บทที่ 84: ได้เครื่องยนต์ดีเซลและจางลี่ก็ลองเชิง

“เถ้าแก่”

“ไม่รู้ว่าคุณอยากได้เครื่องยนต์เบนซินหรือเครื่องยนต์ดีเซลครับ?”

ติงลี่ซานเดินไปหาจ้าวต้าไห่อย่างรวดเร็ว ใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร

จ้าวต้าไห่ตื่นเช้ามาเพื่อซ่อมแซมคอกไก่ แล้วจึงมาที่เมือง ตอนนี้ก็เกือบเที่ยงวันแล้ว เขามองดูเครื่องยนต์ดีเซลและเครื่องยนต์เบนซินแรงม้าสูงหลายตัวที่วางอยู่หน้าร้าน ก็รู้สึกอยากได้มาก แต่เรือประมงของเราเล็กเกินไปจนใช้ไม่หมด แถมเราก็ไม่มีเงินซื้อด้วย

จ้าวต้าไห่เดินดูไปรอบๆ แล้วก็บอกขนาดของเรือประมงที่เป็นเรือไม้ของตัวเอง และบอกว่าต้องการซื้อเครื่องยนต์ดีเซลยี่สิบห้าแรงม้าสองตัว

“ลองดูตัวนี้ไหมครับ?”

“เป็นยี่ห้อดัง”

“สองกระบอกสูบและสตาร์ทด้วยไฟฟ้า”

“ทนทานและใช้งานได้ยาวนาน”

…

“มีใบพัดมาด้วย ติดตั้งเสร็จก็ออกทะเลได้เลย”

…

“ถ้าพังภายในหนึ่งปี ค่าอะไหล่และค่าซ่อมแซมผมจัดการเอง”

“ภายในสามปีเก็บแต่ค่าอะไหล่ ค่าซ่อมแซมผมจัดการเอง”

…

“ราคาคุ้มค่ามาก”

“ห้าพันแปดร้อยหยวน”

…

ติงลี่ซานไม่ได้แนะนำเครื่องยนต์ดีเซลหรือเครื่องยนต์เบนซินรุ่นอื่นที่ทำเงินได้มากกว่า แต่แนะนำเครื่องยนต์ดีเซลที่ทนทานและใช้งานได้ดีที่สุดในร้าน ราคาที่เปิดมาก็ไม่ได้สูงเกินไป จ้าวต้าไห่ตัวสูงใหญ่ถึงหนึ่งเมตรแปดสิบกว่าๆ แขนขาก็แข็งแรงเหมือนเสาเหล็ก ผิวเป็นสีทองแดง ดูแล้วรู้เลยว่าเป็นชาวประมงที่ออกทะเลบ่อยๆ และต้องคุ้นเคยกับราคามาแล้ว ก่อนมาต้องสอบถามราคามาแล้วแน่นอน เมืองเล็กๆ กับหมู่บ้านเล็กๆ การทำธุรกิจต้องให้ความสำคัญกับชื่อเสียงมาก ถ้าเราเปิดราคาไม่สมเหตุสมผล โดยเฉพาะถ้าเครื่องยนต์ดีเซลที่ขายคุณภาพไม่ดี เรื่องก็จะแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนก็จะรู้กันหมด

จ้าวต้าไห่ขมวดคิ้ว ตอนแรกที่เตรียมเงินไว้ซ่อมเรือประมงสองหมื่นหยวน พอซื้อไม้จากเรือเก่าก็ประหยัดเงินไปได้เยอะ เงินที่ได้จากการถักอวนของย่าจงชุ่ยและเงินที่ได้จากการขายหอยและปลากระเบนปีศาจ ทำให้ช่วงนี้เรามีรายได้กว่าหนึ่งหมื่นหยวน การซ่อมเรือประมงซื้อสีต่างๆ น้ำมันยาง เชือก และสมอเหล็ก ใช้ไปเกือบสามพันหยวน เงินในมือตอนนี้พอซื้อเครื่องยนต์ดีเซลใหม่ได้แค่ตัวเดียว

จะซื้อตัวใหม่หนึ่งตัว หรือจะซื้อตัวเก่าสองตัวดี?

จ้าวต้าไห่ลังเลเล็กน้อย ยังตัดสินใจไม่ได้

“เครื่องยนต์ยี่สิบห้าแรงม้าหนึ่งตัวก็พอใช้แล้วครับ อีกตัวเป็นแค่สำรองหรือใช้ตอนที่อยากวิ่งเร็วขึ้น ซื้อตัวหนึ่งไปก่อน อีกตัวค่อยมีเงินแล้วค่อยมาซื้อครับ”

“ถ้าอยากได้สองตัวพร้อมกัน ที่ร้านผมก็มีตัวเก่าสภาพเจ็ดแปดสิบเปอร์เซ็นต์อยู่หลายตัวครับ ราคาถูกกว่านี้อีก”

ติงลี่ซานพอเห็นท่าทางของจ้าวต้าไห่ก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

จ้าวต้าไห่คิดตามแล้วก็จริง เราสมองไม่ค่อยจะแล่นเท่าไหร่ เครื่องยนต์ดีเซลสองตัวมีวัตถุประสงค์เพื่อความปลอดภัยเป็นหลัก ส่วนใหญ่ก็คงจะไม่ได้ใช้ทั้งสองตัวพร้อมกัน

จะซื้อเครื่องยนต์ดีเซลมือสองสองตัวดีไหม? มีของใหม่ให้ซื้อทำไมต้องซื้อของเก่า? ช่วงที่ออกทะเลหาปลาแรกๆ คงไม่ได้วิ่งไปไกลมากนัก เครื่องยนต์ดีเซลยี่สิบห้าแรงม้าก็เพียงพอแล้ว ซื้อตัวหนึ่งไปก่อน อีกตัวค่อยมีเงินแล้วค่อยมาซื้อทีหลัง พอออกทะเลแล้ว เราก็มั่นใจว่าในเวลาไม่นานก็จะหาเงินซื้อเครื่องยนต์ดีเซลอีกตัวได้แน่นอน

“ได้”

“ตกลงตามนี้ ซื้อตัวหนึ่งไปก่อน”

จ้าวต้าไห่คิดอย่างถี่ถ้วนแล้วก็ไม่ได้เรื่องมากต่อรองราคา ลดไปสองร้อยหยวน ซื้อเครื่องยนต์ดีเซลมาในราคาห้าพันหกร้อยหยวน

จ้าวต้าไห่จ่ายเงินมัดจำหนึ่งพันหยวน ตอนนี้เวลาไม่ทันแล้ว นัดกันไว้ว่าจะมาส่งของที่หมู่บ้านล่างโถ่วตอนเก้าโมงเช้าของวันพรุ่งนี้พร้อมติดตั้งให้เรียบร้อย เขาก็รีบขี่มอเตอร์ไซค์ไปที่ตลาดดูว่ามีลูกไก่ลูกเป็ดหรือเปล่า ไหนๆ ก็มาเมืองแล้วก็จะทำธุระทั้งหมดให้เสร็จเรียบร้อย

ติงลี่ซานส่งจ้าวต้าไห่ไปแล้วก็ถือใบสั่งซื้อที่เขียนที่อยู่และชื่อไว้ เดินกลับเข้าไปในร้าน

“ขายเครื่องยนต์ดีเซลอีกแล้วเหรอ? จ้าวต้าไห่ซื้อเครื่องยนต์ดีเซลไปทำไม?”

ซุนลี่เห็นจ้าวต้าไห่จากไปก็เดินออกมาจากในร้าน

“ฮ่าๆๆ!”

“ใช่แล้วครับ”

“เป็นคนหมู่บ้านล่างโถ่ว หมู่บ้านที่ออกทะเลหาปลา ซื้อเครื่องยนต์ดีเซลก็เอาไปติดตั้งบนเรือประมงแน่นอน”

ติงลี่ซานดูใบสั่งซื้อในมืออย่างละเอียด เขียนไว้ชัดเจนว่าหมู่บ้านล่างโถ่ว จ้าวต้าไห่

จางลี่เดินออกจากร้านไปอย่างหนักใจ

ติงลี่ซานส่งจางลี่ออกจากร้านแล้วก็กลับเข้าไปในร้านเพื่อโทรศัพท์นัดรถและคนงานให้ไปส่งเครื่องยนต์ดีเซลที่หมู่บ้านล่างโถ่วเพื่อติดตั้ง ธุรกิจของวันนี้ดีมาก ครึ่งวันทำเงินได้สี่รายการแล้ว อารมณ์ก็ดีมาก ไม่ได้สนใจว่าสีหน้าของจางลี่ไม่ค่อยดี และก็ไม่ได้สังเกตว่าจางลี่รู้จักชื่อของจ้าวต้าไห่

จางลี่ออกจากร้านของติงลี่ซานแล้วก็กลับบ้านไปกินข้าวเที่ยง พอทานเสร็จก็รู้สึกว่าตื่นเช้าเกินไป เลยคิดว่าจะพักผ่อนสักครู่ แต่ในใจก็นึกถึงเรื่องที่จ้าวต้าไห่ซื้อเครื่องยนต์ดีเซลขึ้นมา ทำให้นอนไม่หลับ ออกจากบ้านแต่เช้าแล้วกลับมาที่ตลาดปลา

ติงเสี่ยวเซียงเฝ้าแผงปลาอยู่ พอเห็นแม่กลับมาเร็วขนาดนี้ก็รู้สึกแปลกใจ ถามว่ามีอะไรหรือเปล่า จางลี่ก็บอกว่าไม่มีอะไร มาเร็วหน่อยก็ดีแล้ว ก็เลยไม่ได้คิดอะไรอีก

จางลี่มองติงเสี่ยวเซียงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เรื่องที่จ้าวต้าไห่ซื้อเครื่องยนต์ดีเซลก็ยังคงวนเวียนอยู่ในสมอง อยากรู้ว่าติงเสี่ยวเซียงรู้เรื่องที่จ้าวต้าไห่ซ่อมเรือประมงหรือไม่

“ตอนเที่ยงแม่ไปที่ร้านของน้าชาย แล้วก็เจอจ้าวต้าไห่ซื้อเครื่องยนต์ดีเซลพอดี ไอ้หนุ่มนั่นซื้อเครื่องยนต์ดีเซลไปทำอะไร?”

จางลี่พูดไปพลางแกล้งทำเป็นไม่สนใจ หยิบแก้วเก็บอุณหภูมิมาหมุนฝาแล้วดื่มน้ำ

“หา?”

“เรือประมงของจ้าวต้าไห่ซ่อมเสร็จแล้วเหรอ?”

ติงเสี่ยวเซียงหลุดปากออกมาทันที ตาโตขึ้นมาทันที แย่แล้ว! แม่ของเราเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว ถามเชิงเพื่อลองใจเรานี่นา

“ฮึ่ม!”

“แกนี่รู้ได้ยังไงว่าจ้าวต้าไห่ซ่อมเรือประมง?”

จางลี่หน้าเย็นชาลง คิ้วขมวดเข้าหากัน ทั้งช่วงเที่ยงที่ผ่านมาเธอเอาแต่คิดว่าติงเสี่ยวเซียงรู้เรื่องที่จ้าวต้าไห่ซ่อมเรือประมงหรือไม่ พอเราลองถามเธอก็หลุดออกมาเองแล้ว เรื่องนี้ทำให้ไฟเล็กๆ ที่อยู่ในใจลุกโชนขึ้นมาทันที แสดงว่าจ้าวต้าไห่กับติงเสี่ยวเซียงแอบไปเจอกันลับหลังเรา

ใบหน้าของติงเสี่ยวเซียงหงิกงอเป็นมะระ ครั้งที่แล้วตอนที่ไปซื้ออาหารเช้า เธอบังเอิญเจอจ้าวต้าไห่และได้รู้เรื่องซ่อมเรือประมง แต่เธอก็ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับจางลี่

“เฮ้อ!”

“ได้ยินจากเถ้าแก่หลิวค่ะ”

สมองของติงเสี่ยวเซียงทำงานอย่างรวดเร็ว เธอจะไม่มีทางพูดเรื่องที่เจอจ้าวต้าไห่เด็ดขาด ถ้าพูดออกไปก็เป็นเรื่องใหญ่แน่ อาจจะต้องโดนตีก็ได้ เธอก็เลยเอาหลิวกังมาเป็นข้ออ้างทันที

ความโกรธของจางลี่พุ่งพล่านจนแทบจะทะลุหัว กำลังจะด่าเป็นชุด แต่พอติงเสี่ยวเซียงอ้างชื่อหลิวกัง เธอก็อึ้งไปชั่วขณะ กลืนคำพูดที่กำลังจะพูดเข้าไปในคอ

หลิวกังเหรอ?

ติงเสี่ยวเซียงไปช่วยขายปลาที่ร้านของหลิวกังเป็นครั้งคราว ก็อาจจะเป็นไปได้ว่าเธอจะได้ยินเรื่องนี้

“ทำไมหลิวกังถึงมาบอกเรื่องจ้าวต้าไห่กับแก?”

จางลี่พูดพลางจ้องติงเสี่ยวเซียง อยากจะดูว่าเธอกำลังโกหกอยู่หรือเปล่า

“หนูจะไปรู้ได้ยังไงคะ? เถ้าแก่หลิวก็แค่พูดขึ้นมาเฉยๆ”

“ไม่แน่ใจว่าทำไมเขาถึงพูดเรื่องนี้กับหนูด้วยซ้ำ”

“ตอนนั้นหนูก็แปลกใจเหมือนกันค่ะ หนูกับจ้าวต้าไห่ก็แค่เคยเจอกันไม่กี่ครั้ง ไม่ได้เป็นญาติพี่น้องอะไรกันเลย ทำไมเรื่องของจ้าวต้าไห่ถึงเกี่ยวกับหนูด้วยล่ะคะ?”

ติงเสี่ยวเซียงถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่เธอตอบกลับไปอย่างรวดเร็วและคิดข้ออ้างนี้ขึ้นมาได้ทันที แม่ไม่ได้โกรธทันที แสดงว่าข้ออ้างนี้ใช้ได้ เธอจะไม่ยอมรับความจริงเด็ดขาด และยืนยันว่าหลิวกังเป็นคนบอก ก็จะผ่านไปได้อย่างแน่นอน

“ฮึ่ม!”

“อย่าให้ฉันเห็นแกไปเจอหน้าไอ้หนุ่มจ้าวต้าไห่นั่นอีก!”

“ถ้าเจอเมื่อไหร่จะตีขาให้หักเลย!”

จางลี่ไม่เชื่อแต่ก็โต้แย้งไม่ได้ เรื่องแบบนี้เธอไม่สามารถไปถามหลิวกังได้ ถ้าไปถามอีกครั้ง แล้วถ้าหลิวกังเอาไปพูดกับคนอื่นอีก ลูกสาวของเรากับจ้าวต้าไห่ที่ไม่ได้มีอะไรกันก็อาจจะมีเรื่องซุบซิบได้ ความโกรธก็เลยทำได้แค่กลืนลงไปในท้อง

“ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอกค่ะ ไม่มีทางเป็นแบบนั้นแน่นอน!”

ติงเสี่ยวเซียงส่ายหัวอย่างแรง เธอคิดในใจว่าถ้าในอนาคตได้เจอหน้าจ้าวต้าไห่อีก ก็ต้องเตรียมข้ออ้างให้ดีและระมัดระวังให้มากขึ้น จะได้ไม่ตกหลุมพรางของแม่อีก