ตอนที่ 90
บทที่ 91: เดิมพัน! ปูคือสุดยอดเหยื่อ!
minibunny · 5,776 ตัวอักษร
“หรือนี่จะเป็นลิขิตจากฟ้า? เป็นสวรรค์ที่ต้องการให้เราไปตกปลาตัวนี้?”
จ้าวต้าไห่มองดูปูม้าในช่องเก็บปลาที่เพิ่งตกมาได้ นึกถึงคำพูดของพ่อเราที่บอกว่าปลาเก๋าใช้เหยื่อได้หลายอย่าง เช่นปลาตัวเล็กๆ ปลาหมึก หรือกุ้งเป็นๆ แต่ปูถือเป็นเหยื่อที่ดีที่สุด ใช้ตกปลาเก๋าตัวใหญ่โดยเฉพาะ
จ้าวต้าไห่เงยหน้ามองดูเกาะหนิวทีที่อยู่ไม่ไกล เกาะที่มีรูปร่างเหมือนกีบเท้าของวัว เขามองอยู่พักใหญ่ ก้มลงดูปลาตัวเล็กๆ สิบกว่าตัวในช่องเก็บปลา แล้วก็ตัดสินใจ สตาร์ทเครื่องยนต์ดีเซลแล้วขับเรือประมงตรงไปยังเกาะหนิวทีทันที ตอนนี้ก็บ่ายสามบ่ายสี่แล้ว ถ้าเราเปลี่ยนไปที่อื่นเพื่อเขย่าเสาตกปลาจาระเม็ดดำก็คงไม่ได้อะไรแล้ว สู้เดิมพันครั้งนี้ดีกว่า ถ้าได้ก็ทำเงินได้หลายพันหยวน ถ้าไม่ได้ก็กลับบ้าน วันนี้ก็ถือว่ายอมรับแล้ว
จ้าวต้าไห่มาถึงเกาะหนิวทีอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ได้รีบร้อนตกปลาทันที
เกาะหนิวทีไม่ใหญ่ไม่เล็ก แต่รอบๆ เต็มไปด้วยหินโสโครก ปลาใหญ่ซ่อนตัวอยู่ตรงไหนก็ต้องคิดให้ดีๆ
จ้าวต้าไห่ขับเรือประมงวนรอบเกาะหนิวทีสองรอบ แล้วก็เลือกทำเลที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ ตรงนี้มีกระแสน้ำและค่อนข้างกว้าง เมื่อวานมีคนจากหมู่บ้านข้างๆ มาวางอวนประมงที่เกาะหนิวที ก็ต้องเลือกทำเลนี้แน่นอน
ส่วนที่อื่นค่อนข้างแคบ มีหินโสโครกเยอะกว่า ไม่มีกระแสน้ำ ไม่น่าจะมีปลา ส่วนที่มีกระแสน้ำจะมีปลาตัวเล็กๆ เป็นอาหารอุดมสมบูรณ์มากขึ้น ปลาเก๋าเป็นปลาที่ดุร้าย จะซ่อนตัวอยู่ในที่แบบนี้แน่นอน
ปลาตัวนี้เพิ่งจะหนีจากอวนประมงไปเมื่อวาน จะหนีไปที่อื่นหรือไม่? มีความเป็นไปได้ แต่ไม่น่าจะใช่ ปลาใหญ่ทุกตัวมีอาณาเขตของตัวเอง ในสถานการณ์ปกติแล้วจะไม่ย้ายที่ไปที่อื่น
จ้าวต้าไห่โยนสมอเหล็กลงในทะเล ต้องทอดสมอเพื่อยึดเรือประมงไว้ ที่นี่มีกระแสน้ำ ถ้าไม่ทอดสมอเรือก็จะลอยไป ถ้ายังไม่ได้ปลาติดเบ็ดก็สามารถควบคุมเรือได้ แต่ถ้ามีปลาติดเบ็ดโดยเฉพาะปลาใหญ่ ก็จะควบคุมเรือไม่ได้ เรือก็จะลอยไปมาแล้วอาจจะเกิดอันตรายได้
จ้าวต้าไห่เปิดช่องเก็บของเล็กๆ ที่มีกุญแจล็อกไว้ คันเบ็ดที่ใช้ตกปลากระเบนปีศาจครั้งที่แล้วไม่ได้เอาไปเก็บไว้ที่บ้าน แต่เก็บไว้บนเรือประมง ซึ่งตอนนี้ก็เอาออกมาใช้ได้เลย คันเบ็ดที่เราใช้ตกปลาจาระเม็ดดำเมื่อสองวันที่ผ่านมาค่อนข้างอ่อน สายเบ็ดก็เล็ก ใช้ตกปลาเก๋าไม่ได้ ถ้าติดเบ็ดไปก็ต้องหลุดไปแน่นอน เขาก็ตรวจดูคันเบ็ดโดยเฉพาะตะขอเบ็ดไม่มีปัญหาอะไร ปูม้าที่เพิ่งตกได้ก็เกี่ยวไว้ตรงปลายกระดองแล้วเหวี่ยงออกไปไกลกว่ายี่สิบเมตร “ตู้ม” เสียงหนึ่งดังขึ้นบนผิวน้ำ ลูกปืนก็ดึงเบ็ดจมลงไปในทะเลทันที ใช้เวลาไม่กี่วินาทีก็ถึงก้นทะเลแล้ว เขาก็ลากดูสองสามทีไม่ติดกับอะไร
การตกปลาใหญ่นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่ใช่ว่าจะติดเบ็ดได้ทันที ต้องรอ ปลาตัวหนึ่งจะโตมาได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่รู้ว่าจะฉลาดกว่าคนหรือเปล่า แต่แน่นอนว่าฉลาดกว่าปลาอื่นๆ มันระมัดระวังตัวมาก จะไม่ติดเบ็ดง่ายๆ ปลาที่โง่ๆ ก็จะถูกปลาอื่นกิน ถูกคนจับได้ หรือไม่ก็อดตาย ยิ่งปลาตัวนี้ที่เคยหนีจากอวนประมงมาหลายครั้งแล้ว ก็ต้องระมัดระวังมากขึ้นไปอีก โอกาสที่จะตกได้มีน้อยมาก ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้การตกปลาจาระเม็ดดำได้ผลลัพธ์ที่น่าผิดหวัง เราคงไม่ทำแบบนี้
จ้าวต้าไห่นั่งอยู่บนเรือประมง มือถือคันเบ็ดไว้ การตกปลาตัวเล็กก็เหนื่อย การตกปลาใหญ่ยิ่งเหนื่อยกว่า ต้องมีสมาธิตลอดเวลา ไม่มีใครรู้ว่าปลาใหญ่จะเข้ามากินเบ็ดตอนไหน ถ้าปลากินเบ็ดแล้วไม่ยกคันเบ็ดทันที ปลาก็จะหนีไป เงินหลายพันหยวนก็จะหายไปในพริบตา
ดวงอาทิตย์ที่คล้อยต่ำลงมาส่องที่หน้าโดยตรง ไม่เพียงแต่ร้อนมาก แต่ยังแยงตาด้วย โดยเฉพาะผิวน้ำที่เคลื่อนไหวไม่หยุด เหมือนมีกระจกเล็กๆ นับไม่ถ้วนสะท้อนแสงไปมา ทำให้รู้สึกไม่สบายตามาก หมวกฟางใช้การไม่ได้แล้ว ต้องถอดวางไว้ข้างๆ
จ้าวต้าไห่อดทนมาก คอยประคองคันเบ็ดให้สายเบ็ดตึงอยู่เสมอ คอยกระตุกหรือเขย่าปลายคันเบ็ดเบาๆ เพื่อให้ปูในทะเลเคลื่อนไหว ดึงดูดความสนใจของปลาใหญ่ใต้ทะเล เรื่องนี้ใช้สมาธิและแรงกายมาก ใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงเหงื่อก็ท่วมตัวแล้ว
ดวงอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้าแล้ว
แดงฉานเหมือนไข่เค็ม ลูกหนึ่ง ก้อนเมฆที่อยู่ขอบฟ้าก็อยู่ไกลและบางมาก ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงอาทิตย์ยามเย็น ผิวน้ำสงบนิ่ง มีเรือประมงสองสามลำปรากฏให้เห็น
ทิวทัศน์สวยงามมาก ลมทะเลที่พัดมาก็เริ่มเย็นลงแล้ว สบายตัวมาก
จ้าวต้าไห่ถอนหายใจยาวๆ
ทิวทัศน์สวยงามแค่ไหนก็เท่านั้น เราไม่ใช่จิตรกร ไม่ใช่นักกวี เราออกมาเพื่อหาปลาทำเงินเลี้ยงครอบครัว
เรานั่งเฝ้าอยู่ที่นี่ถึงสองชั่วโมงแล้วแต่ไม่ได้อะไรเลย
ไม่รู้ว่ามีปลาใหญ่อยู่หรือเปล่า แต่ก็ไม่ติดเบ็ด
จ้าวต้าไห่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ท้อแท้ การตกปลาใหญ่ก็เป็นแบบนี้ ถ้าตกได้ก็ทำเงินได้ก้อนโต ถ้าตกไม่ได้ก็ต้องยอมรับว่าเราเสียพนันไปแล้ว เขาตัดสินใจว่าจะรออีกครึ่งชั่วโมง ถ้าไม่ได้อะไรก็จะกลับบ้าน
ท้องฟ้าเริ่มมืดลง
จ้าวต้าไห่ลุกขึ้นยืน หมดหวังแล้ว เขาก็เก็บเบ็ดกลับบ้าน ปูที่เกี่ยวอยู่ห่างออกไปยี่สิบกว่าเมตรก็ลากไปตามก้นทะเล พอถึงข้างเรือก็ดึงขึ้นมา เราจะเอากลับไปต้มกิน ไม่ให้ปลากินแล้ว ต้องไม่เสียของ
จ้าวต้าไห่มุ่งมั่นที่จะกลับบ้าน หมุนรอกเบ็ดอย่างรวดเร็ว พอถึงกลางทางก็มีแรงดึงอย่างมหาศาล คันเบ็ดก็โค้งเป็นมุมเก้าสิบองศาจนปลายเกือบจะแตะผิวน้ำ เราไม่มีการเตรียมตัวใดๆ ทั้งสิ้นเซไปข้างหน้า แล้วก็ใช้มือซ้ายยันกับเรือไว้จึงจะยืนได้อย่างมั่นคง สองมือก็คว้าคันเบ็ดไว้แล้วออกแรงดันขึ้นไป
มีปลาติดเบ็ด!
ปลาตัวนี้คงเห็นปูตอนที่เราเก็บเบ็ดอยู่ มันฉลาดมากไม่ยอมกินเบ็ด จนกระทั่งปูถูกดึงขึ้นมากลางทางแล้วหนีไป มันถึงได้รู้สึกว่าไม่มีอันตรายแล้วก็อ้าปากงับอย่างแรง
เป็นปลาใหญ่ตัวหนึ่ง!
เป็นไปได้มากว่าจะเป็นปลาเก๋ามังกร!
“จี๊ดๆๆ!”
…
“จี๊ดๆๆ!”
…
สีหน้าของจ้าวต้าไห่เปลี่ยนไป รอกเบ็ดหมุนอย่างบ้าคลั่ง หมุนอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียงแหลมบาดหู ปลาที่ติดเบ็ดกำลังมุดลงไปใต้ทะเล
คิดจะหนีงั้นเหรอ?!
ไม่มีทาง!
จ้าวต้าไห่หนีบคันเบ็ดไว้ที่รักแร้ ใช้มือขวาดันขึ้นไปอย่างแรง มือซ้ายก็ค่อยๆ คลายตัวล็อกของรอกเบ็ดออก การออกแรงทันทีจะทำให้สายเบ็ดขาดแล้วปลาก็จะหนีไป
จ้าวต้าไห่ดันคันเบ็ดไว้สองสามวินาที ปลาที่ติดเบ็ดก็หยุดลงชั่วขณะ เขาไม่ได้ลังเลเลยแม้แต่น้อย ยกคันเบ็ดขึ้นแล้วปล่อยลงไปอย่างแรง มือซ้ายก็รีบหมุนรอกเบ็ดสองสามรอบ แล้วใช้มือซ้ายและขวาร่วมกันยกคันเบ็ดขึ้นอย่างแรง ปลาที่ติดเบ็ดก็ออกแรงอีกครั้ง เขาก็กำคันเบ็ดไว้แน่นรอจนปลาหยุดนิ่ง แล้วก็ทำแบบเดิมอีกครั้ง ปล่อยคันเบ็ดลงแล้วมือซ้ายก็รีบหมุนรอกเบ็ดสองสามรอบ
“ฮ่าๆ!”
“ยอมแพ้แล้ว!”
จ้าวต้าไห่ถอนหายใจยาวๆ ปลาที่ติดเบ็ดออกแรงสู้ถึงสี่ครั้งแล้ว แต่เราก็ยังทนได้ ตอนนี้มันหยุดนิ่งไปแล้ว ปลาตัวนี้แรงเยอะจริงๆ โชคดีที่มันระมัดระวังตัวมากจนกินเบ็ดตอนที่เราเก็บเบ็ดแล้ว ถ้ามันกินเบ็ดตั้งแต่ที่ใต้ทะเล มันก็อาจจะหนีเข้าไปในรูหินแล้วหลุดไปได้อีกครั้ง
จ้าวต้าไห่มองดูปลาตัวใหญ่ที่ลอยอยู่เหนือน้ำเหมือนสัตว์ประหลาดที่ยาวเกินหนึ่งเมตร เขาก็ตื่นเต้นจนมือสั่น ที่ตักปลาขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางหนึ่งเมตรใช้ไม่ได้กับปลากระเบนปีศาจตัวที่แล้ว แต่กับปลาตัวนี้ไม่มีปัญหาเลย เขาก็ตักหัวปลาขึ้นมา แล้วใช้สองมือยกขึ้นไปบนเรือประมงแล้ววางไว้บนดาดฟ้าเรือ แล้วค่อยถอนหายใจอย่างโล่งอก
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น