บทที่ 102 อ็อกแฟม

ซ่งเทียนเย่าไม่ได้อยู่รอให้ซือเย๋ฮุยแจกลูกอมเสร็จแล้วกลับมา เขาพักผ่อนอยู่ที่บ้านครู่หนึ่งก็รีบกลับไปที่ร้านอาหารของโรงแรมตู้หลี่ซือเพื่อพบกับแองจี้ เพอร์ริส นั่งทานมื้อค่ำไปพลางฟังเธอรายงานผลการทำงานในวันนี้ไปพลาง

ช่วงเช้า แองจี้ เพอร์ริส ไปที่สำนักงานจดทะเบียนนิติบุคคลของกรมการปกครอง เพื่อสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับขั้นตอนและข้อกำหนดในการจดทะเบียนก่อตั้งองค์กรที่ไม่แสวงหาผลกำไร จากนั้นช่วงบ่ายก็แวะไปที่สมาคมพฤกษศาสตร์ แต่ก็ไม่พบภริยาของสือจื้ออี้

เรื่องที่ภริยาของสือจื้ออี้ไม่ปรากฏตัว ซ่งเทียนเย่าไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร ในเมื่อสือจื้ออี้สามารถเก็บอาการได้ดีเยี่ยมตั้งแต่ตอนที่เจอกันครั้งแรก เขาก็คงต้องสืบประวัติของบริษัทลี่คังอย่างละเอียดก่อน พอรู้ตื้นลึกหนาบางแล้ว ก็ต้องมานั่งคิดให้ตกว่าลี่คังต้องการอะไร และในฐานะรองอธิบดีกรมพาณิชย์และอุตสาหกรรม เขาจะต้องเสียสละอะไรบ้าง แล้วถึงจะตัดสินใจ

"สมาคมเพื่อสุขภาพแห่งฮ่องกง สมาคมทรัพยากรน้ำแห่งฮ่องกง สมาคมสุขภาพประชาชนฮ่องกง..." แองจี้ เพอร์ริส กำลังร่ายชื่อองค์กรที่เธอคิดมาให้ซ่งเทียนเย่าฟัง แต่ยังไม่ทันจบ ซ่งเทียนเย่าก็พูดแทรกขึ้นมาว่า "ฟังดูเป็นทางการเกินไป มันดูเหมือนหน่วยงานของรัฐมากไปหน่อย ไม่ดีหรอก สู้ใช้ชื่อ 'อ็อกแฟม (สมาคมสงเคราะห์ผู้ยากไร้)' ไม่ดีกว่าเหรอ ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าชอบช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก เหมือนอย่างสมาคม 'เป่าเหลียงจวี๋' (สมาคมคุ้มครองเด็กและสตรี) ที่แค่ฟังชื่อก็รู้แล้วว่าทำหน้าที่อะไร"

"แต่เราแค่จะบริจาคยาถ่ายพยาธิส่วนหนึ่งเองนะคะ" แองจี้ เพอร์ริส ขมวดคิ้ว มองซ่งเทียนเย่าด้วยสีหน้าจริงจัง "ใช้คำที่มันเฉพาะเจาะจงกว่านี้ น่าจะสื่อสารกับคนที่รอรับความช่วยเหลือได้ตรงจุดกว่าไม่ใช่เหรอคะ?"