอำนาจสูงสุดของทั้งเมืองอิ๋งเฉิง

ข้าราชการหรือนักธุรกิจคนไหน พอเจอหน้าเขา ก็ต้องโค้งคำนับรับคำอย่างระมัดระวังทั้งนั้น

กลัวว่าจะล่วงเกินเขาเข้า

แต่ชายหนุ่มคนนี้กลับดีนัก โผล่มาก็ด่าเปิง ไม่ไว้หน้ากันเลย

วันนี้ถือว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้วจริงๆ

ส่วนผู้อำนวยการหลี่ที่อยู่ท่ามกลางฝูงชน เมื่อได้ยินคำตวาดของเซียวเฉินกวง ก็เหงื่อแตกพลั่ก เปียกชุ่มไปทั้งตัว