บทที่ 102: ของดีบนโขดหิน

จ้าวต้าไห่ขี่มอเตอร์ไซค์กลับบ้าน ไปหาคราดเหล็กที่เคยใช้ตอนที่ออกไปขุดหอยตลับเมื่อไม่กี่วันก่อน พร้อมกับตะกร้าใหญ่สองใบ และกระด้งเล็กๆ อีกหนึ่งอัน สวมรองเท้ายางแล้วก็ขี่มอเตอร์ไซค์กลับไปที่ท่าเรือ บนชายหาดไม่สามารถขี่มอเตอร์ไซค์ได้ เขาก็เลยต้องแบกตะกร้าใหญ่สองใบ กระด้งเล็กๆ และคราดเล็กๆ แล้วเดินกลับไปที่โขดหินอย่างรวดเร็ว

จ้าวต้าไห่หาที่วางตะกร้าใหญ่สองใบ แล้วใช้มือซ้ายถือกระด้งเล็กๆ มือขวาถือคราดเล็กๆ เดินไปที่ริมน้ำ มองดูโขดหินที่คลื่นซัดถึงอย่างละเอียด เห็นว่ามันมีอะไรบางอย่างที่สีดำคล้ายกับสีของโขดหินเองปกคลุมอยู่หนาแน่น บางส่วนยาวเหมือนนิ้วมือ บางส่วนก็สั้นแค่ข้อเดียว

“เฮ้!”

“ว่างๆ ไม่มีอะไรทำ”

“ไม่มีปลาก็เก็บสาหร่ายทะเลไปแทนก็ได้”