บทที่ 106 ความฝันสุดแม่น

งานที่แองจี้ เพอร์ริส ต้องทำนั้นสำคัญกว่าการที่ซ่งเทียนเย่าไปคัดพวกหัวกะทิสอบตกที่แผนกธุรการเป็นไหนๆ การจดทะเบียนสมาคมอ็อกแฟมอย่างเป็นทางการนั้น ต้องเตรียมเอกสารมากมาย ทั้งข้อมูลผู้ก่อตั้ง และการนัดพบกับมาดามเบธ เพื่อให้สองสามีภรรยาสือจื้ออี้ได้เห็นผลประโยชน์ในอนาคตอย่างเป็นรูปธรรม นอกจากนี้ยังต้องไปที่โรงพยาบาลรัฐและมหาวิทยาลัยในฮ่องกง เพื่อทำรายงานคุณภาพน้ำในฮ่องกงที่ดูน่าเชื่อถือพอจะหลอกคนได้อีกด้วย งานวิ่งเต้นพวกนี้ล้วนรอให้แองจี้ เพอร์ริส ไปจัดการทั้งสิ้น

นี่แหละคือข้อดีของการมีทนายความชาวอังกฤษ ถ้าเป็นคนจีนไปติดต่อหน่วยงานต่างๆ ของรัฐบาลอาณานิคมเพื่อขอเดินเรื่องหรือขอเอกสาร ถ้าไม่มีเส้นสาย ก็ต้องโดนรีดไถไปตามระเบียบ ต้องรับมือกับพวกเจ้าหน้าที่ขี้จุกจิก ต่อให้มีเส้นสาย ก็ยังต้องจ่ายค่าน้ำร้อนน้ำชาอยู่ดี แม้แต่บุหรี่สักซองก็ยังต้องใช้เงินซื้อ แต่ด้วยสถานะทนายความชาวอังกฤษของแองจี้ เพอร์ริส การติดต่อหน่วยงานต่างๆ ในช่วงเวลานี้จึงแทบจะไร้อุปสรรค ไม่มีเจ้าหน้าที่ตาบอดคนไหนกล้ามาขวางทาง หรือทำตัวเป็นทวารบาลกีดกันสาวฝรั่งคนนี้เด็ดขาด

ถึงมองผิวเผิน ซ่งเทียนเย่าจะดูว่างกว่าทนายสาวฝรั่งคนนี้มาก แต่แองจี้ เพอร์ริส ก็เลิกหยอกล้อเขา หรือจงใจใช้เสน่ห์หญิงยั่วยวนเขาแล้ว เธอรู้สึกได้ว่าตอนนี้ซ่งเทียนเย่าใช้ความคิดอย่างหนัก สมองของเขาคงใกล้จะประท้วงหยุดทำงานเต็มทีแล้ว

ขนาดตัวเธอเองยังไม่ได้เจอมาดามเบธเลย แต่ซ่งเทียนเย่ากลับสั่งให้เธอเตรียมรายงานเรื่องสุขภาพและคุณภาพน้ำในฮ่องกง ที่มีชื่อมาดามเบธเป็นหัวหน้าทีมศึกษาไว้ล่วงหน้าแล้ว เพื่อเตรียมไว้ใช้ประกาศเป็นโครงการช่วยเหลือโครงการแรกของสมาคมอ็อกแฟม ในวันที่ก่อตั้งสมาคมและมาดามเบธเข้ารับตำแหน่งประธาน

แม้แองจี้ เพอร์ริส จะยังมองหมากกระดานนี้ของซ่งเทียนเย่าไม่ออกทะลุปรุโปร่ง แต่เธอก็พอเดาได้ว่า นายจ้างหนุ่มของเธอไม่ได้คิดจะใช้การกุศลเพื่อตีสนิทสือจื้ออี้ แล้วค่อยไปลักลอบขนยาเถื่อนเพียงแค่นั้นแน่