บทที่ 80: ติดเบ็ด! ตัวใหญ่จริงๆ!

แสงจันทร์จางๆ

ตีสอง

จ้าวต้าไห่ขี่มอเตอร์ไซค์มาจอดที่ท่าเรือเล็กๆ ของหมู่บ้าน ตอนกลางวันเรือประมงได้ถูกยกไปลงในทะเลแล้ว เพื่อลองดูว่ารอยต่อของเรือที่อุดร่องไว้มีรอยรั่วหรือไม่ ซึ่งต้องใช้เวลาหลายวัน แต่เราทนไม่ไหวจริงๆ อยู่บ้านก็อยู่ไม่ได้ นอนบนเตียงก็พลิกไปพลิกมานอนไม่หลับ พอถึงตีหนึ่งก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาลุกขึ้นมาขนกระชอนและของอื่นๆ ที่เตรียมไว้แล้วมาที่ท่าเรือ

จ้าวต้าไห่จุดตะเกียงเจ้าพายุ วางไว้บนท่าเรือข้างเรือประมง ไม่ได้สว่างมากแต่ก็พอจะมองเห็นได้ เขาก็ขนของที่เตรียมมาทั้งหมดลงจากมอเตอร์ไซค์ แล้วย้ายขึ้นไปบนเรือประมง จัดของทุกอย่างให้เข้าที่ พอจัดเสร็จก็กลับไปอีกรอบเพื่อเอาของที่เหลือมา โดยเฉพาะไม้ไผ่ที่ยาวเจ็ดแปดเมตรสองอันก็ถูกเอามาวางบนเรือประมง

จ้าวต้าไห่ทำงานเสร็จแล้วก็นั่งพักที่ขอบเรือ คลื่นทะเลซัดสาด เรือประมงก็โคลงเคลงเบาๆ ลมทะเลพัดมาทำให้ความร้อนจากตอนกลางวันหายไปแล้ว เหลือไว้แต่ความเย็นเล็กน้อย

“อีกไม่นานเราก็จะออกทะเลได้แล้ว!”

จ้าวต้าไห่เบิกตากว้างมองดูทะเลที่อยู่ไกลๆ มีแสงไฟจากเรือประมงเป็นจุดๆ อยู่ไกลๆ เหมือนกับหิ่งห้อย ไฟพวกนั้นทั้งหมดเป็นเรือประมงที่กำลังหาปลาอยู่ เขาก็คิดในใจว่าพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้ต้องไปดูเครื่องยนต์ดีเซลแล้ว ไม่มีเครื่องยนต์เรือประมงก็แล่นไม่ได้

จ้าวต้าไห่หดสายตากลับมา ใช้มือยันขอบเรือเพื่อจะลุกขึ้นกลับบ้าน ทันใดนั้นเงาขนาดใหญ่ก็พลิกตัวขึ้นมาในทะเลตรงหน้าเขา

หา?

อะไรนั่น?

จ้าวต้าไห่ตกใจมาก หัวใจแทบจะหลุดออกจากปาก เขาสูดหายใจลึกๆ จ้องมองไปที่ผิวน้ำที่อยู่ห่างจากเรือประมงของเขาห้าหกเมตร แสงจากตะเกียงเจ้าพายุส่องไปถึงแต่ก็มัวมาก

จ้าวต้าไห่ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ รออยู่เป็นสิบนาทีก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

หรือว่าเราตาฝาดไป?

จ้าวต้าไห่เพิ่งจะคิดในใจ เงาขนาดใหญ่ก็พลิกตัวขึ้นมาจากใต้ทะเลอีกครั้ง มันสะบัดครีบในน้ำไปสองสามทีเหมือนพัด แล้วก็ลากหางยาวๆ โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำอย่างช้าๆ แล้วก็มุดลงไปอีกครั้งภายในสองสามวินาที

ปลากระเบนปีศาจ!

ปลากระเบนปีศาจมีลำตัวที่แบนและกว้าง อวบอ้วนเหมือนปีก หางยาวและเรียว รูปร่างแปลกมาก โดยเฉพาะเมื่อมองในน้ำแล้วดูเหมือนปีศาจจริงๆ บางที่ก็เรียกว่า ปลาผี

ทำไมถึงมีปลากระเบนปีศาจตัวใหญ่ขนาดนี้อยู่ที่ท่าเรือหมู่บ้าน?

จ้าวต้าไห่ใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะตั้งสติได้ มองไม่เห็นชัดนัก แต่กะแล้วว่าน่าจะหนักไม่ต่ำกว่าห้าสิบกิโลกรัม

ปลาปลาไหลปีศาจไม่ใช่ของหายากอะไรเลย มักจะจับได้ในทะเลใกล้เคียง แต่โดยปกติแล้วตัวจะเล็กมาก สามสี่กิโลกรัม หรือมากที่สุดก็ไม่เกินห้าหกกิโลกรัม ตัวขนาดห้าสิบกิโลกรัมไม่ต้องพูดถึงการจับในทะเลน้ำตื้นใกล้หมู่บ้านเลย เรือประมงที่ออกทะเลลึกก็ยังจับไม่ได้บ่อยๆ เลย

ปลาในทะเลโดยทั่วไปยิ่งตัวใหญ่ราคาก็ยิ่งสูง ปลากระเบนปีศาจก็เหมือนกัน ตัวขนาดสามสี่กิโลกรัมไม่ค่อยมีราคา แต่ตัวขนาดห้าสิบกิโลกรัมมีราคาไม่น้อยเลย ราคากิโลกรัมละแค่สิบหยวนแต่ก็หนักมาก ตัวเดียวก็ห้าสิบกิโลกรัมแล้ว ขายได้ห้าร้อยหยวนเลย

จ้าวต้าไห่ไม่คิดเลยว่าการนอนไม่หลับแล้วมาขนของขึ้นเรือประมงจะมาเจอปลาไหลปีศาจตัวใหญ่ขนาดนี้เข้า จะปล่อยไปได้ยังไง?

จ้าวต้าไห่ขี่มอเตอร์ไซค์กลับบ้านไปอย่างรวดเร็ว ดึงลังตกปลาที่พ่อทิ้งไว้ใต้ออกจากเตียง เลือกคันเบ็ดที่ใหญ่ที่สุดและหนาที่สุดออกมา พร้อมกับรอกเบ็ดที่ใส่สายเบ็ดเส้นใหญ่ที่สุดเบอร์สามสิบ ตะขอและลูกปืน แล้วก็รีบออกจากบ้าน ขี่มอเตอร์ไซค์กลับมาที่ท่าเรืออีกครั้ง

จ้าวต้าไห่ขึ้นไปบนเรือประมง เอาเบ็ดมาใส่กับคันเบ็ด มัดลูกปืนกับตะขอเรียบร้อย

บ้าเอ๊ย!

เหยื่อล่ะ?

จ้าวต้าไห่ร้อนใจจนเหงื่อท่วมหัว มีคันเบ็ดกับเบ็ดแต่ไม่มีเหยื่อก็ไร้ประโยชน์

เอ๊ะ?

มีปลานี่?

จ้าวต้าไห่ที่กำลังร้อนรนก็เห็นปลาฝูงหนึ่งในทะเลข้างเรือประมง ตัวไม่ใหญ่มากขนาดเท่านิ้วมือ พอมองดูดีๆ ก็เห็นว่าเป็นปลาซาดีน ซึ่งเป็นปลาตัวเล็กๆ ที่พบได้บ่อยตามชายทะเล มักจะอยู่รวมกันเป็นฝูง ถ้าเป็นช่วงฤดูที่เหมาะสม แค่ใช้ไฟส่องลงไปในทะเลก็จะมีปลาพวกนี้แห่กันมาจนสามารถจับได้ง่ายๆ แต่ไม่มีราคา

จ้าวต้าไห่โชคดีที่เอาที่ตักปลามาด้วย เขาก็ถือที่ตักปลาไว้สองมือแล้วยืนอยู่ข้างเรือ รออยู่สองสามนาที ฝูงปลาซาดีนฝูงเล็กๆ ก็โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำ เขาก็รีบใช้สองมือตักลงไปข้างหน้าแล้วตักขึ้นมา ก็ได้ปลาซาดีนตัวขนาดเท่าหัวแม่เท้ามาสามตัว

จ้าวต้าไห่จับมาหนึ่งตัวแล้วเอาตะขอเกี่ยวที่หัวของมันทันที

ปลาไหลปีศาจไม่ได้กินเหยื่อปลาสดอย่างเดียว ปลาที่ตายแล้วก็กินได้ และปลาที่ตายแล้วโดยเฉพาะตัวที่มีเลือดก็จะส่งกลิ่นคาวแรงกว่า ก็จะดึงดูดปลาไหลปีศาจได้ดีกว่า

จ้าวต้าไห่ยกคันเบ็ดขึ้น มองไปที่ที่เขาเห็นปลาไหลปีศาจเมื่อครู่ แล้วก็เหวี่ยงเบ็ดออกไปอย่างแม่นยำ มันตกลงไปในตำแหน่งที่ถูกต้อง รอให้ลูกปืนจมลงไปถึงก้นทะเล แล้วก็กระตุกปลายเบ็ดให้สายเบ็ดตึง

เวลาผ่านไปทีละวินาทีๆ

ท้องฟ้าค่อยๆ สว่างขึ้น

จ้าวต้าไห่รออยู่เป็นชั่วโมงก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ไม่เพียงแต่ไม่มีปลามาติดเบ็ดเลย แม้แต่ปลาที่โผล่ขึ้นมาก็ไม่เห็นอีกแล้ว

หรือว่าปลาไหลปีศาจตัวนั้นหนีไปแล้ว? ถ้าไม่หนีไปทำไมถึงไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย? หรือว่าที่ท่าเรือมีปลาตัวเล็กๆ เยอะเกินไป?

จ้าวต้าไห่มองซ้ายมองขวา บนผิวน้ำมีปลาตัวเล็กๆ จำนวนไม่น้อยว่ายเล่นกันอย่างสนุกสนาน

ปลาไหลปีศาจตัวนั้นคงถูกดึงดูดมาจากปลาตัวเล็กๆ พวกนี้ การที่มีปลาตัวเล็กๆ ที่นี่เยอะแยะก็เท่ากับว่ามีอาหารเหลือเฟือ มันกินจนอิ่มแล้ว การจะตกมันคงเป็นเรื่องยากมาก ปลาไหลปีศาจตัวนี้อาจจะแค่นอนนิ่งๆ อยู่ใต้ทะเล หรือไม่ก็ว่ายไปที่อื่นแล้ว

เป็นเพราะเรื่องเดียวกันที่ทำให้เกิดก็เพราะเรื่องเดียวกันที่ทำให้พัง

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ก็ทำได้แค่ยอมรับชะตากรรม

ฟ้าเริ่มสว่าง

เรือประมงลำแล้วลำเล่าทยอยกันกลับมา ท่าเรือเล็กๆ เริ่มคึกคักขึ้นเรื่อยๆ

จ้าวต้าไห่ก็ดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆ ทันที

“ตกปลาเหรอ?”

“ที่นี่จะมีปลาอะไรให้ตก?”

…

“ว้าว!”

“คันเบ็ดหนาขนาดนี้ สายเบ็ดหนาขนาดนี้ คิดจะตกปลาหนักเป็นร้อยกิโลกรัมเหรอ?”

…

“ฮ่า!”

“ที่นี่จะไปมีปลาใหญ่ขนาดนั้นได้ยังไง?”

…

จ้าวต้าไห่ไม่ได้สนใจ ตั้งใจตกปลาต่อไป

จงสือจู้ขับเรือประมงเข้ามาใกล้ท่าเรือเล็กๆ โยนสมอเหล็กลงไป แล้วก็มัดเชือก จากการออกทะเลมาตั้งแต่เช้ามืดจนถึงตอนนี้ก็ห้าหกชั่วโมงแล้ว เหงื่อท่วมตัว ได้ปลาแค่ห้าหกกิโลกรัม ตอนนี้ปวดเมื่อยไปทั้งตัว อยากจะกลับบ้านไปนอนพักสักงีบแล้ว

“ต้าไห่!”

“แกมาทำอะไรที่นี่น่ะ?”

จงสือจู้ขึ้นมาบนท่าเรือ ตอนที่ขับเรือกลับมาก็เห็นจ้าวต้าไห่แต่ไกลแล้ว รู้ว่าเขากำลังตกปลาอยู่ แต่ที่ท่าเรือจะมีปลาอะไรให้ตก?

จ้าวต้าไห่หันกลับไป แล้วกระตุกคันเบ็ดไปพร้อมกัน กำลังจะบอกว่าตกปลาไหลปีศาจอยู่ ก็มีแรงดึงมหาศาล มือของเขาเกือบจะปล่อยคันเบ็ดออกไปแล้ว ปลาไหลปีศาจตัวนั้นคงรออยู่ข้างๆ เหยื่อเป็นเวลานานแล้ว พอเรากระตุกคันเบ็ด มันก็อดไม่ได้ที่จะงับเหยื่อและติดเบ็ดเข้า

จ้าวต้าไห่ไม่สนใจที่จะพูดอะไรต่อ ยกคันเบ็ดขึ้นอย่างแรง คันเบ็ดที่หนาเท่ากับไม้จุดไฟก็งอลงมาอย่างแรง เกือบจะทิ่มลงไปในน้ำแล้ว

จ้าวต้าไห่ยืนไม่มั่นคง ร่างกายก็พุ่งไปข้างหน้า แต่เขาก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว เท้าขวากระแทกกับขอบเรืออย่างแรง แล้วใช้มือสองข้างดึงคันเบ็ดขึ้น ทำให้ร่างกายทรงตัวอยู่ได้

“บ้าเอ๊ย!”

“ตัวใหญ่!”

“ใหญ่จริงๆ!”

จ้าวต้าไห่มองดูรอกที่หมุนอย่างบ้าคลั่ง ใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาที สายเบ็ดก็ถูกดึงออกไปเกินยี่สิบเมตรแล้ว