ตอนที่ 140
บทที่ 141 นี่มันปิดบังไม่ได้จริงๆ!
minibunny · 6,468 ตัวอักษร
เหรยต้าโหย่วเหงื่อท่วมตัว นั่งไม่ติดที่ เดินไปที่หัวเรือเป็นระยะๆ เพื่อมองไปยังทิศทางที่จ้าวต้าไห่ จงสือจู้ และหลิวปินขับเรือประมงออกไป
ตอนนี้เป็นยังไงบ้างนะ?
จะสองชั่วโมงแล้ว!
ทำไมยังไม่กลับมาเลย?
เหรยต้าโหย่วเริ่มรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ออกไปลากอวนด้วยตัวเองคนแรก จะได้รู้ว่ามีปลาหรือเปล่าทันที การมานั่งรอเฉยๆ แบบนี้มันทรมานเหลือเกิน
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น