บทที่ 83: เมืองเล็กๆ พอเจอกันก็ไม่แน่ว่าจะเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน

จ้าวต้าไห่กินข้าวจากตอนเที่ยงไปจนถึงตอนเย็นจึงพอใจแล้ว เขาส่งจงสือจู้กับเหลยต้าโหย่วกลับไป แล้วก็กลับเข้ามาในลานบ้าน เก็บจานชามบนโต๊ะ แล้วหยิบแก้วขนาดใหญ่สองใบมาใส่ชาลงไปแล้วเทน้ำร้อนลงไป

“คุณตาทวดครับ”

“ผมตั้งใจจะไปดูเครื่องยนต์ดีเซลที่เมืองในวันพรุ่งนี้ครับ”

จ้าวต้าไห่ยกชาขึ้นมาดื่มไปอึกหนึ่ง พอได้ดื่มเหล้าไปเยอะๆ เหงื่อก็เริ่มซึมออกมาแล้ว เรือประมงก็เริ่มทดลองลงน้ำแล้ว ต้องรีบไปซื้อเครื่องยนต์ดีเซลแล้ว

“แกคิดจะทำยังไง?”

จ้าวสือสูบบุหรี่น้ำอยู่เงียบๆ

จ้าวต้าไห่คิดเรื่องนี้มานานแล้ว ตัดสินใจว่าจะซื้อเครื่องยนต์ดีเซลสองตัว แต่ละตัวยี่สิบห้าแรงม้า รวมกันก็ห้าสิบแรงม้า ซึ่งเพียงพอสำหรับเรือประมงของเราแล้ว และความเร็วก็ใช้ได้ด้วย ทำไมไม่ซื้อห้าสิบแรงม้าไปเลย? อย่างแรกคือประหยัดน้ำมัน อย่างที่สองคือปลอดภัย ถ้าไม่ได้วิ่งไปไกลหรือไม่ได้ต้องการความเร็วมากนัก เครื่องยนต์ดีเซลยี่สิบห้าแรงม้าก็เพียงพอแล้ว แต่ถ้ามีห้าสิบแรงม้าแค่ตัวเดียว ไม่ว่าจะเวลาไหนก็ต้องใช้ห้าสิบแรงม้า ทำให้สิ้นเปลืองน้ำมันเป็นสองเท่า ที่สำคัญกว่านั้นคือความปลอดภัย ถ้าเครื่องยนต์ดีเซลตัวหนึ่งเสีย ก็ยังมีอีกตัวใช้ได้ ศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของเรือในทะเลไม่ใช่ลมหรือคลื่น แต่คือการเสียกำลังขับ ไม่ว่าจะลมจะคลื่นแรงแค่ไหน ตราบใดที่เรือประมงยังเคลื่อนที่ได้ ก็ยังมีโอกาสที่จะรอดชีวิตได้ แต่ถ้าเป็นลมหรือคลื่นเล็กๆ แล้วเรือประมงเสียกำลังขับ ก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

“ได้!”

“ตกลงตามนี้”

“เงินพอไหม?”

จ้าวสือมีประสบการณ์มาก พอได้ยินแผนของจ้าวต้าไห่ก็เข้าใจทันที เครื่องยนต์ดีเซลยี่สิบห้าแรงม้าตัวหนึ่งก็เพียงพอแล้ว แต่สองตัวก็เพื่อความปลอดภัย ที่สำคัญกว่านั้นคือเครื่องยนต์ดีเซลเพิ่มมาหนึ่งตัวก็เท่ากับเงินเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ความคิดดีแต่ก็ต้องมีเงินซื้อ

จ้าวต้าไห่พยักหน้า เงินในมือพอใช้แล้ว การซื้อไม้จากเรือเก่ามีวัตถุประสงค์หลักเพื่อประหยัดเงินไปซื้อเครื่องยนต์ดีเซล ถ้าเงินไม่พอจริงๆ ก็ซื้อตัวใหม่ตัวหนึ่งและตัวมือสองตัวหนึ่ง ถ้ายังไม่พออีกก็ซื้อทั้งสองตัวเป็นมือสองไปเลย เครื่องยนต์เบนซินมีราคาแพงกว่าและเสียได้ง่าย ส่วนเครื่องยนต์ดีเซลทนทานและไม่เสียง่าย ถึงแม้จะสิ้นเปลืองน้ำมันกว่าหน่อย แต่ก็ซ่อมแซมได้ง่ายกว่า

ยามค่ำคืน

หมอกหนาทึบปกคลุมไปทั่ว

จ้าวต้าไห่ถือไฟฉายไปส่งจ้าวสือกลับบ้าน พอเขากลับมาก็เห็นจงชุ่ยเปิดประตูเดินออกมา พอเห็นก็รู้เลยว่าจะไปรดน้ำต้นไม้ผล เขาก็รีบบอกว่าเดี๋ยวเราไปทำเอง จงชุ่ยไม่ยอม ทั้งสองคนก็เลยไปที่หลังบ้านด้วยกัน

จ้าวต้าไห่มองดูแล้วก็ยิ้มออกมา คุณย่าจงชุ่ยเป็นห่วงว่าไก่ตัวเล็กๆ จะมากินใบของต้นไม้ผล จึงเอาสุ่มไก่มาครอบไว้ สุ่มไก่ทำจากไม้ไผ่สูงครึ่งเมตร เส้นผ่าศูนย์กลางล่างหนึ่งเมตร มีรูวงกลมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางยี่สิบเซนติเมตรอยู่ด้านบน ใช้ป้องกันไม่ให้ลูกไก่โดนหมาแมวหรือหนูทำร้าย สุ่มไก่ที่เก่าๆ ไม่เท่าไหร่ แต่ที่ใช้กับต้นกล้าพวกนี้เป็นสุ่มไก่ใหม่ แสดงว่าหวงแหนต้นกล้าพวกนี้มาก

จ้าวต้าไห่รดน้ำไปรอบหนึ่ง แล้วก็ดูสวนผักอย่างละเอียด มัวแต่ยุ่งอยู่กับเรื่องเรือประมงมาตลอดก็เลยไม่ได้มาดูสวนผักนานแล้ว ผักก็โตเขียวชอุ่มทุกต้นแล้ว กินกันไม่หมดแน่นอน ผักที่ปลูกไว้เยอะขนาดนี้ถ้าปล่อยทิ้งไว้จนแก่ก็เสียของแย่ ถั่วฝักยาวกับบวบก็ปีนขึ้นค้างแล้ว สูงเกือบจะถึงไหล่แล้ว บางต้นก็มีดอกแล้ว อีกไม่กี่วันก็คงจะออกดอก

จงชุ่ยรดน้ำต้นไม้ผลเสร็จแล้วก็ใช้มือบอกเป็นรูปสี่เหลี่ยมว่าอยากจะล้อมรั้วบริเวณหนึ่งเพื่อซื้อไก่กับเป็ดตัวเล็กๆ มาเลี้ยง

จ้าวต้าไห่คิดดูแล้วก็เห็นด้วยจริงๆ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ผักในสวนพวกนี้เรากับคุณย่าจงชุ่ยกินไม่หมดแน่นอน ถ้าปล่อยทิ้งไว้จนแก่ก็เสียของ ซื้อไก่กับเป็ดมาเลี้ยงก็ดี เวลาเทศกาลก็จะได้ฆ่ากิน หรือเวลาไปเยี่ยมญาติก็จะเอาไปเป็นของฝากได้

“คุณย่าครับ”

“พรุ่งนี้ผมจะไปดูเครื่องยนต์ดีเซลที่เมือง”

“ถ้าสะดวกก็จะซื้อลูกไก่ลูกเป็ดกลับมาด้วย เป็ดก็แล้วกันไปครับ เสียงมันดังเกินไป!”

…

“ได้!”

“ถ้าแกมีเวลาว่างก็ซื้อกลับมา”

…

จ้าวต้าไห่คุยกับจงชุ่ยไปพลางก็เดินกลับเข้าบ้านไป

เจ็ดโมงเช้า

ถนนร้านขายเครื่องจักรการเกษตรในเมือง

ติงลี่หัวขี่มอเตอร์ไซค์มาจอดหน้าร้านที่ใหญ่ที่สุดในถนนสายนี้ มองดูป้ายที่แขวนชื่อ “ร้านค้าเครื่องยนต์เรือลี่หัว” แล้วก็เปิดประตูม้วนขึ้นมา เริ่มทำงาน เข็นเครื่องยนต์ดีเซลและเครื่องยนต์รถยนต์ทุกชนิดสิบตัวออกมา วางไว้ข้างหน้าร้านด้านละห้าตัว แล้วก็จัดร้าน สุดท้ายก็ทำความสะอาดร้าน พอเสร็จดูเวลาก็ยังไม่ถึงแปดโมง

ติงลี่หัวมองไปตามถนนทั้งสาย ไม่มีร้านไหนเปิดเลย เขารู้สึกภูมิใจเล็กน้อย ปีนี้เป็นปีที่สิบของการเปิดร้านแล้ว ธุรกิจก็ยิ่งใหญ่ขึ้นและดีขึ้นเรื่อยๆ เคล็ดลับมีสองอย่าง อย่างแรกคือคุณภาพดีราคาถูก อย่างที่สองคือเปิดร้านเร็วกว่าคนอื่นหนึ่งสองชั่วโมง อย่าดูถูกหนึ่งสองชั่วโมงนี้เลย หนึ่งเดือนก็สามารถเพิ่มลูกค้าได้สองสามราย เงินที่ได้จากการขายเครื่องยนต์ เงินที่ได้จากการซ่อมบำรุงในภายหลัง ก็สามารถทำเงินเพิ่มได้สองสามพันหยวนแล้ว ทำงานแบบนี้เหนื่อยไหม? การทำเงินไม่เหนื่อยได้ยังไง? นอนหลับอยู่ที่บ้านไม่เหนื่อยก็จริง แต่จะมีเงินเหรอ? รอจนได้กินลมกินน้ำ

ติงลี่หัวเดินเข้าร้าน ต้มน้ำชงชา รอให้ลูกค้ามา

“เถ้าแก่”

“อยากได้แบบไหน? สำหรับเรือเร็วหรือสำหรับเรือ?”

…

“นี่คือเครื่องยนต์นำเข้า หนึ่งร้อยหกสิบแรงม้า สำหรับเรือเร็วที่วิ่งในทะเลลึก ควรจะใช้สองตัว อย่างแรกคือแรงดีวิ่งเร็ว อย่างที่สองคือปลอดภัย”

“แต่ของพวกนี้กินน้ำมันมาก!”

…

ติงลี่หัวยิ้มอย่างเป็นมิตร ต้อนรับลูกค้าไม่หยุด จนถึงเกือบเที่ยงจึงได้มีเวลาพักหายใจบ้าง พอส่งลูกค้าไปแล้ว เขาก็เดินกลับเข้ามาในร้าน

“พี่สะใภ้”

“ธุรกิจของพี่สะใภ้นี่ดีจริงๆ!”

ซุนลี่มาถึงเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ธุรกิจของติงลี่หัวดีมาก ลูกค้ามาไม่ขาดสาย เพิ่งจะส่งลูกค้าที่มาซื้อเครื่องยนต์เบนซินร้อยหกสิบแรงม้าสองตัวสำหรับเรือเร็วไป ลูกค้ารายนี้ทำเงินได้ไม่น้อยเลย แถมยังมีค่าซ่อมแซมในอนาคตอีก นี่เป็นลูกค้าคนที่สามของช่วงเช้าวันนี้แล้ว

“น้องสามี”

“ฉันได้ยินพี่ชายบอกว่าช่วงนี้ธุรกิจดี กำลังเตรียมจะซื้อแผงข้างๆ ด้วยเหรอ?”

ติงลี่หัวนั่งลง ดื่มชาไปอึกหนึ่งแล้วก็พยักหน้า ธุรกิจของร้านดีจริงๆ ซุนลี่เป็นภรรยาของติงจ้งซาน พี่ชายแท้ๆ ของเขาเอง ก็เลยไม่มีอะไรต้องปิดบัง

“ก็คิดแบบนั้น แต่ยังไม่รู้ว่าจะซื้อได้หรือเปล่า แผงข้างๆ ธุรกิจไม่ดีเท่าร้านของเรา ทุกวันเห็นเราทำเงินได้เยอะก็ทนไม่ไหว ก็เลยอยากจะเซ้ง ลองดูว่าตกลงกันได้ไหม!”

“วันนี้มามีสองเรื่อง อย่างแรกคือเอาปลามาให้น้องชาย อย่างที่สองคือเพื่อนของพี่ชายต้องการเครื่องยนต์เบนซิน แรงม้าต้องเยอะหน่อย เอาไปติดตั้งในเรือเร็ว เขาจะมาที่ร้านพรุ่งนี้เย็น บอกว่าเป็นเถ้าแก่ใหญ่ ต้องดูแลให้ดีนะ”

จางลี่ชี้ไปที่ถุงพลาสติกที่วางอยู่บนพื้น

ติงลี่หัวเปิดถุงพลาสติกดู เห็นว่าเป็นปลาอินทรีขนาดสี่ห้ากิโลกรัม มีราคาไม่น้อยเลย เขาก็ไม่เกรงใจ เรื่องเครื่องยนต์เบนซินก็รับปากทันที นี่คือการช่วยให้เรามีลูกค้า

“มีคนมาแล้ว!”

“พี่สะใภ้ พี่สะใภ้นั่งพักก่อนนะครับ เดี๋ยวผมไปรับลูกค้าก่อน!”

ติงลี่หัวได้ยินเสียงที่หน้าร้าน มอเตอร์ไซค์คันหนึ่งเพิ่งจอด เขาก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปต้อนรับ

จางลี่เงยหน้ามอง ก็อึ้งไปชั่วขณะ

จ้าวต้าไห่?

มาที่นี่ทำไม?

จางลี่รีบลุกขึ้นเดินเข้าไปในร้านเพื่อหลบหน้า จ้าวต้าไห่รู้ดีว่าเราไม่ชอบเขา ถ้าเราอยู่ที่นี่บางทีอาจจะทำให้ธุรกิจของติงลี่หัวเสียได้